I SA/Łd 294/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 września 2018 roku o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 czerwca 2018 roku w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr UNP: [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za okres od stycznia do lipca 2016 roku p o s t a n a w i a: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 września 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej; 2. oddalić wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z 6 września 2018 r. sąd odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 czerwca 2018 r. oddalającego skargę J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r.. W uzasadnieniu sąd wskazał na uchybienie terminowi do usunięcia braków skargi w postaci wpisu sądowego. Odpis powyższego orzeczenia pełnomocnik strony odebrał 18 września 2018 r.. W zażaleniu z 21 września 2018 r. na ww. postanowienie pełnomocnik wyjaśnił, iż strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi kasacyjnej przelewem bankowym ostatniego dnia terminu oznaczonego w wezwaniu do usunięcia braków. Sprecyzował, iż w późnych godzinach wieczornych w dniu 23 sierpnia 2018 r. skarżąca zleciła A. Bank S.A. wykonanie przelewu, po czym skan wygenerowanego dokumentu bankowego w postaci "Potwierdzenia transakcji", przesłała na skrzynkę email pełnomocnikowi (co potwierdzają załączone kopie dokumentów). Z dalszych wyjaśnień wynika, iż pełnomocnik zwrócił uwagę, że na przesłanych w późnych godzinach wieczornych 23 sierpnia 2018 r., dokumentach widnieje data 24 sierpnia 2018 r.. Wobec takiej rozbieżności strona zwróciła się do banku o wyjaśnienie. W odpowiedzi otrzymała dokument w postaci potwierdzenia złożenia dyspozycji przelewu nr 6133/1, na którym widnieje data 23 sierpnia 2018 r., jako data złożenia dyspozycji oraz data 24 sierpnia 2018 r. jako data operacji. Wskazując na powyższe wniósł o uwzględnienie zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W świetle poczynionych w tej sprawie ustaleń w ocenie sądu zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Skoro bowiem w dniu 16 sierpnia 2018 r. pełnomocnik strony odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, a skarżąca w dniu 23 sierpnia 2018 r. złożyła dyspozycję przelewu, to wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony we wskazanym w wezwaniu terminie. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w pkt 1 sentencji. W odniesieniu do żądania zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego zauważyć należy, iż w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania - art. 209 p.p.s.a. Również przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527). Oznacza to, że nie istnieje prawna podstawa do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn.akt II GZ 395/12 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego należało odmówić zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji. AKE.