I SA/Łd 367/08

Dnia 17 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2008 roku wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego A G. i B.Spółka Jawna w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego A G. i B. Spółki Jawnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2001 roku postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] określającej Spółce Jawnej A. w Ł. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2001 roku w wysokości 1 487 728 złotych. Na powyższą decyzję spółka wniosła w dniu 27 lutego 2008 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W dniu 10 marca 2008 roku spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż istnieje duże prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Wykonanie zaskarżonego aktu spowodowałoby również ciężkie skutki, które równałyby się niepowetowanej stracie po stronie spółki i jej wierzycieli. Spółka posiada jako majątek wartościową nieruchomość przy ul. A 72/74 w Ł. Egzekucja z tego przedmiotu nie zaspokoi jednak wszystkich wierzycieli. Postanowieniem z dnia 31 marca 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki. W uzasadnieniu podał, że postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w Ł., XVI Wydziału Ksiąg Wieczystych, na nieruchomości skarżącej spółki ustanowiono na rzecz organu podatkowego hipotekę przymusową w wysokości 595 903 złote, tj. w kwocie wystawionych przez organ podatkowy tytułów wykonawczych. Wpisu w księdze wieczystej nr [...] dokonano w dniu 19 kwietnia 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, iż postanowieniem organu podatkowego z dnia 31 marca 2008 roku wstrzymana została wykonalność zaskarżonej decyzji do kwoty 595 903 złote, odpowiadająca wartości ustanowionej hipoteki przymusowej, a więc w tym zakresie wniosek spółki został uwzględniony w trybie art. 61 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. Wobec tego, niniejsze postępowanie ograniczone było do wniosku spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ponad wymienioną kwotę. W ocenie Sądu wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 61 § 1 p. p. s. a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania nie może także nastąpić z urzędu. Dla uzyskania tego rodzaju orzeczenia konieczne jest, by strona złożyła stosowny wniosek oraz wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – art. 61 § 3 p. p. s. a. Przepis nie wymaga od strony udowodnienia wystąpienia przesłanek w nim wymienionych. Nie oznacza to jednak, że strona skarżąca zwolniona jest z obowiązku przedstawienia okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku, podania faktów świadczących o realnym wystąpieniu zagrożenia sprecyzowanego w przepisie. Skarżąca spółka obciążona jest wprawdzie lżejszą formą dowodzenia, polegającą na uprawdopodobnieniu, lecz uprawdopodobnienie to poparte być musi wskazaniem konkretnych elementów sytuacji faktycznej, wysłowienia rzeczywistych okoliczności wskazujących na groźbę nastąpienia szkody, trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonego aktu. Sąd podziela pogląd, wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku o sygn. akt II OZ 155/05 (OwSS 2005/3/72), iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i w konsekwencji - do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności, naruszenia równowagi procesowej stron. Złożony w sprawie niniejszej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca spółka nie wskazała konkretnych okoliczności uprawdopodabniających zasadność żądania. Odnosiła się raczej do trudności w zaspokojeniu wierzycieli, których to czynniki nie można uznać za dostateczne uzasadnienie wniosku. W niniejszej sprawie nie podano, w czym miałoby się wyrażać poniesienie przez stronę znacznej szkody lub też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Wskazane we wniosku powody przemawiające w ocenie strony za orzeczeniem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu nie korespondują z przesłankami warunkującymi wydaniem żądanej treści postanowienia. Zwrócić należy przy tym uwagę na fakt, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Jest wprost przeciwnie – rozpoznanie wniosku abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest przecież na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Uczynienie zadość żądaniu skarżącej i przeprowadzenie oceny zaskarżonego aktu na obecnym etapie sprawy byłoby zabiegiem niedopuszczalnym w świetle dyspozycji art. 133 § 1 p. p. s. a. Już tylko końcowo warto dodać, że odmowa uwzględnienia wniosku na obecnym etapie sprawy nie oznacza, że strona nie będzie mogła uzyskać wnioskowanego rozstrzygnięcia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w przyszłości. W razie zmiany okoliczności, Sąd może bowiem, w myśl art. 61 § 4 p. p. s. a. zmienić lub uchylić postanowienie w tej sprawie w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 roku, sygn. akt OZ 406/04, ONSAiWSA 2005/2/43.) Z uwagi na niewykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił oddalić wniosek. J. W.