I SA/Łd 489/14

Dnia 4 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania zakończonego decyzją ostateczną ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz M. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu [...] roku pod pozycją [...]; Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją ostateczną z [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] ustalającą skarżącej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. W dniu 4 września 2013 r. do Izby Skarbowej w Ł. wpłynął wniosek strony o wznowienie postępowania w powyższej sprawie w trybie art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej "O.p."). Wnioskodawca wskazał, że wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09 (Dz.U. z 27 sierpnia 2013 r. poz. 985) Trybunał Konstytucyjny orzekł, między innymi, iż art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z 23 września 2013 r. wznowił postępowanie podatkowe. W dniu 7 stycznia 2014 r., działając w oparciu o art. 201 § 1 pkt 2 O.p., wydał postanowienie, którym zawiesił z urzędu wznowione postępowanie. W uzasadnieniu wskazał, że Marszałek Sejmu RP w dniu 9 grudnia 2013 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. Na powyższe postanowienie pełnomocnik podatniczki złożył zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie. W ocenie pełnomocnika, w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W skardze pełnomocnik zarzucił m.in. naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. i wniósł o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W piśmie procesowym z 16 kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego oraz o miarkowanie kosztów postępowania sądowego. Wyjaśnił, że postanowieniem z 14 kwietnia 2014 r. podjął zawieszone postępowanie wznowieniowe, a następnie, w dniu [...] r. wydał decyzję, którą uchylił w całości decyzje wymiarowe wydane w obu instancjach i umorzył postępowanie w sprawie. W piśmie z 21 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak w sentencji. AKE.