I SA/Łd 483/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2022 roku nr 1001-IOD.1.4103.11.2021.14/U14/MP w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – stronie skarżącej M. D. kwotę 12.738 (dwanaście tysięcy siedemset trzydzieści osiem) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 11 sierpnia 2023 roku, pod pozycją 3097. W dniu 26 czerwca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. D., reprezentowanej przez adw. P. F., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2022 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2023 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W wyniku rozpoznania sprzeciwu, prawomocnym postanowieniem z dnia 20 lipca 2023 r. Sąd utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2023 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Strona uiściła wpis w przypisanym terminie. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 15 listopada 2023 r., sygn. akt I FZ 332/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: p.p.s.a., z zastrzeżeniem wynikającym z art. 53 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została przesłana pełnomocnikowi skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z treścią art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.), dalej: O.p., doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. Stosownie do art. 144a § 1 O.p., w przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych, pisma doręcza się na: 1) adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych; 2) adres do doręczeń elektronicznych powiązany z kwalifikowaną usługą rejestrowanego doręczenia elektronicznego, za pomocą której wniesiono podanie, jeżeli adres do doręczeń elektronicznych nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych. Jednocześnie, w przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych dzień doręczenia ustala się zgodnie z przepisami art. 42 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (art. 144a § 2 O.p.). Zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 569 ze zm.), dalej: u.d.e., operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. Jak stanowi art. 41 ust. 1 u.d.e., dowód otrzymania jest wystawiany po: 1) odebraniu korespondencji przekazanej na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego; 2) wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego; 3) upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. Według art. 41 ust. 2 u.d.e., przez odebranie dokumentu elektronicznego rozumie się każde działanie adresata posiadającego adres do doręczeń elektronicznych, powodujące, że adresat dysponuje dokumentem, który wpłynął na ten adres, i może zapoznać się z treścią odebranego dokumentu. Jak natomiast stanowi art. 41 ust. 3 u.d.e., przez wpłynięcie dokumentu elektronicznego na adres do doręczeń elektronicznych rozumie się zaistnienie warunków technicznych umożliwiających adresatowi odebranie doręczanego dokumentu. Jeżeli chodzi o chwilę doręczenia korespondencji elektronicznej, zgodnie z art. 42 ust. 1 u.d.e. w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili: 1) odebrania korespondencji – w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1; 2) wpłynięcia korespondencji – w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2. Jak natomiast wynika z art. 42 ust. 2 u.d.e., w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w trybie zastępczym. Ww. decyzja została bowiem wysłana pełnomocnikowi skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres jego skrzynki elektronicznej, w dniu jej wydania. Pierwsze Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) zostało utworzone w dniu 26 kwietnia 2022 r. – co odpowiada pierwszej awizacji korespondencji. Powtórne UPD (druga awizacja) utworzono w dniu 4 maja 2022 r. Tym samym czternastym dniem od wygenerowania pierwszego UPD był dzień 10 maja 2022 r. Był to zatem ostatni dzień, w którym pełnomocnik skarżącej mógł odebrać przesłaną do niego drogą elektroniczną decyzję. W związku z brakiem odbioru ww. korespondencji przez pełnomocnika skarżącej, decyzja została uznana za doręczoną z dniem 11 maja 2022 r., tj. w dniu następującym po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych. W konsekwencji, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi - liczony zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. - upłynął w dniu 20 czerwca 2022 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 26 maja 2023 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Wskazać przy tym należy, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak nie został on uwzględniony. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 483/23 tut. Sąd odmówił przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi, a postanowieniem z dnia 15 listopada 2023 r. sygn. akt I FZ 332/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jej zażalenie na to postanowienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. P.C.