I SA/Łd 320/12

PostanowienieWSA w Łodzi2012-04-20

Skład orzekający: Bartosz Wojciechowski, Ewa Cisowska-Sakrajda, Bogusław Klimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji Podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r.?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku pytania prawnego przekazanego do rozpoznania składowi siedmiu sędziów NSA, dotyczącego dopuszczalności orzekania o zobowiązaniu podatkowym, które wygasło przez zapłatę. Dodatkowo, sąd wziął pod uwagę złożoną skargę konstytucyjną podważającą przepisy dotyczące odliczania podatku naliczonego w przypadku faktur dokumentujących czynności nierzeczywiste.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za I kwartał 2006 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji Podatkowej i Konstytucji RP poprzez wydanie decyzji wymiarowej pomimo przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartosz Wojciechowski Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda (spr.) Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za I kwartał 2006 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. M. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] r. nr [...] określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2006 r. w wysokości 11.174 zł. W uzasadnieniu skargi podatnik zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie m.in. art. 70 § 1 w związku z art. 59 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 6 ze zm.; dalej "Op") w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, przez wydanie decyzji wymiarowej pomimo przedawnienia zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju zależność ma miejsce. W niniejszej sprawie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana przed upływem terminu przedawnienia, a podatnik dokonał wpłat kwot zaległości wraz z odsetkami, co spowodowało wygaśnięcie zobowiązania podatkowego w całości i brak przeszkód do wydania decyzji przez organ odwoławczy po upływie terminu przedawnienia. Z poglądem tym polemizuje strona skarżąca podnosząc, że zapłata zobowiązania podatkowego w toku postępowania nie niweczy obowiązku organu odwoławczego wydania decyzji przed upływem terminu przedawnienia tego zobowiązania. To sporne miedzy stronami zagadnienie prawne, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej skargi, a budzące poważne wątpliwości, jest przedmiotem przekazanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. w sprawie I FSK 174/11 wyłaniającego się na tle analogicznej sprawy pytania do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu, "czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej)". Sprawa tego pytania została zarejestrowana pod sygnaturą akt I FPS 1/12, do dnia wyznaczonej w niniejszej sprawie na dzień 20 kwietnia 2012r. rozprawy nie została jeszcze rozpoznana. Udzielenie odpowiedzi na wskazane wyżej pytanie będzie zatem rzutować na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Ponadto z akt niniejszej sprawy wynika, że organy podatkowe zakwestionowały prawidłowość rozliczenia podatku za wskazany okres, ponieważ stwierdziły, że podatnik odliczył podatek naliczony wynikający z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięć wskazały m.in. art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Stosownie do wymienionego przepisu nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności. Sąd powziął z urzędu informację, że 16 stycznia 2012 r. do Trybunału Konstytucyjnego została złożona skarga konstytucyjna, w której podważono konstytucyjność § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970), tożsamego do mającego zastosowanie w tej sprawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) wskazanej ustawy, w zakresie w jakim m.in. wymieniony przepis stanowi podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń towaru wykorzystanego do czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego, czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżenia podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa (sygn. akt Ts 11/12). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. P.Z-C.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło