I SA/Łd 323/14

Dnia 2 grudnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości zlikwidowanej spółki jawnej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. Postanowieniem z 28 kwietnia 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał K. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za poszczególne miesiące 2007 roku oraz orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za zaległości zlikwidowanej spółki jawnej. W dniu 16 czerwca 2014 roku skarżący uiścił na rachunek tutejszego sądu kwotę 200 zł tytułem kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 18 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] roku. W dniu 19 listopada 2014 roku skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w osobie adw. K. W., która obecnie reprezentuje skarżącego w sprawie z wyboru, bowiem nie ma on już środków na poniesienie kosztów pełnomocnika. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że K. S. w dalszym ciągu prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, ze swoją matką, którego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę wnioskodawcy w wysokości 1.932 zł brutto miesięcznie, które podlega zajęciu komorniczemu wobec powyższego do wypłaty wnioskodawca otrzymuje kwotę 1.181 zł oraz emerytura jego matki w wysokości 1.032 zł netto miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 46 m2 należącym do jego mamy. Miesięczne udokumentowane koszty utrzymania mieszkania zamykają się kwotą ok. 480 zł miesięcznie (czynsz, prąd, gaz, telefon i telewizja). Skarżący oświadczył także że dobrowolnie tytułem alimentów na dwoje dzieci łoży kwotę 500 zł miesięcznie. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Postępowanie w przedmiocie wniosku o prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu, zaś wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu jest niezasadny. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W obecnie rozpoznawanym wniosku skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W sprawie niniejszej na mocy postanowienia Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 28 kwietnia 2014 roku skarżący korzysta już z prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł, które nie zostało cofnięte. W dniu 16 czerwca 2014 roku skarżący uiścił wymaganą kwotę obciążających go kosztów sądowych, dlatego jego żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, wobec prawomocnego przyznania mu prawa pomocy w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe, a postępowanie w tym zakresie umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu wskazać należy, że w ramach prawa pomocy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić wyłącznie dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Prawo pomocy nie dopuszcza instytucji podstawienia (por. J.P. Tarno Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012 wyd. 5, str. 621). Skarżący zwrócił się obecnie o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w osobie adw. K. W., będącej w niniejszym postępowaniu pełnomocnikiem skarżącego z wyboru (pełnomocnictwo k-18 akt sądowych). Wobec powyższego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu uznać należy za bezzasadny. W toczącym się postępowaniu jest on już bowiem reprezentowany przez fachowego pełnomocnika z wyboru, co stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a. wyklucza możliwość jego ustanowienia w ramach instytucji prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 3 i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. ak