I SA/Łd 284/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Kiss, Sędziowie NSA Bogusław Klimowicz, Teresa Porczyńska (spr.), Protokolant : asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2004 roku sprawy ze skargi B.M. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Decyzją z dnia [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego określił B.M. wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w wysokości 2.225, 00 zł, stwierdzając że przychód wysokości 44.500 zł uzyskany w dniu 22 stycznia 2001r. ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nie został wydatkowany na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wydatkowała uzyskany przychód w kwocie 30.760, 45 zł tytułem wkładu mieszkaniowego wniesionego do Spółdzielni Mieszkaniowej A, oraz 7. 402, 25 zł tytułem remontu i modernizacji zajmowanego lokalu mieszkalnego. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 27 października 2003r. W dniu 12 listopada 2003r. skarżąca złożyła do Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – G. podanie, w którym prosi o przesunięcie terminu odwołania o 14 dni, to jest do dnia 25 listopada 2003r. Odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego skarżąca złożyła w dniu 14 listopada 2003r, zarzucając rozstrzygnięciu niezgodność z przepisami prawa, i twierdząc, że w zamian za wkład mieszkaniowy Spółdzielnia Mieszkaniowa przeniosła na skarżącą prawo do lokalu mieszkalnego, więc była ona uprawniona do skorzystania z ulgi podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że odwołanie skarżącej z dnia 14 listopada 2003r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt. 1 ustawy Ordynacja podatkowa, ustalając, że odbiór decyzji nastąpił w dniu 27 października 2003r. natomiast odwołanie wniesione zostało w dniu 14 listopada 2003r, a więc po upływie 14 – dniowego terminu. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] traktując podanie skarżącej z dnia 12 listopada 2003r jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowił odmówić przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Organ odwoławczy wskazał, że przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości przesunięcia terminu, dają natomiast możliwość przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Przywrócenie terminu jest możliwe wówczas, gdy zainteresowany uprawdopodobni, że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy, wniosek zostanie złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi i gdy wraz z wnioskiem dopełniona zostanie czynność, dla której termin był wyznaczony. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić wtedy, gdy nastąpiło to z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a za takie uważa się np. nagłą chorobę, awarię komunikacyjną, pożar, powódź. Wniosek skarżącej z dnia 12 listopada 2003r. nie zawiera w swej treści żadnych argumentów, ani też nadzwyczajnych przesłanek, które tłumaczyłyby brak winy w zaniedbaniu terminu. Nie można zatem stwierdzić, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącej. W skardze z dnia 3 marca 2004r do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, skarżąca wnosząc o przewrócenie terminu podniosła, że odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. – G. złożyła w 4 dni po terminie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Przy składaniu wniosku tłumaczyła, że powodem złożenia odwołania po terminie była ciężka choroba męża – zapalenie płuc wraz z wysoką gorączką. Nikt nie pouczył skarżącej, że tę informację należy umieścić we wniosku. Skarżąca zarzuciła, że organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania w celu uzupełnienia dowodów, pomimo takiej możliwości, wynikającej z art. 229 Ordynacji podatkowej. Podniosła, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie oparł się na swoim postanowieniu stwierdzającym fakt uchybienia terminowi oraz że nikt nie żądał uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, nie dano szansy na wyjaśnienie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że argumenty skarżącej dotyczące ciężkiej choroby męża nie zostały poparte żadnymi przekonywującymi dowodami i nie jest możliwe merytoryczne rozpatrzenie zarzutów odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. W świetle przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), a w szczególności art. 228 tej ustawy, konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest pozostawienie go bez rozpatrzenia. Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Możliwość wykorzystania uprawnień służących stronie na określonym etapie postępowania podatkowego daje, w przypadku uchybienia terminu do dokonania czynności, instytucja przywrócenia terminu do jej dokonania /art.162 i nast. ustawy Ordynacja podatkowa/. Uzasadniony w świetle wskazanych przepisów wniosek o przywrócenie terminu skutkuje przywróceniem terminu i możliwością kontynuowania postępowania podatkowego. Strona wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu. Postępowanie administracyjne wszczęte tym wnioskiem zakończone zostało odmową przywrócenia terminu wyrażoną w postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...]. Wyrokiem z dnia 24.XI.2004 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie I SA/Łd 285/04 uchylone zostało wskazane wyżej postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, skoro podanie skarżącej z dnia 12 listopada 2003r. zawierające prośbę o przesunięcie terminu odwołania o 14 dni, zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to okoliczności uchybienia terminowi powinny zostać ustalone i ocenione po ostatecznym rozstrzygnięciu w przedmiocie przywrócenia uchybionego terminu. Stosownie do art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej, organy zobowiązane były podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu. Uchylenie orzeczenia o odmowie przywrócenia terminu, wydanego bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania skutkuje koniecznością przeprowadzenia ponownego postępowania w przedmiocie tego wniosku i jednocześnie uniemożliwia ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należało zatem stwierdzić, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania podatkowego, a w szczególności art. 122 i art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, i uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § l ust. l pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.