I SA/Łd 476/13

Dnia 3 sierpnia 2016 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi O.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia[...]roku Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok p o s t a n a w i a: przyznać i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 1.200 (jeden tysiąc dwieście) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, na rzecz adwokata T. G. - pełnomocnika skarżącej z urzędu, prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Ł., przy ul. A. 287 lok. 4. Wyrokiem z dnia 25 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę O. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok oraz przyznał i nakazał wypłacić adwokatowi T. G. kwotę 2.400 złotych plus należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Wobec treści wyroku skarżąca, reprezentowana przez adwokata T. G., złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej pełnomocnik z urzędu – adwokat T. G. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego, które nie zostały uregulowane ani w całości, ani w części. Wyrokiem wydanym na rozprawie w dniu 23 marca 2016 roku (sygn. akt II FSK 155/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną O. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 września 2013 roku (sygn. akt I SA/Łd 476/13) oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok. Z załączonego do akt sprawy protokołu wynika, że pełnomocnik z urzędu adwokat T. G. nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lipca 2016 roku akta sprawy zostały skierowane do referendarza sądowego celem rozpoznania wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w niniejszej sprawie, w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 2.400 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie wnioskodawcy to kwota 1.200 złotych. O wysokości wynagrodzenia z tego tytułu orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. AKE.