I SA/Łd 313/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA : Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: odmowy zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W dniu [...] r. do sądu wpłynęło pismo skarżącej z prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie niniejszej wraz z wnioskiem o jego sporządzenie i doręczenie. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że jej pełnomocnik nie poinformował jej o terminie rozprawy, nie uczestniczył w niej i nie poinformował jej o treści rozstrzygnięcia. O oddaleniu skargi wnioskodawczyni dowiedziała się przeglądając akta sprawy w wydziale informacji sądowej tutejszego sądu w dniu [...] r. i w związku z niekorzystnym rozstrzygnięciem sprawy pragnęłaby odwołać się do sądu wyższej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy jest tutaj rozumiane w sposób obiektywny wymagający od strony staranności postępowania. Zgodnie z treścią art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu należy wskazać, że sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Bezspornym jest też fakt, iż pojęcie winy strony w uchybieniu terminu obejmuje swoim zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonych czynności. Od momentu podpisania pełnomocnictwa skarżąca działała przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, od którego należy oczekiwać należytej staranności. Jak podkreślono w postanowieniu NSA z 7 maja 2010r. (sygn. akt I OZ 327/10 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.nsa.gov.pl) uchybienie terminu przez stronę, spowodowane okolicznościami związanymi z osobą jej pełnomocnika, w pełni odnosi negatywne skutki wobec niej samej. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona i jej pełnomocnik nie mogli usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Podmiot reprezentowany nie może zatem skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które zostało spowodowane z winy pełnomocnika bowiem ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego ponosi mocodawca, który dokonał wyboru tego pełnomocnika (por. postanowienie NSA z 17 października 2006 roku sygn. akt II FZ 468/06 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Strona musi uprawdopodobnić brak winy przez wskazanie okoliczności, wskazujących że uchybienie terminowi było niezawinione. Kryterium braku winy jako przesłanka uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd nie może postanowić o przywróceniu terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w trosce o swoje interesy zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1329/2001 opubl. w LexPolonica Maxima). Ponieważ jak zostało wskazane przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, to choć nieprofesjonalne zachowanie pełnomocnika skarżącej może w jej przekonaniu usprawiedliwiać opóźnienie w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to jednak wyłącznie w kategoriach subiektywnej oceny staranności jej zachowania. Powoływanie się przez skarżącą na brak wiedzy co do działań jej pełnomocnika z wyboru nie jest okolicznością świadczącą o brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik jest osobą dokonującą czynności procesowych za osobę reprezentowaną. Podmiot reprezentowany nie może skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które zostało spowodowane przez jego pełnomocnika. Skarżąca sama dokonała wyboru pełnomocnika, znała adres jego kancelarii. Mogła zatem skontaktować się z pełnomocnikiem w celu uzyskania informacji dotyczących przebiegu niniejszej sprawy. W sytuacji gdyby kontakt z ustanowionym radcą prawnym okazał się utrudniony, to informacje dotyczące postępowania skarżąca mogła także uzyskać w siedzibie sądu, czego dokonała jednak dopiero w dniu [...] r. Zachowanie strony w sprawie niniejszej nosi więc znamiona winy polegającej na braku należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W tym stanie rzeczy należy uznać, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkująca przywrócenie uchybionego terminu, dlatego należało orzec jak w postanowieniu. P.Z-C.