I SA/Łd 447/25

Dnia 16 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Grzegorz Potiopa po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 czerwca 2025 roku nr 1001-IOV-2.4103.93.2024.29.U12.WT w przedmiocie określenia nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty - lipiec 2019 roku oraz obowiązku zapłaty podatku wynikającego z wystawionych faktur za ten okres p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. R. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" R. S. (dalej także: strona skarżąca lub Skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 czerwca 2025 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie z dnia 27 listopada 2024 r., określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty – lipiec 2019 r. oraz orzekającą o obowiązku zapłaty podatku, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wynikającego z faktur VAT wystawionych przez R. S. za luty - lipiec 2019 r. Z uwagi na wątpliwości co do prawidłowego wskazania przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia, w dniu 3 września 2025 r. Przewodniczący Wydziału I WSA zarządził w tym celu dochodzenie i na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 441.275 zł, która to kwota stanowi różnicę pomiędzy kwotą wskazaną w deklaracji przez podatnika, a ustaleniami organu podatkowego. Wpis sądowy określono na kwotę 4.413 zł, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zarządzenie – k.22). W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 5 września 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 4.413 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k.23-24). Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wysłany został na podany w skardze adres (ul. [...], [...] Ł.) i w związku z nieodebraniem go przez Skarżącego, uznano go za doręczony z dniem 23 września 2025 r. Do dnia dzisiejszego brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie bowiem do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z kolei, w myśl art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Wskazać należy, że fikcja prawna doręczenia, przewidziana w art. 73 p.p.s.a., jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie to jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Z akt rozpoznawanej sprawy bezspornie wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 5 września 2025 r. wezwano Skarżącego pismem opatrzonym tożsamą datą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4.413 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku. Przesyłka sądowa skierowana do skarżącego na adres wskazany w skardze (ul. [...],[ ...] Ł.), zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo w dniu 9 września 2025 r., drugie awizo w dniu 17 września 2025 r.), a następnie zwrócona do sądu w dniu 24 września 2025 r. z pieczątką doręczającego "zwrot nie podjęto w terminie" (k.25). Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru wynika, że doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, a informację o umieszczeniu tego zawiadomienia o przesyłce dla adresata zaznaczono wyraźnie "w oddawczej skrzynce pocztowej". W ocenie Sądu z uwagi na fakt, że Skarżący w toku postępowania nie zmienił adresu, ani nie wskazał innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, została ona uznana za doręczoną w dniu 23 września 2025 r. W związku z powyższym, termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 30 września 2025 r. Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania oraz upływu wyznaczonego terminu, Skarżący nie uiścił żądanego wpisu sądowego w kwocie 4.413 zł. Z tych względów Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Ake.