I SA/Łd 461/14

Dnia 20 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: specjalista Małgorzata Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2014 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 roku oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2010 r. w kwocie 79.775 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego w stosunku do "A" Sp. z o.o., w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za 2010 r., ustalono, że podatnik w rozliczeniu za lipiec 2010 r. niezasadnie obniżył podatek należny o podatek naliczony w kwocie 8.285,20 zł wynikający z faktury VAT nr [...] wystawionej w dniu [...] r. przez B - Sp. jawna. Przedmiotowa faktura, jak wynika z jej treści, została wystawiona tytułem organizacji wyjazdu szkoleniowego do USA dla 3 osób w terminie od 29 września 2010 r. do 16 października 2010 r. W wyniku czynności sprawdzających przeprowadzonych w Biurze Podróży B ustalono, że biuro zorganizowało dla spółki wyłącznie: przeloty, zakwaterowanie w hotelach, rejs statkiem, transfery i ubezpieczenie. Biuro nie zajmowało się sprawami szkoleniowymi oraz organizacją szkolenia. Z informacji biura wynika, że tymi sprawami zajmowała się sama spółka, biuro nie posiadało żadnych materiałów szkoleniowych i rachunków za szkolenia, natomiast przedłożyło wyłączenie uzgodniony ze spółką konspekt wyjazdu oraz harmonogram pobytu. Biuro było w posiadaniu dowodów potwierdzających zorganizowanie transportu, rejsu i zakwaterowania. Według tych dokumentów (umowy imprezy turystycznej nr [...] zawarte w dniu 22.07.2010 r. ze spółką, w dniu 08.08.2010 r. z M. J., w dniu 10.08.2010 r. z K. rozliczenie imprezy nr [...], rachunki wystawione przez hotele, rachunek wystawiony przez podmiot świadczący usługę rejsu statkiem, potwierdzenia rezerwacji w hotelach, kalkulacja do umów) w imprezie turystycznej nr [...] dotyczącej wyjazdu do USA uczestniczyło 6 osób: członkowie zarządu spółki (G. S., J.K., J. B.), M. J. (wnuczka J. B.), K. S. (żona G. S.) oraz Z. S. (przyjaciel G. S.) wskazany przez Spółkę jako osoba oprowadzająca w trakcie wyjazdu. Łączny koszt tej imprezy wyniósł 54.283,47 zł, z tego: bilety lotnicze dla 5 osób - 15.824,65 zł (po 3.164,93 zł), bilety lotnicze dla Z. S. - 950,24 zł, hotel C i transfery dla 5 osób - 11.424,00 zł, rejs statkiem dla 6 osób - 13.765,63 zł, hotel D dla 6 osób - 6.518,47 zł, hotel E i transfery dla 6 osób - 4.797,48 zł, - ubezpieczenia-1.003,00 zł. Należność od klientów za imprezę turystyczną nr [....] Biuro Podróży B ustaliło na kwotę 59.040 zł, z tego kwotą 10.690 zł obciążyło zarówno M. J., jak i K.S., zaś kwotą 37.660 zł netto spółkę. Spółka pomimo pisemnych wezwań nie przedstawiła kontrolującym żadnych dokumentów potwierdzających fakt realizacji szkoleń, w szczególności umów zawartych z prelegentami je prowadzącymi oraz rachunków bądź innych dokumentów wystawionych tytułem wynagrodzenia tych osób, dokumentów dotyczących organizacji samych szkoleń np. wynajęcia sal, sprzętu, konspektów i innych materiałów dydaktycznych, skryptów, notatek, prospektów, materiałów reklamowych, dokumentacji fotograficznej, broszur, przekazanej przez prelegentów dokumentacji w zakresie rozwiązań finansowych i technicznych. W ocenie organu kontroli skarbowej zebrany w sprawie materiał wskazywał, że wyjazd członków zarządu spółki do USA stanowił w rzeczywistości wycieczkę turystyczną, w którą wpleciono elementy mające nadać jej pozór wyjazdu szkoleniowego. W konsekwencji, w ocenie organu pierwszej instancji, faktura z [...] r. nr [...] dotyczy usług turystycznych niemających związku z działalnością Spółki i czynnościami opodatkowanymi przez nią wykonywanymi, a tym samym podatnik naruszył art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obniżając podatek należny o podatek naliczony wynikający z ww. faktury. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. po rozparzeniu odwołania strony decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając stanowisko, że usługi udokumentowane fakturą nr [...] nie zostały wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych przez podatnika. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję spółka "A" wniosła o jej uchylenie, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: 1 - błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie, w jakim organ odwoławczy przyjął, że przedmiotowy wyjazd nie nosił znamion szkolenia oraz że przedmiotowe usługi nie zostały wykorzystane przez skarżącą do wykonywania czynności opodatkowanych; 2 - błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 121 § 1 O.p., nieuzasadnioną odmowę wiarygodności dowodów na okoliczność szkoleniowego charakteru wyjazdu, poprzez przyjęcie tezy o wyłącznie wypoczynkowym charakterze wyjazdu mimo przeprowadzania zajęć szkoleniowych służących zdobywaniu wiedzy istotnej z punktu widzenia prowadzonej działalności gospodarczej, w tym wykonywanych czynności opodatkowanych; 3 - błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 122 O.p., w zw. z art. 187 § 1 O.p. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez ich niewłaściwą ocenę i nieuzasadnioną odmowę wiarygodności dowodów na okoliczność szkoleniowego charakteru wyjazdu; 4 - błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 86 ust, 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT) poprzez uznanie, iż skarżącej nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, mimo iż przedmiotowe usługi zostały wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz mimo przedłożenia stosownej faktury VAT nr [...] potwierdzającej nabycie usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy podatnik był uprawniony na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez B Spółka jawna w Ł. Z treści faktury z dnia [...] r. wynika, że dotyczy ona należności za organizację wyjazdu szkoleniowego dla 3 osób w terminie od 29 września do 16 października 2010 r. Trzeba zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., że o charakterze wyjazdu nie decyduje jedynie treść faktury, ale wszystkie okoliczności związane z pobytem 3 członków zarządu spółki w USA oraz podczas rejsu statkiem na Karaibach. W tym zakresie organy podatkowe zebrały wyczerpujący materiał dowodowy, a ocena tego materiału została dokonana bez przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów wyznaczonej przepisem art. 191 O.p. Strona skarżąca zawarła z biurem podróży umowę uczestnictwa w imprezie turystycznej [...]. Biuro podróży zorganizowało dla spółki przeloty, zakwaterowanie w hotelach, rejs statkiem, transfery oraz ubezpieczenie uczestników. Wystawca faktury w żadnym stopniu nie podejmował czynności związanych ze szkoleniem, nie posiada jakichkolwiek materiałów szkoleniowych. Spółka nie posiadała żadnych dokumentów związanych z przebiegiem rzekomych szkoleń. Uzyskane i przedłożone w toku postepowania materiały dotyczące rozwiązań finansowo-podatkowych w USA dla właścicieli domów nie mają związku z bieżącą, czy nawet planowaną działalnością spółki. W wyjeździe organizowanym przez biuro podróży B obok trzech członków zarządu uczestniczyli członkowie ich rodzin oraz przyjaciel. Z informacji uzyskanych od skarżącej wynika, że w istocie szkolenie miało polegać na oglądaniu budynków (budowli) i dyskusjach na tematy związane z budownictwem. W świetle dokonanych ustaleń organy podatkowe miały wystarczające podstawy do przyjęcia, iż sporny wyjazd nie miał cech szkolenia, a usługi udokumentowane fakturą wystawioną przez biuro podróży nie zostały wykorzystane do wykonywania przez spółkę czynności opodatkowanych. Wbrew zarzutom strony skarżącej w toku postępowania organy wypowiedziały się, co do całości zgromadzonego materiału dowodowego i trafnie uznały, że sama treść faktury [...] , jak i nieudokumentowane twierdzenia strony skarżącej nie stanowią podstawy do przyjęcia, że wyjazd w dniach 29.09-16.10.2010 r. miał charakter szkoleniowy. W skardze nie sprecyzowano zresztą, jakie dowody (poza gołosłownymi twierdzeniami strony) świadczące o szkoleniowym charakterze wyjazdu zostały pominięte w toku postępowania. Ocena zebranych w sprawie dowodów, jak i twierdzeń strony dokonana przez organy podatkowe jest w pełni zgodna zarówno z zasadami doświadczenia życiowego, jak i zasadami logicznego wnioskowania. Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) należało orzec jak w sentencji wyroku. P.C.