I SA/Łd 374/06

PostanowienieWSA w Łodzi2006-04-11

Skład orzekający: Arkadiusz Cudak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która nie zawiera własnoręcznego podpisu strony, a jedynie imię i nazwisko wpisane mechanicznie, może zostać uznana za prawidłowo sporządzoną, jeśli strona uzupełniła inne braki formalne, takie jak wpis sądowy?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych, w tym braku własnoręcznego podpisu. Podpis mechaniczny lub odtworzony w inny sposób niż ręczny nie jest uznawany za podpis w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak podpisu stanowi wadę formalną uniemożliwiającą nadanie skardze prawidłowego biegu.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu, a jedynie imię i nazwisko wpisane mechanicznie. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym do podpisania skargi, oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca uiściła wpis, ale nie podpisała skargi. W konsekwencji sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i nakazano zwrot kwoty 257 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. nakazać zwrot na rzecz skarżącej G. S. kwoty 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanej w dniu 8 marca 2006 roku pod pozycją 962. W dniu 26 stycznia 2006r. została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. Powyższe pismo nie zawierało własnoręcznego podpisu skarżącej i jedynie pod osnową skargi zostało w sposób mechaniczny wypisane jej imię i nazwisko. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 lutego 2006r. G. S. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 257 zł oraz podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do usunięcia powyższych braków skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 6 marca 2006r. (data stempla pocztowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania k. 14). Tym samym, siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia, upływał dla strony skarżącej w dniu 13 marca 2006r. (poniedziałek). G. S. natomiast w dniu 8 marca 2006r. uiściła jedynie wpis od skargi, lecz pomimo upływu zakreślonego terminu nie podpisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Tym samym rozpoznanie skargi, której braków formalnych uniemożliwiających nadanie jej prawidłowego biegu strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, jest niedopuszczalne. W tym miejscu podnieść należy, że stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Oznacza to, że do skargi należy stosować przepisy Działu III Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Rozdział 1 – pisma w postępowaniu sądowym p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym wskazać w tym miejscu należy, iż zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że podpis wnoszącego pismo, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Wobec czego nie jest podpisem w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podpis wypisany maszyną, odciśnięty stemplem, odbity z matrycy, czy też w inny sposób odtworzony mechanicznie na piśmie procesowym wzór podpisu (por. postanowienie SN z dnia 17 kwietnia 1967r., II PZ 22/67 – Lex nr 6142, OSN 1973, nr 12, poz. 207, uchwała SN z dnia 28 kwietnia 1973r., III CZP 78/72 – OSNC 1973, nr 12, poz. 207, uchwała SN z dnia 30 grudnia 1993r., III CZP 146/93 – OSNC 1994, nr 5, poz. 94, J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 83, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 118, wyd. I, Zakamycze 2005, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 204 – 205, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005). Pisma zaś w postępowaniu sądowym składa się w sądzie w oryginale, co wynika z treści art. 47 § 1 p.p.s.a., który nakazuje do nich dołączyć ich odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom. Podpis stanowi więc wymóg formalny skargi. Powyższe oznacza, że skarga nie zawierająca podpisu skarżącej dotknięta jest brakiem formalnym uniemożliwiającymi nadanie jej prawidłowego biegu. Dlatego też na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przy zastosowaniu art. 57 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak wyżej. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło