I SA/Łd 360/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Ł. w przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 maja 2011 r. w sprawie ze skargi T. Łojek na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia o zameldowaniu w związku z przysługującą ulgą meldunkową w 2009 r. p o s t a n a w i a: przywrócić stronie skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. ogłosił wyrok oddalający skargę T. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie odmowy przywrócenia podatniczce terminu do złożenia oświadczenia, iż spełnia warunki do zastosowania zwolnienia podatkowego określanego potocznie jako ulga meldunkowa. W dniu [...] doręczono stronie skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...]r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała do prowadzenia sprawy adwokat E. W. (pismo z dnia [...] r.). W dniu 1 września 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniosła skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Uzasadniając wniosek pełnomocnik strony oświadczyła, że skarżąca niezwłocznie po otrzymaniu "zawiadomienia" o przyznaniu prawa pomocy, w terminie 7 dni, zgłosiła się do kancelarii adwokackiej, a skarga kasacyjna została sporządzona niezwłocznie po zaznajomieniu się z aktami i podpisaniu przez skarżącą stosownego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.). W świetle przywołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przy czym powszechnie przyjmuje się iż, przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 9 kwietnia 2011 r. przyjmowano, że ma to miejsce z chwilą podpisania pełnomocnictwa przez stronę skarżącą (postanowienie NSA z 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 763/08, LEX nr 493670). Na skutek nowelizacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 36, poz. 196), zmianie uległ m.in. art. 244 § 2 P.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu w aktualnym brzmieniu ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Z powyższego wynika, że ustanowienie dla strony pełnomocnika jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Prawodawca zrezygnował z poprzednio obowiązującego rozwiązania prawnego, zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy oznaczało prawo strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez organ właściwego samorządu adwokatowi, radcy prawnemu bądź doradcy podatkowemu. Z powyższego wynika, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie miała obowiązku udzielania pełnomocnictwa. Zatem wskazana we wniosku okoliczność, w postaci braku pełnomocnictwa jedynie w przekonaniu pełnomocnika skarżącej była przeszkodą do działania w sprawie, tj. złożenia wniosku o przywrócenie terminu i skargi kasacyjnej. Pomimo to oraz pomimo lakonicznego uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd dał wiarę oświadczeniu adwokat E. W., iż skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, została sporządzona i wniesiona niezwłocznie po zapoznaniu się pełnomocnika z aktami sprawy. Sąd wziął pod uwagę, że skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie miała natomiast wpływu na termin rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przez Sąd oraz datę wyznaczenia osoby pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką w Ł.. Mając na uwadze, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej okazał się zasadny, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. P.Z-C.