I SA/Łd 43/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółdzielni w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r., w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółdzielni w podatku dochodowym od osób fizycznych, M. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. W uzasadnieniu nie wskazała żadnych argumentów przemawiających za uwzględnieniem tego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "p.p.s.a."), z którego wynika, że sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem już w uzasadnieniu wniosku strona powinna odwołać się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest słuszne. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica). Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku podatnika, są bowiem zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, że na skutek zapłaty podatku grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji wniosek strony w najmniejszym stopniu nie pozwala ocenić jej możliwości finansowych i majątkowych. Tego rodzaju informacje są zaś niezbędne do ustalenia, czy zachodzą w sprawie przesłanki wstrzymania decyzji. Na marginesie wskazać należy, że okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może stanowić hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd bowiem nie dokonuje oceny zawartości skargi, a zajmuje się wyłącznie potencjalnym wpływem wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację (przede wszystkim ekonomiczną) podatnika (por. postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, Lex nr 302251). W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji. P.C.