I SA/Łd 342/05
PostanowienieWSA w Łodzi2005-10-07
Skład orzekający: W. Jarzębowski, T. Porczyńska, C. Koziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, w sytuacji gdy decyzja o zabezpieczeniu wygasła z mocy prawa w związku z wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy decyzja o zabezpieczeniu wygasła z mocy prawa w związku z wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, ponieważ postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, a cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwej decyzji.Stan faktyczny
Spółka A została objęta postępowaniem kontrolnym w zakresie podatku akcyzowego, w wyniku którego wydano decyzję o zabezpieczeniu na jej majątku kwoty zobowiązań podatkowych. Strona wniosła odwołanie, a następnie skargę do WSA, kwestionując zasadność i wysokość zabezpieczenia. W trakcie postępowania sądowego Dyrektor Izby Celnej poinformował o wydaniu decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego, co spowodowało wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu z mocy prawa. Pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, a sąd umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski, Sędzia NSA T. Porczyńska, Asesor C. Koziński (spr.), Protokolant T. Naraziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2005 r. sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku spółki na poczet przyszłych zobowiązań w podatku akcyzowym postanawia umorzyć postępowanie sądowe.
W trakcie przeprowadzonej kontroli skarbowej przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. w firmie A z siedzibą w Ł. ul. A 8 stwierdzono nieprawidłowości w rozliczaniu podatku akcyzowego.
Z ustaleń dokonanych przez pracowników organu kontroli skarbowej został sporządzony w dniu 10 września 2004 r. protokół, z którego wynika, iż kontrolowana jednostka dokonywała sprzedaży paliw silnikowych, od których nie został zadeklarowany i zapłacony podatek akcyzowy.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wystąpił w dniu 17 września 2004 r. do Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. o dokonanie zabezpieczenia tych zobowiązań podatkowych w kwocie 623.438,- zł na majątku Sp. z o.o. A, poprzez zajęcie środków finansowych na rachunku bankowym firmy oraz mienia nieruchomego i ruchomości. Wniosek ten uzasadniono tym, że Spółka w 2002 r. nierzetelnie i wadliwie prowadziła księgi rachunkowe; zadeklarowała stratę w podatku dochodowym w wysokości 45.456,- zł; za miesiąc grudzień 2002 r. zadeklarowano nadwyżkę podatku VAT naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 113.075,- zł; kapitał zakładowy Spółki wynosi 1.204.000,- zł, z czego 1.200.000,- zł stanowi aport rzeczowy w postaci nieruchomości obciążonej hipoteką na rzecz Banku B; kwota zobowiązań z tytułu zaciągniętych pożyczek od osób fizycznych na koncie 2002 r. wynosi 340.174,- zł. W związku z tym organ kontroli skarbowej uznał, iż zachodzi uzasadniona obawa uchylenia się kontrolowanego od wykonania zobowiązań podatkowych.
W dniu [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wydał decyzję nr [...] o zabezpieczeniu na majątku Sp. z o.o. A zobowiązań w podatku akcyzowym w kwocie 623.438,- zł oraz odsetek za zwłokę w kwocie 163.850,- zł.
Strona wniosła w dniu 10 listopada 2004 r. odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, że kwota do jakiej dokonane zostało zabezpieczenie na majątku Spółki jest niezasadnie wysoka. Wyliczona przez kontrolujących kwota należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży paliw silnikowych wskazuje na wielkość sprzedaży przekraczającą możliwości techniczne stacji paliw należącej do Spółki.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w części dotyczącej podanej podstawy prawnej, tj. art. 33 § 2 pkt 2, § 3, § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z póź. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. i określił zabezpieczenie zobowiązań podatkowych na podstawie art. 33 § 1, § 2, § 3 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym w okresie od października do grudnia 2002 r., w kwocie 623.438,- zł przypisując kwotę zabezpieczenia do poszczególnych miesięcy (października, listopada i grudnia ) 2002 r.
Ponadto organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej dokonania zabezpieczenia odsetek za zwłokę w kwocie 165.850,- zł na majątku Spółki.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. pełnomocnik Spółki złożył w dniu 2 marca 2005 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając organom podatkowym naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 3 oraz art. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, polegające na niesłusznym określeniu przyszłego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i tym samym dokonania zabezpieczenia na majątku Sp. z o.o. A.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, iż zarzuty zawarte w skardze nie dotyczą bezpośrednio uzasadnienia oraz podstawy wydania decyzji o dokonaniu zabezpieczenia na majtku Spółki. Pełnomocnik kwestionuje podstawę określenia przez kontrolujących istnienia obowiązku podatkowego dla Sp. z o.o. A, a w związku z tym konieczności dokonania zabezpieczenia.
W dniu 5 sierpnia 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pismo procesowe z prośbą o odroczenie posiedzenia Sądu wyznaczonego na dzień 27 lipca 2005 r., ze względu na fakt zakończenia w najbliższym czasie postępowania prowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej.
Z kolei w dniu 23 września 2005 r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. poinformował Sąd, iż w dniu 23 sierpnia 2005 r. zostały doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej decyzje nr [...] i [...] z dnia [...], wydane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł., w sprawie określenia Sp. z o.o. A zobowiązania w podatku akcyzowym. Organ ten wskazał jednocześnie, że zgodnie z art. 33a Ordynacji podatkowej, decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Na rozprawie w dniu 7 października 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej, po zapoznaniu się z pismem Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 23 września 2005 r., cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Także pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z poź. zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dyrektor Urzędu Kontroli skarbowej w Ł. wydając decyzje określające stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym spowodował, iż zaskarżona decyzja wygasła z mocy prawa, gdyż zgodnie z art. 33a. § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z póź. zm.) decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Z tych względów postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, a cofnięcia skargi nie można uznać, jako zmierzającego do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy decyzji dotkniętych wadą nieważności.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzono postępowanie sądowe.
Powołane przepisy
art. 33 § 2 pkt 2art. 33 § 1art. 34 ust. 1art. 35 ust. 1 pkt 3art. 6 ustawyart. 33aart. 60 ustawyart. 161 § 1 pkt 1 ustawy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło