I SA/Łd 383/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Protokolant: Szymon Chrostek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za czerwiec 2004 roku postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. M.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za czerwiec 2004 roku. W skardze tej podatnik, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucił: I. naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: - art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji naruszenie także art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez niezastosowanie tego przepisu i pozbawienie prawa do odliczenia podatku naliczonego, - § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług przez bezpodstawne pozbawienie podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, choć ustalony stan faktyczny i materiał dowodowy nie dawały podstaw do zastosowania ww. przepisu rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Jednocześnie, wskazując na konieczność odniesienia się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego za czerwiec 2004 roku (nadwyżki podatku), organ ten wyjaśnił, że zobowiązanie w podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności. Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, może zostać przerwany lub zawieszony, może także wystąpić sytuacja, że zobowiązanie wygaśnie na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Kierując się powyższymi ustaleniami oraz stanowiskiem NSA przyjętym w uchwale z dnia 29 czerwca 2009 r. (sygn. akt I FPS 9/08) organ odwoławczy wskazał, że z informacji będących w jego posiadaniu wynika, iż na podstawie zarządzenia zabezpieczenia nr [...] z dnia [...] dokonano zajęcia rachunków bankowych w: Banku A S.A., Banku B w S., C S.A., które w dniu 18 stycznia 2010 r. przekształciły się w zajęcia egzekucyjne. Ponadto w dniu 13 sierpnia 2010 r. dokonano zajęcia świadczenia z ubezpieczenia społecznego (zawiadomienie doręczono w dniu 16 sierpnia 2010 r.). Tym samym, w ocenie organu, wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 70 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ odwoławczy podniósł przy tym, że w dniu 22 grudnia 2009 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie "uszczuplonych" zobowiązań podatkowych w podatku VAT (tj. o czyny wynikające z art. 56 § 2 w związku z art. 6 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy oraz z art. 62 § 2 i art. 61 § 1 tej ustawy). Postępowanie karne skarbowe w tym zakresie zostało zawieszone z dniem 30 lipca 2010 r. Wszczęcie przedmiotowego postępowania spowodowało, zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zawieszenie biegu terminu przedawnienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym m.in. za czerwiec 2004 r. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nie doszło do przedawnienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za czerwiec 2004 r. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 25 maja 2012 r. skarżący złożył pismo z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. akt [...] z wniosku K.B., wskazując, że będzie ono miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Natomiast pełnomocnik organu oponował przeciwko wnioskowi skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W niniejszej sprawie organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę odnosząc się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego za czerwiec 2004 roku (nadwyżki podatku) wskazał na okoliczności mogące świadczyć o przerwaniu biegu terminu przedawnienia (zajęcia rachunków bankowych w: Banku A S.A., Banku B w S., C S.A., które w dniu 18 stycznia 2010 r. przekształciły się w zajęcia egzekucyjne), a także na okoliczności przesądzające o jego zawieszeniu (wszczęcie postępowania w sprawie "uszczuplonych" zobowiązań podatkowych w podatku VAT - tj. o czyny wynikające z art. 56 § 2 w związku z art. 6 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy oraz z art. 62 § 2 i art. 61 § 1 tej ustawy). Niemniej jednak organ odwoławczy nie wykazał, iż w sprawie nastąpiło skuteczne przerwanie biegu terminu przedawnienia nadwyżki podatku objętej zaskarżoną decyzją, co tym samym implikuje konieczność rozważenia w niniejszej sprawie kwestii przedawnienia tejże nadwyżki. Mając zatem na uwadze fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za czerwiec 2004 roku, a przy tym nie doszło do skutecznego przerwania terminu przedawnienia owej nadwyżki, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie podstawowe znaczenie ma kwestia prawidłowej wykładni art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), regulującego kwestie przedawnienia zobowiązań podatkowych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od powyższej daty, regulującym kwestię przedawnienia, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zaś do art. 70 § 6 pkt 1 tej ustawy bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Podkreślić przy tym należy, że art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, jak potwierdził NSA w uchwale z dnia 29 czerwca 2009 r. (sygn. akt I FPS 9/08), ma również zastosowanie do kwoty zwrotu różnicy podatku lub różnicy podatku, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwrot pośredni). A zatem niewątpliwie znajduje on zastosowanie także do nadwyżki objętej zaskarżoną decyzją. Jednocześnie zauważyć należy, że konstytucyjność art. 70 Ordynacji podatkowej jest aktualnie przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny. O zbadanie, w szczególności, zgodności art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku, z Konstytucją RP postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10, wystąpił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej K.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 750/09, wydanego po rozpoznaniu jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku. Wskazane powyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r. zakresem swym obejmuje następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Ocena konstytucyjności powyższego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem dotyczyć będzie kwestii zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego (a tym samym biegu terminu przedawnienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym) w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, które to zagadnienie z uwagi na okoliczności niniejszej sprawy ma kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd w składzie niniejszym nie podzielił stanowiska skarżącego w kwestii zasadności zawieszenia postępowania z uwagi na okoliczności przedstawione w zgłoszonym na rozprawie wniosku o zawieszenie postępowania, tj. do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. akt [...] z wniosku K.B., przyjmując tym samym, że pierwszorzędne znaczenie w sprawie ma kwestia prawidłowej wykładni art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 roku. Reasumując, stwierdzić należy, iż wynik sprawy zainicjowanej postanowieniem NSA z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10, zawisłej aktualnie przed Trybunałem Konstytucyjnym będzie miał istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie konstytucyjności wskazanego powyżej przepisu Ordynacji podatkowej. (MSi)