I SA/Łd 282/14
PostanowienieWSA w Łodzi2014-04-24
Skład orzekający: Teresa Porczyńska, Bożena Kasprzak, Paweł Kowalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym?Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, a decyzja o zawieszeniu jest fakultatywna i zależy od oceny celowościowej sądu. W niniejszej sprawie zawieszenie było zasadne ze względu na skierowanie pytań prawnych do Trybunału Konstytucyjnego dotyczących przepisu, na którym oparta była zaskarżona decyzja.Stan faktyczny
J. M. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi dotyczącą ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 z tytułu opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Decyzja ta opierała się na art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.Rozstrzygnięcie
Postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Pomocnik sekretarza Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie ustalenia zobowiązania za rok 2007 w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Instytucję zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego regulują przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Instytucja ta tworzy sytuację, w której trwa nadal stan zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 p.p.s.a.).
Spośród wskazanych przepisów w niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 189 – 190).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytań prawnych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim. w sprawie o sygn. akt I SA/Go 336/13 (postanowienie z dnia 3 października 2013 r.) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FSK 1835/13 (postanowienie z dnia 22 października 2013r.). Pytania te dotyczyły zgodności art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. – Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późń zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588 z późn. zm.) z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. Zaskarżona decyzja została natomiast oparta na art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc przepisie będącym przedmiotem tych pytań. Rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny wskazanego wyżej zagadnienia prawnego ma więc kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji i będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, który dokonuje kontroli legalności tego aktu.
Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu
J.B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło