I SA/Łd 282/16
PostanowienieWSA w Łodzi2016-08-09
Skład orzekający: Tomasz Adamczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w sentencji wyroku dotyczącą kwoty zasądzonej od organu na rzecz strony skarżącej?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może z urzędu sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w wyroku, jeśli jest ona niebudząca wątpliwości i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia lub porównania z innymi okolicznościami. W przypadku błędu w kwocie zasądzonej od organu na rzecz strony skarżącej, sąd powinien dokonać sprostowania na podstawie przepisów PPSA, uwzględniając właściwe stawki wynagrodzenia doradcy podatkowego i opłaty skarbowe.Stan faktyczny
Strona skarżąca S. B. wniosła skargi na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r. uchylił zaskarżone postanowienia i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie 1.954 zł. Następnie, postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r., sąd sprostował oczywistą omyłkę rachunkową w sentencji tego wyroku, obniżając kwotę zasądzonego zwrotu kosztów do 994 zł.Rozstrzygnięcie
Sprostowano oczywistą omyłkę rachunkową w punkcie 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 282/16, poprzez określenie kwoty zasądzonej od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej w wysokości 994 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, zamiast kwoty 1.954 zł.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 9 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg S. B. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] z dnia [...] r. nr [...] z dnia [...] r. nr [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określających zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 i 2011 rok postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Łd 282/16 poprzez określenie kwoty zasądzonej od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej w wysokości 994 (słownie dziewięćset dziewięćdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, zamiast kwoty 1.954 (słownie tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt cztery ) złotych.
Wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skarg S. B. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.:
- z dnia [...] r. nr [...]
- z dnia [...] r. nr [...]
- z dnia [...] r. nr [...]
- z dnia [...] r. nr [...]
w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określających zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 i 2011 rok uchylił zaskarżone postanowienia oraz zasądził na rzecz skarżącego od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 1.954 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P , Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00).
Za błąd rachunkowy uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 , postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r. sygn. akt I FSK 558/11 ) .
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wysokość kwoty zasądzonej od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz skarżącego S. B. - tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego stanowi oczywistą omyłkę.
Stosownie do § 3 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 roku w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. nr 31 poz. 153) kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed sądami pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna (w pozostałych sprawach) wynosi 240 złotych.
W niniejszej sprawie doradca podatkowy sporządził i wniósł 4 (cztery) skargi na powołane wyżej postanowienia w sprawach oznaczonych sygnaturami: I SA/Łd 282/16, I SA/Łd 283/16, I SA/Łd 284/16 i I SA/Łd 285/16, wnosząc także o zasądzenie kosztów postępowania, dlatego też Sąd winien przyznać tytułem wynagrodzenia czterokrotność kwoty 240 zł, a więc kwotę 960 zł plus zwrot opłat skarbowych od złożonego pełnomocnictwa (2 opłaty po 17 zł) , łącznie 994 zł.
Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd był w istocie oczywista omyłką, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił sprostować go z urzędu.
P.C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło