I SA/Łd 479/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-07-07

Skład orzekający: Bożena Kasprzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy organ administracji podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe i wydał decyzję uchylającą poprzednie decyzje, jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie, po podjęciu zawieszonego postępowania wznowieniowego przez organ i wydaniu przez niego decyzji uchylającej poprzednie decyzje, cofnięcie skargi nie było sprzeczne z prawem ani nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwego aktu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca J. B. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o zawieszeniu z urzędu wznowionego postępowania podatkowego. Postępowanie to zostało wznowione w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego kwestionującym przepisy dotyczące opodatkowania dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Po wydaniu przez organ postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania i uchyleniu poprzednich decyzji wymiarowych, strona skarżąca cofnęła skargę. Sąd rozpoznał wniosek o umorzenie postępowania i zwrot wpisu.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania zakończonego decyzją ostateczną ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu 28 kwietnia 2014 roku pod pozycją 1715. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją ostateczną z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. ustalającą J. B. wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 rok w kwocie 147.836,00 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w wysokości 197.115,00 zł. W dniu 30 sierpnia 2013 r. do Izby Skarbowej w Ł. wpłynął wniosek strony o wznowienie postępowania w powyższej sprawie w trybie art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej "O.p."). Wnioskodawca wskazał, że wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z 27 sierpnia 2013 r. poz. 985) Trybunał Konstytucyjny orzekł, między innymi, iż art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] r. wznowił postępowanie podatkowe. W dniu [...] r., działając w oparciu o art. 201 § 1 pkt 2 O.p., Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie, którym zawiesił z urzędu wznowione postępowanie. W uzasadnieniu wskazał, że Marszałek Sejmu RP w dniu 9 grudnia 2013 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. Na powyższe postanowienie pełnomocnik podatnika złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie. W ocenie pełnomocnika, w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienie w dniu 20 marca 2014 r. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. i wniósł o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W piśmie procesowym z 16 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego oraz o miarkowanie kosztów postępowania sądowego, wskazując, że postanowieniem z [...] r. podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe. Wyjaśnił, że postanowieniem z 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt SK 18/09 Trybunał Konstytucyjny odmówił wyjaśnienia wątpliwości co do treści części I punktu 2 w związku z punktem 3 i częścią II wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył do akt decyzję z [...] r., którą po przeprowadzeniu wznowieniowego postępowania uchylił w całości decyzje wymiarowe wydane w obu instancjach i umorzył postępowanie w sprawie. W piśmie złożonym 10 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak w sentencji. J.B.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło