I SA/Łd 44/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Protokolant: Małgorzata Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2009 r. sprawy ze skargi T. K. na interpretację Minister Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. I SA/Łd 44 /09 UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2008 roku do Izby Skarbowej w W. wpłynął wniosek T. K. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wyboru formy opodatkowania. Wnioskodawca wskazał, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej w 2006 roku stwierdzono, że utracił on w tymże roku prawo do rozliczenia w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ze względu na przekroczenie w 2005 roku wysokości przychodów ponad kwotę 250.000 euro według obowiązującego kursu. Dotychczas skarżący rozliczał się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a oświadczenie o wyborze formy opodatkowania na zasadach ryczałtu zostało złożone przez niego na początku działalności i od tego czasu nie było zmieniane. Skarżący oświadczył, że nie złożył oświadczenia o wyborze ryczałtu na lata 2007 i 2008 ponieważ uważał, że obowiązuje go zasada tzw. ciągłości wyboru oświadczenia, przewidziana w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Z 1998 r Nr 144, poz. 930 ze zm.), a przy tym wysokość przychodów w 2006 roku nie przekroczyła wskazanego limitu 250.000 euro wg właściwego kursu, co jego zdaniem nie wykluczało opodatkowania w formie ryczałtu. W związku z zaistniałym stanem faktycznym T. K. zadał we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji następujące pytanie; czy ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego w 2007 roku i kolejnych latach na zasadach przewidzianych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Działając w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w W. w dniu [...] roku wydał indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego [...], w której uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ wskazał, iż z uwagi na fakt, przekroczenia w 2005 roku przez skarżącego przychodu w wysokości 250.000, co zostało ustalone w wyniku kontroli – T. K. został zobowiązany do zmiany formy opodatkowania z dniem 1 stycznia 2006 roku na zasady ogólne. W związku z powyższym, aby można było opodatkować w latach 2007 i 2008 osiągane przychody ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, na zasadach określonych w rozdziale 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, należało złożyć odpowiednio w terminie do dnia 20 stycznia 2007 oraz 21 stycznia 2008 roku pisemny wniosek lub oświadczenie o wyborze formy opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ( art. 9a ust. 1 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 9 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne). Niedopełnienie przez skarżącego powyższego obowiązku spowodowało, ze mają do niego tak w roku 2007, jak i 2008 zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo organ pouczył skarżącego, że jeśli złoży on w ustawowym terminie stosowne oświadczenie może skorzystać w roku 2009 ze zryczałtowanej formy opodatkowania, a także spełni pozostałe warunki uprawniające do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w 2009 roku. Interpretacja została doręczona w dniu 6 października 2008 roku. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem w dniu [...] roku T. K., reprezentowany przez pełnomocnika, doradcę prawnego M. P. wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w zakresie dokonanej interpretacji. W uzasadnieniu wezwania skarżący wskazał, iż organ dokonał błędnej interpretacji art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ponieważ przepis ten przewiduje zasadę kontynuacji wybranej formy opodatkowania. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy pismem z dnia [...] roku stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podtrzymując argumentację zawartą w interpretacji. Na powyższą interpretację T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucił naruszenie art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zdaniem skarżącego wydana interpretacja jest niezgodna z prawem, ponieważ z treści spornego przepisu wynika zasada kontynuacji wybranej formy opodatkowania. Skarżący argumentował, iż zgodnie z tym przepisem pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, natomiast podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zatem, zdaniem skarżącego mógł on tak w 2007 roku, jak i kolejnych latach rozliczać się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ponieważ od początku prowadzenia swojej działalności gospodarczej rozliczał się w tej formie, na co złożył w urzędzie skarbowym stosowne oświadczenie, którego nigdy nie zmieniał. Skarżący zwrócił także uwagę organu podatkowego na fakt, iż był on w posiadaniu danych o wysokości jego przychodów, powinien więc zwrócić podatnikowi uwagę w trakcie trwania 2006 roku, iż nie posiada on prawa do opodatkowania w formie ryczałtu za ten rok. Dodatkowo skarżący powołał interpretację Urzędu Skarbowego w Suwałkach z dnia 12 kwietnia 2005 roku, ( US. III 415/13/65/05), w której stwierdzono, ze jeśli podatnik nie był świadomy, iż w danym roku kalendarzowym nie może korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych należy uznać, ze w kolejnym roku może on wybrać tę formę opodatkowania. Skarżący wskazał, iż odchodząc od takiego stanowiska Minister Finansów nie wyjaśnił, dlaczego nie może mieć ono zastosowania w analogicznej sprawie. Skarżący podkreślił także, że wysokość przychodów za 2006 rok pozwalała na skorzystanie z opodatkowania w formie ryczałtu w 2007 roku, a więc była to sytuacja odmienna od wykazanej podczas kontroli w 2006 roku, gdzie utrata opodatkowania w formie ryczałtu za 2006 rok wynikała z przekroczenia limitu w roku poprzednim. Podatnik opodatkowany ryczałtem w 2006 roku nie musiał zatem składać oświadczenia o wyborze formy ryczałtowej za 2007 rok. W tej sytuacji, zdaniem T. K. znaczenie winna mieć wola podatnika odnośnie formy opodatkowania, która wyrażała się poprzez domyślną kontynuację formy zryczałtowanej. W odpowiedzi na skargę organ administracji podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 ze zm.; dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i stosują środki określone w ustawie. Mając na uwadze powyższe przesłanki Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, albowiem nie stwierdził, aby zaskarżona pisemna interpretacja przepisów prawa w indywidualnej sprawie naruszała prawo materialne lub przepisy postępowania podatkowego w sposób mogący wpłynąć na wynik sprawy. Zaskarżona interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z uwagi na negatywną ocenę stanowiska wnioskodawcy interpretacja zawiera wskazanie prawidłowego według organu stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Zawiera także pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Odpowiada więc wymogom wynikającym z przepisów art. 14c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.; dalej ustawa O.p.). Wynikające z zaskarżonej interpretacji stanowisko i jego uzasadnienie prawne nie narusza również przepisów ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. nr 144, poz.930 ze zm.). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że podatnik rozliczał się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W roku 2005 przychody podatnika przekroczyły kwotę 250.000 euro. Skutkowało to utratą prawa do rozliczania się w tej formie zgodnie z art. 6 ust. 4 pkt.1 lit. a w brzmieniu obowiązującym w 2005 r. Utrata prawa do rozliczania się na zasadach ryczałtu zobowiązywała podatnika do rozliczania się począwszy od 2006 r. na zasadach ogólnych. Wynika to z art.22 ust.1 ustawy, który stanowi, że w razie utraty warunków do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podatnik jest obowiązany, poczynając od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków, zaprowadzić właściwe księgi - chyba że jest zwolniony z tego obowiązku - i opłacać podatek dochodowy na ogólnych zasadach. Treść cytowanego przepisu jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Utrata prawa do rozliczania się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych rodzi po stronie podatnika obowiązek zaprowadzenia właściwych ksiąg i opłacania podatku na zasadach ogólnych, począwszy od dnia, w którym nastąpiła utrata tych warunków. Ustawodawca określił datę początkową, od której powstaje obowiązek rozliczania się na zasadach ogólnych, ale nie określił daty kończącej ten obowiązek. Należy zatem przyjąć, że jest to obowiązek bezterminowy, a prawo do ponownego rozliczania się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, po utracie tego prawa w przypadku przekroczenia w roku poprzedzającym rok podatkowy limitu przychodów uzyskanych z prowadzonej działalności, określonego w art.6 ust.4 pkt.1 lit. a ustawy, podatnik nabędzie po złożeniu, zgodnie z art.9 ust.1 ustawy, pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy. Zasada kontynuacji rozliczania się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, wynikająca z art.9 ust.1 zdanie 2 ustawy ma zastosowanie w sytuacji kiedy prawo do rozliczania się przez podatnika w tej formie trwa nieprzerwanie. Utrata tego prawa wyłącza możliwość odwołania się do zasady kontynuacji. Stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej nie narusza więc prawa. Mając na względzie podniesione wyższej argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając wniesioną skargę za niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił ją. JZ