I SA/Łd 395/13

Dnia 25 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Cezary Koziński Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Izabela Ścieszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2013 roku sprawy ze skargi O. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi R. G. kwotę 600 (sześćset) złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. I SA/Łd 395/13 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z dnia [...] r. określającą O.T. wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2009 rok, w kwocie 4.478 zł oraz wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za rok 2009, w kwocie 0 zł, w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2009 rok, w kwocie 0 zł, a w pozostałej części określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok w kwocie 4.487 zł, utrzymał decyzję tę w mocy. Podstawą decyzji były następujące ustalenia i wnioski organów prowadzących postępowanie. W dniach od 2 do 25 sierpnia 2010 r. została przeprowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. kontrola podatkowa prowadzonej przez O. T. działalności gospodarczej w okresie od 1 stycznia 2007 roku do 31 grudnia 2009 roku. Zakresem czynności kontrolnych objęto zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych, podatek od towarów i usług oraz obowiązek prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych ustalono, iż w roku 2009 przedmiotem działalności gospodarczej faktycznie wykonywanej przez podatniczkę była sprzedaż detaliczna odzieży i galanterii prowadzona za pośrednictwem internetu (według złożonego oświadczenia podatniczka dokonywała sprzedaży pod nickami "A" i "B"). Stwierdzono ponadto, że do celów prowadzonej działalności gospodarczej w latach 2007-2009 podatniczka wykorzystywała następujące rachunki bankowe: 1/ nr [...] w C Bank SA. Wydział Bankowości Elektronicznej - ważny od 20.02.2004 r., 2/ nr [...] w C Bank SA. Wydział Bankowości Elektronicznej - ważny od 07.09.2007 r., 3/ nr [...] w C Bank SA. Wydział Bankowości Elektronicznej - ważny od stycznia 2005 r. Z dokumentów źródłowych znajdujących się w posiadaniu organu podatkowego I instancji wynikało, że w dniu 14 września 2007 r. podatniczka złożyła oświadczenie, iż od dnia 17 września 2007 r. rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej, wybiera opodatkowanie w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych oraz zaprowadza na rok 2007 ewidencję przychodów. Następnie w dniu 19 stycznia 2009 r. podatniczka złożyła ponowne oświadczenie, że kontynuuje prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej i wybiera opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz zaprowadza na rok 2009 ewidencję przychodów. W dniu 29 stycznia 2010 r. podatniczka złożyła zeznanie o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2009 (PIT-28), w którym wykazała: przychód z działalności gospodarczej prowadzonej na własne nazwisko wg stawki 3% w wysokości 168.957,91 zł; odliczenia od przychodu: składki na ubezpieczenie społeczne 2.356,66 zł; przychód po odliczeniach w wysokości 166.592,25 zł; podstawę opodatkowania – 166.592,00 zł, obliczony ryczałt wg stawki 3% w wysokości 4.997,76 zł; odliczenia od podatku: składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie 2.294,22 zł, należny ryczałt – 2.704,00 zł, kwota wpłaconego ryczałtu za okres I-XI/09 – 2.115,00 zł, do zapłaty -598,00 zł. Z okazanego do kontroli zaświadczenia o zmianie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 3 marca 2010 r. wynikało, że datą rozpoczęcia działalności gospodarczej wskazaną przez podatniczkę jest dzień 8 września 2007 r. Na podstawie dokumentów przedłożonych do kontroli ustalono, że podatniczka prowadziła działalność od początku 2007 r., co potwierdzają przychody osiągnięte z tytułu sprzedaży towarów za pośrednictwem portalu Allegro. Organ podatkowy I instancji ustalił przy tym, że pierwszy wpływ środków pieniężnych na rachunek bankowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nastąpił w dniu 2 stycznia 2007 r. W trakcie kontroli podatkowej ustalono ponadto, iż rachunek bankowy o numerze: [...] w C Bank S.A. Wydział Bankowości Elektronicznej, który podatniczka wykorzystywała w kontrolowanym okresie w prowadzonej działalności gospodarczej, nie został zgłoszony do Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. Do kontroli nie okazano również umowy o prowadzeniu tego rachunku bankowego. Z oświadczenia złożonego przez podatniczkę w dniu 25 sierpnia 2010 r. wynikało, że wymieniony rachunek został założony w miesiącu styczniu 2005 r. W toku kontroli podatkowej doręczono podatniczce postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z dnia [...] r., na podstawie którego dopuszczono jako dowód dokument w postaci wykazu zbiorczego transakcji dokonanych za pośrednictwem portalu Allegro przez osobę posługującą się loginami "B" oraz "A", przesłany do Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. przy piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 stycznia 2010 r. W wykazie tym zawarto informacje dotyczące sprzedaży dokonywanej przez podatniczkę za pośrednictwem portalu Allegro w okresie od września 2004 r. do grudnia 2009 r. Z informacji tej wynikało, iż w powyższym okresie podatniczka uzyskała przychód w łącznej kwocie 558.351,79 zł, z wyszczególnieniem obrotów na poszczególnych kontach: "A" od 21 października 2002 r. i "B" od 23 listopada 2008 r. Ponadto w dniu 11 sierpnia 2010 r. podatniczka złożyła pisemne oświadczenie, w którym wskazała, że w latach 2007-2009 płatności za sprzedane towary dokonywane były wyłącznie za pośrednictwem rachunków bankowych. Nie pobierała płatności gotówką oraz w formie przekazów pocztowych. Jednocześnie w toku prowadzonej kontroli podatkowej dokonano szczegółowego zestawienia wpływów na rachunki bankowe działalności gospodarczej w 2007 r. Na podstawie tych zestawień ustalono, iż pierwszy przychód z działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie sprzedaży za pośrednictwem portalu Allegro w roku 2007 podatniczka otrzymała w dniu 2 stycznia 2007 r. na rachunek bankowy e-max o numerze [...], prowadzonym w C Bank S.A. Wydział Bankowości Elektronicznej. Rachunek ten podatniczka posiadała także w 2009 roku. W wyjaśnieniach do protokołu z kontroli podatniczka wskazała m.in., że w miesiącu grudniu 2006 r. wróciła z pracy w Irlandii i rozpoczęła wyprzedaż całej swojej posiadanej garderoby i wielu przedmiotów należących do jej najbliższej rodziny. Część sprzedanych przez nią rzeczy stanowiła prezenty (darowizny) od rodziny. Podatniczka wskazała także, iż część sprzedawanych rzeczy przed datą zarejestrowania działalności gospodarczej stanowiła majątek prywatny jej i rodziny i nie były one kupione w celu odsprzedaży, zaś ewidencja na koncie [...] stanowi obroty prywatne, a w okresie prowadzenia działalności gospodarczej konto nie było już aktywne. Podniosła przy tym, że konto "A" miało charakter konta rodzinnego, z którego korzystała cała rodzina. Podatniczka złożyła także wyjaśnienia dotyczące konta "D" oraz zwrotu towarów sprzedanych na Allegro. Odniosła się także do kwot wskazanych na rachunkach bankowych i wskazała, że przelew zewnętrzny przychodzący z dnia 10 grudnia 2009 r. jest częściowym zwrotem za wpłatę na konto dnia 25.10.2009 r. – 350 zł, przelewy zewnętrzne przychodzące, przekazane za pośrednictwem płatności PAYPAL z dnia: 19.05.2009 r., 25.05.2009 r., 15.06.2009 r., 17.08.2009 r., nie mają związku z prowadzoną działalnością gospodarczą ani umowami zawieranymi za pośrednictwem Allegro. Organ podatkowy I instancji uznał wyjaśnienia podatniczki jedynie w zakresie dokonanych zwrotów płatności widocznych na rachunkach bankowych, na łączną kwotę 10.882,50 zł. Na podstawie zaś przedłożonych przez podatniczkę wyciągów z rachunków bankowych stwierdził wpływ na dwa rachunki bankowe podatniczki z tytułu transakcji na Allegro łącznie kwoty 290.049,37 zł. Z uwzględnieniem dokonanych zwrotów oraz pomniejszając przychody o wpływ na rachunek bankowy kwot niezwiązanych z prowadzoną działalnością uznał, iż łączna kwota wpływów na rachunki bankowe wyniosła 278.321,87 zł. Nie stwierdził przy tym wpływu przychodów na konto podatniczki o numerze [...] w C Bank SA. Z uwagi na dokonane ustalenia, Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2009. W dniu 18 września 2011 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wpłynęło pismo podatniczki z wyciągami z rachunków bankowych dokumentującymi zapłaconą przez nią prowizję z tytułu sprzedaży na Allegro. Natomiast w dniu 26 stycznia 2011 r. podatniczka złożyła oświadczenia członków rodziny na okoliczność dokonywanej sprzedaży w okresie od 2 stycznia 2007 r. do dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej, tj.: H. T. (mamy), z którego wynikało, iż przekazane podatniczce do sprzedaży rzeczy były własnością jej matki; T.T. (taty), z którego wynikało, iż przekazane do sprzedaży rzeczy były własnością jej ojca; D.P.(babci), z którego wynikało, iż przekazane podatniczce do sprzedaży rzeczy były własnością jej babci. Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. decyzją z dnia [...] r. określił podatniczce wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 w kwocie 4.478,00 zł oraz wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za rok 2009 w kwocie 0 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji podatniczka, nie zgadzając się z ustaleniami organu I instancji, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Podniosła także, szeroko argumentując w tym względzie, że przedmiotowa decyzja jest tendencyjna, nie zawiera logicznego uzasadnienia oraz, że organ podatkowy I instancji nie uznał wyjaśnień strony i oświadczeń rodziny. Podatniczka nie zgodziła się również z ustaleniami organu dotyczącymi transakcji na koncie "D". Ponadto zarzuciła naruszenie art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. W celu uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie przepisu art. 229 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 17 lutego 2012 r. wezwał podatniczkę do przedłożenia do akt sprawy dokumentów: - potwierdzających ponoszenie przez nią w latach 2007-2008 wydatków będących kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym między innymi kosztów przesyłek pocztowych związanych z prowadzoną sprzedażą dokonywaną za pośrednictwem portalu Allegro, wydatków z tytułu użytkowania sieci Internet, itp., - dotyczących konta internetowego na portalu Allegro należącego do użytkownika o nazwie "D", między innymi dokumentów identyfikujących właściciela ww. konta, wydruków wszystkich transakcji (aukcji) kupna i sprzedaży dokonywanych poprzez to konto, wydruków dotyczących płatności. W odpowiedzi przy piśmie z dnia 6 marca 2012 r. podatniczka przesłała wydruki transakcji z konta użytkownika o nazwie "D" i wyciągi z rachunku bankowego EBanku dotyczące roku 2008, dokumentujące dokonane wpłaty z tytułu transakcji z konta "D". Podatniczka nie przedstawiła jednak żadnych dowodów potwierdzających ponoszenie wydatków z tytułu przesyłek pocztowych w latach 2007-2009. Nie przedłożyła także żadnych nowych dokumentów dotyczących poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. pismami z dnia 12 czerwca 2012 r. wezwał na przesłuchanie w charakterze świadka: H. T., T. T. i D. P. W dniu 25 czerwca 2012 r. wpłynęło pismo D. P. informujące o planowanym pobycie w szpitalu w wyznaczonym okresie i wnoszące o umożliwienie złożenia wyjaśnień na piśmie. W dniu 27 czerwca 2012 r. została przesłuchana H. T., a ponadto złożono pismo informujące o chorobie T. T., którego stan nie pozwala na wzięcie udziału w czynnościach procesowych. Mając na uwadze okoliczność prowadzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wobec podatniczki postępowania w zakresie podatku od towarów i usług, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r., zwrócił się o przekazanie protokołów przesłuchań D. P., H. T. oraz T. T. W odpowiedzi w dniu 9 sierpnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. przekazał do organu odwoławczego: protokół z przesłuchania świadka H. T. z dnia 22 czerwca 2012 r., pismo H. T z dnia 22 czerwca 2012 r. dotyczące wezwania w charakterze świadka T. T. wraz z dokumentacją medyczną, pismo D. P. z dnia 17 czerwca 2012 r. dotyczące wezwania w charakterze świadka, w którym D. P. wniosła o umożliwienie złożenia wyjaśnień na piśmie z uwagi na stan zdrowia. Dokumenty te postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. zostały włączone jako dowód w postępowaniu odwoławczym. Ponadto jako dowody zostały uwzględnione zeznania H. T. i wyjaśnienia podatniczki złożone w dniu 20 listopada 2012 r. Z przyczyn zaś niezależnych od organu nie zostali przesłuchani w charakterze świadków D. P. (zgon) i T. T. (choroba). Decyzją z dnia [...] r., wydaną po rozpatrzeniu powyższego odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za rok 2009 w kwocie 0 zł, a w pozostałej części określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok w kwocie 4.487,00 zł, utrzymał decyzję tę w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów art. 21 ustawy Ordynacja podatkowa, bowiem określenie przez organ podatkowy I instancji kwoty zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za rok 2009 w kwocie 0 zł stanowi rażące naruszenie przepisów prawa i daje podstawę do uchylenia decyzji w tej części. W ocenie organu, w świetle zawartej w art. 5 ustawy Ordynacja podatkowa definicji zobowiązania podatkowego, nie można uznać, aby zobowiązanie mogło być w kwocie 0 zł. Taka sytuacja oznacza bowiem, że podatnik nie jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa jakiejkolwiek kwoty. Jeśli zaś podatnik nie jest zobowiązany do uiszczenia daniny – gdyż zobowiązanie nie występuje (wynosi 0 złotych), to organ podatkowy nie jest uprawniony do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy, szczegółowo odnosząc się do ustaleń i analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokonanych przez organu I instancji oraz własnych ustaleń, a także zarzutów odwołania, stwierdził, że zebrany materiał dowodowy świadczy bezspornie o zarobkowym charakterze prowadzonej przez podatniczkę działalności gospodarczej. Ustalona na podstawie dokumentów źródłowych wysokość przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej oraz uwzględnione, na podstawie przedłożonych przez podatniczkę oraz uzyskanych przez organ podatkowy I instancji dokumentów, kosztów uzyskania przychodów, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, pozwoliły Naczelnikowi Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. na określenie podstawy opodatkowania. Ponadto uzyskiwanie, w kontrolowanym okresie, systematycznego dochodu świadczy jednoznacznie o zarobkowym charakterze prowadzonej przez podatniczkę działalności gospodarczej. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że w treści decyzji organu I instancji z uwagi na stwierdzone rozbieżności odstąpiono od szacowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż dokumenty zebrane z trakcie kontroli podatkowej postępowania podatkowego, pozwoliły na określenie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na ich podstawie, co stanowiło wielkość najbliższą rzeczywistej. Podkreślił, że w konsekwencji określono wysokość obrotu oraz przychodów na podstawie wyciągów z rachunków bankowych i złożonych przez podatniczkę wyjaśnień. Organ odwoławczy stwierdził przy tym, że zebrane w sprawie materiały dowodowe, uzupełnione w postępowaniu odwoławczym, potwierdziły stanowisko organu I instancji w zakresie opodatkowania przychodu z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i określoną wysokość ryczałtu. W konsekwencji poczynionych ustaleń organ odwoławczy określił podatniczce z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2009: przychód netto (bez uwzględnienia podatku od towarów i usług jako podatnik VAT) w wysokości 227.971,61 zł, składki na ubezpieczenie: społeczne w kwocie 2.223,21 zł, zdrowotne: w wysokości 2.294,22 zł i należny ryczałt – 4.478 zł. Na powyższą decyzję podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając naruszenie: 1. art. 121, art. 122 w zw. art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej przez niepodjęcie wszelkich możliwych działań mających na celu wszechstronne wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz dowolną ocenę dowodów, w szczególności poprzez: a) zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadków osób, którym wysłała ubrania, mimo złożenia takiego wniosku, a który to zmierzał do wykazania ponoszenia kosztów w postaci opłat za przesyłki pocztowe, b) dowolne dokonanie oceny dowodów w postaci oświadczeń jej babci i rodziców poprzez ignorowanie ich oświadczeń w zakresie tego, że sprzedawała na ich rzecz i w ich imieniu na aukcjach grzecznościowych ubrania, a z drugiej strony, że skoro nie były to aukcje grzecznościowe, to fakt przekazania tych ubrań do sprzedaży przez Allegro był darowizną dokonaną na jej rzecz, c) pominięcie dowodów w postaci oświadczeń babci i taty wyłącznie z tego powodu, że były dla niej korzystne; d) niepodjęcie żadnych działań zmierzających do ustalenia, czy w okresie od 2 stycznia 2007 r. do 17 września 2007 roku dochodziło do czynności, które spełniały cel zarobkowy. Z powyższych względów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, a ponadto o zasądzenie od strony przeciwnej na jej rzecz kosztów postępowania w sprawie, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, wnosząc o oddalenie skargi, argumentował, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 25 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości ani w części. Natomiast pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i potrzymał argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje Skarga nie jest uzasadniona, bowiem organy podatkowe nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów procesowych w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skargi są zbieżne z zarzutami podniesionymi w sprawie zakończonej decyzją określającą skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Okolicznością niebudzącą wątpliwości jest to, że w dniu 19 stycznia 2009 r. podatniczka złożyła ponownie oświadczenie o kontynuowaniu działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży detalicznej i o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Przyczyny braku możliwości opodatkowania w tej formie za dwa lata poprzednie zostały przez organ wskazane w decyzjach podatkowych określających zobowiązania podatkowe za lata 2007 i 2008. Złożenie powyższego oświadczenia spowodowało, że za rok 2009 podatniczka winna być opodatkowana, zgodnie z jej wnioskiem, na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o podatku zryczałtowanym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.). Jedną z podstawowych, spornych kwestii w tej sprawie, podobnie jak w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym za 2007 r. i za 2008 r., jest ustalenie prawidłowej wielkości osiągniętych przez podatniczkę przychodów. Organy podatkowe ustaliły, że wielkość tych przychodów była większa o wielkości wykazanej przez podatniczkę. W ocenie Sądu, ustalenia organów podatkowych w wyżej określonym zakresie są prawidłowe, wynikają z zebranego, wyczerpująco i właściwie rozpatrzonego materiału dowodowego, a ocena prawna tego materiału nie przekracza granic przyznanej organom podatkowym swobody i została przejrzyście oraz logicznie zaprezentowana w decyzjach wydanych w sprawie. Nie są więc uzasadnione zarzuty naruszenia art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Ocena zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że sprzedaż towarów dokonywana przez podatniczkę już od początku stycznia 2007 r. była wykonywana, a w latach 2008 i 2009 kontynuowana, w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Definicja pozarolniczej działalności gospodarczej zawarta jest w art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), dalej w skrócie: "ustawy o p.d.f.". Organy podatkowe prawidłowo oceniły, że prowadzona przez podatniczkę od początku 2007 r., a następnie w latach 2008 i 2009, działalność polegająca na handlu odzieżą i galanterią spełnia przesłanki wynikające z tej definicji. Była to działalność zarobkowa w dziedzinie handlu, prowadzona we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. O ciągłym charakterze działalności świadczy niewątpliwie duża ilość transakcji sprzedaży towarów zawartych w kontrolowanym roku i ilość sprzedanych sztuk towarów, oraz fakt, że transakcje zawierane były w poszczególnych miesiącach roku w ilości od kilkunastu do kilkudziesięciu transakcji w miesiącu. Prowadzona przez podatniczkę działalność była zorganizowana w zakresie koniecznym do sposobu jej prowadzenia. Podatniczka miała stały dostęp do internetu, miała konta użytkownika portalu Allegro, utrzymywała te konta ponosząc opłaty prowizyjne na rzecz właściciela portalu, posiadała konta bankowe wykorzystywane do rozliczeń z kontrahentami. Handlowała określonego rodzaju towarami, to jest odzieżą i galanterią. Odzież była w różnych rozmiarach. Działalność handlowa była prowadzona we własnym imieniu i na własny rachunek podatniczki. Należność za sprzedane towary wpływała na jej rachunki bankowe, transakcje sprzedaży zawierała we własnym imieniu, a nabywca wiedział, że kupuje towar należący do podatniczki. Z żadnego opisu transakcji nie wynikało, że przedmiotem sprzedaży miałby być towar należący do innej osoby, sprzedawany przez skarżącą jedynie "grzecznościowo" przy użyciu jej konta internetowego. Ustalone przez organy okoliczności sprawy, a przede wszystkim bardzo duża ilość zawartych przez skarżącą transakcji i sprzedanych rzeczy, także w okresie od stycznia do września 2007 r., pozwalają na logiczny wniosek, że działalność podatniczki miała charakter zarobkowy. Dla ustalenia, czy cel ten został osiągnięty, nie ma znaczenia, czy podatniczka miała zysk na każdej transakcji, bowiem dla przyjęcia, że konkretna działalność jest pozarolniczą działalnością zarobkową nie końcowy rezultat finansowy jest najważniejszy, ale dążenie do zysku. Organy podatkowe miały podstawy, aby ze zgromadzonych dowodów wyprowadzić wniosek, że skarżąca przez cały okres od początku 2007 roku i następnie w latach 2008 i 2009, sprzedawała należące do niej towary handlowe. Przede wszystkim świadczy o tym fakt formułowania ofert we własnym imieniu, korzystania z własnych kont bankowych, własnych kont użytkownika internetu. Przeciwna w tej mierze wersja podatniczki o prowadzeniu częściowo "grzecznościowej" sprzedaży rzeczy prywatnych należących do członków rodziny zasadnie została oceniona jako niewiarygodna, a przede wszystkim nieudowodniona przez podatniczkę. Potwierdzeniem wersji podatniczki miałyby być pisemne oświadczenia najbliższych członków jej rodziny, to jest mamy, ojca i babci, oraz zeznania mamy podatniczki H. T. Dowody te należało jednak oceniać z większą dozą ostrożności właśnie z uwagi na fakt, że pochodzą od osób bardzo bliskich podatniczce, a więc takich, którym niewątpliwie zależało na rozstrzygnięciu sprawy korzystnym dla podatniczki. Dlatego też zasadnie organy podatkowe oceniały te dowody w świetle innych dowodów i okoliczności sprawy. Należy zatem podkreślić, że przecież skarżąca na aukcjach nie informowała, że sprzedaje rzeczy należące do innych osób, mimo że ilość sprzedawanych rzeczy była bardzo duża. Z zeznań H. T. nie wynika, jaką ilość i jakie rzeczy darowała córce na własność, a które rzeczy powierzyła jej, jak zeznała, tylko do sprzedaży. Ani skarżąca, ani jej mama H. T. nie potrafiły też przekonująco wyjaśnić, dlaczego skarżąca miałaby sprzedawać na aukcjach rzeczy swych bliskich, zwłaszcza rzeczy należące do jej mamy, skoro ta mogła to zrobić osobiście. Skarżąca nie przedstawiła też przekonującego wyjaśnienia, dlaczego jej bliscy mieliby robić tak duże zapasy galanterii i własnych ubrań, często tego samego rodzaju, zwłaszcza ubrań w różnych jednak rozmiarach. Organy podatkowe uzasadniły też przekonująco, dlaczego sprzedaż towarów przy użyciu konta internetowego "D" należało traktować jako sprzedaż dokonywaną przez podatniczkę, a nie przez jej babcię. Zasadnie wskazano na asortyment sprzedawanych towarów odpowiadający towarom, którymi przez cały okres od 2007 do 2009 r. handlowała skarżąca, jak i na brak logicznego wyjaśnienia, dlaczego wśród rzeczy mających być rzeczami osobistymi babci skarżącej, było dużo rzeczy powtarzających się, np. szalików i czapek. Nie jest wiarygodne tłumaczenie tego faktu, że miały to być prezenty dla rodziny, które nie zostały wręczone. To skarżąca obsługiwała to konto, a należność za sprzedane towary wpływała na jej konto bankowe. Sąd chciałby też podkreślić, że zawieranie przez podatniczkę we własnym imieniu wielu transakcji handlowych regularnie przez długi okres czasu wskazuje na sprzedawanie towarów własnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podatniczka powinna się liczyć, że jej zachowanie tak zostanie ocenione w świetle obowiązujących przepisów podatkowych. Skoro miałaby to być jedynie "sprzedaż grzecznościowa", polegająca na udostępnieniu tylko konta internetowego, to podatniczka powinna się odpowiednio zabezpieczyć, żeby ten fakt wykazać, a tego nie zrobiła. Nie są uzasadnione zarzuty skargi co do wadliwego ustalenia kosztów uzyskania przychodu z działalności handlowej. Przede wszystkim zarzuty te są niezrozumiałe. Z treści art. 12 ust. 2 cyt. ustawy o podatku zryczałtowanym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, że podatek zryczałtowany pobiera się bez pomniejszenia przychodu o koszty jego uzyskania, co oznacza, że nie było podstawy do ustalania tych kosztów ani poprzez przeprowadzanie jakichkolwiek dowodów, ani poprzez ich szacowanie. Organy podatkowe wyłączyły z podstawy opodatkowania przychód uzyskany ze sprzedaży przez internet rzeczy osobistych, a więc niewielkiej ilości odzieży dziecięcej. Nie jest to przedmiotem sporu. Z uwagi na powyższe, skargę jako niezasadną należało oddalić, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i § 3 tej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461). AK.