I SA/Łd 468/07

Dnia 28 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 listopada 2007r. w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych za lata 2002-2004 postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 22 listopada 2007 r. po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi S.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych za lata 2002-2004 Wojewódzki Sąd Administracyjny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. ogłosił wyrok oddalający skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 20 grudnia 2007r. W dniu 21 grudnia 2007r. S. P. złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego Postanowieniem z dnia 2 stycznia 2008r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Jednocześnie Sąd umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Radców Prawnych w Ł. wyznaczyła do prowadzenia sprawy radcę prawnego R.C.–W. W dniu 15 lutego 2008r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., w którym podniosła, iż zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna winna być co do zasady sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pełnomocnik skarżącego podniosła, iż została powiadomiona o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem skarżącego w dniu 30 stycznia 2008r. – pismo Okręgowej Rady Radców Prawnych w Ł. z dnia 22 stycznia 2008r. W tym samym dniu pełnomocnik skierowała do skarżącego pismo zawierające prośbę o kontakt celem podpisania pełnomocnictwa. Skarżący udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu w dniu 8 lutego 2008r., co umożliwiło wniesienie skargi kasacyjnej. W tej sytuacji zdaniem pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzasadniony, bowiem skarżący nie ponosi winy za uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin jeśli spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie, spełnione bowiem zostały wszystkie wymienione powyżej przesłanki. Główną przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy w uchybieniu tegoż terminu. Oceniając ten brak, należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu można zatem mówić jedynie w sytuacji, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uchybienia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku – por. pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/02, publ. M.Pr.2002, Nr 23, poz. 1059. Jest niesporne, iż z uwagi na wynikający z art. 175 p.p.s.a. tzw. przymus adwokacko radcowski, skarżący nie mógł prawnie skutecznie sporządzić i wnieść skargi kasacyjnej. Nie dysponując dostatecznymi środkami pozwalającymi na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego skarżący wystąpił niezwłocznie pod otrzymaniu odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem, o ustanowienie radcy prawnego na zasadzie prawa pomocy. Podnieść należy, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje przerwania biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2005r. sygn. akt II OZ 393/05). W konsekwencji pomimo wniesienia takiego wniosku przez skarżącego termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zanim Sąd wniosek ów rozpoznał i ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu. Podnieść dalej należy, iż z art. 244 § 2 p.p.s.a. wynika, iż samo ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie stanowi umocowania do działania w imieniu strony skarżącej, np. wniesienia skargi kasacyjnej. Ustanowienie radcy prawnego z urzędu stanowi bowiem uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu. Dopiero udzielenie pełnomocnictwa ustanowionemu pełnomocnikowi umożliwia temu drugiemu działanie w imieniu skarżącego. W rozpoznawanej sprawie skarżący udzielił pełnomocnictwa ustanowionemu radcy prawnemu w dniu 8 lutego 2008r. W ocenie Sądu powyższe unormowania prawne i przedstawione okoliczności sprawy świadczą, iż niemożność wniesienia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nastąpiła z przyczyn niezawinionych przez stronę. Mając na uwadze, iż reprezentujący stronę skarżącą radca prawny złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonał czynności, której nie dokonano w terminie tj. sporządził skargę kasacyjna w imieniu skarżącego, Sąd uznał, iż zostały spełnione wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu. P.Pij.