I SA/Łd 418/09

Dnia 2 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w przedmiocie nieterminowego załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2009 roku J. i A. M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku, Nr [...] – wydanego na podstawie art. 105 w zw. z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., cytowanej dalej jako kpa) - w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w przedmiocie nieterminowego załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazali, iż w ich ocenie brak było podstaw do umorzenia przez organ odwoławczy postępowania. Do skargi załączono wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek wniesienia przez skarżących zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa. Instytucja zażalenia na bezczynność organu przewidziana tym przepisem stanowi w swej istocie szczególny środek prawny mający za zadanie wyłącznie zwalczenie bezczynności organu administracji poprzez otwarcie drogi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę bezczynność (organu pierwszej instancji). Organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Co jednak istotne, jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tym samym tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 roku, sygn. akt I OSK 306/05, Lex nr 196463). Mając zatem na uwadze powyższe należało uznać, iż skarga wniesiona przez J. i A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]roku była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Z uwagi na niedopuszczalność skargi bezprzedmiotowe było rozpoznawanie przez Sąd wniosku skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o odrzuceniu skargi. M.Ko.