I SA/Łd 493/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz, Sędziowie NSA Paweł Janicki (spr.), Wiktor Jarzębowski, Protokolant : asystent sędziego Marek Pilc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 roku sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2000 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 700 (siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. określił Panu W. Ł. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za maj 2000 r. w wysokości 2.157 zł. Powyższa decyzja był wynikiem stwierdzenia, że skarżący w marcu 2000 r. dokonał odliczenia podatku naliczonego za czynsz inicjalny z faktury nr [...] otrzymanej w dniu 23 marca 2000, natomiast zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług dokonał w dniu 24 marca 2000. Ponadto ustalono, że skarżący w kwietniu 2000 r. dokonał odliczenia podatku naliczonego z przesłanej faksem kopii faktury z dnia [...] nr [...],wystawionej przez A Spółkę z o.o i dokumentującej nabycie samochodu powypadkowego. Organ podatkowy dokonał zmian wartości wskazanych w deklaracjach podatkowych VAT – 7 za marzec i kwiecień 2000 i w konsekwencji stwierdzono, że nieprawidłowości w miesiącu marcu i kwietniu, spowodowały zmianę wysokości podatku naliczonego do odliczenia w miesiącu maju 2000. W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...], skarżący wniósł o jej uchylenie ewentualnie o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Podniósł, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zostały podane okoliczności uzasadniające jej wydanie oraz że Urząd Skarbowy błędnie przyjął, że skarżący nie jest uprawniony do odliczenia podatku i nie wskazał, która przyczyna z pośród wymienionych w art. 25 w zw. z art. 14 ustawy o VAT miałby uzasadniać brak podstawy do pomniejszenia podatku naliczonego. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że zmiana podatku naliczonego do odliczenia w miesiącu maju 2000r. była konsekwencją nieprawidłowości stwierdzonych w miesiącu marcu i kwietniu 2000r i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji za te miesiące zobowiązywało organ odwoławczy do utrzymania w mocy decyzji za maj 2000r. W skardze z dnia 3 czerwca 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podniósł, że w przedmiocie nieprawidłowości w rozliczeniach podatkowych w marcu i kwietniu 2000 r. toczyły się postępowania wyjaśniające, które nie zakończyły się. Niezasadne jest zatem ustalenie zobowiązania za maj w sytuacji, gdy ostateczną decyzją administracyjną nie stwierdzono jeszcze czy rachunki dotyczące wcześniejszych miesięcy zostały przeprowadzone prawidłowo. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo. Jak trafnie podnosiły obie strony w toku kontroli podatkowej ani w ramach postępowania podatkowego organy podatkowe nie dopatrzyły się w działaniu podatnika dotyczącym rozliczenia za maj 2000r. żadnych uchybień, które mogłyby spowodować wydanie w stosunku do niego tzw. decyzji wymiarowej w podatku od towarów i usług. Niemniej jednak, co równie trafnie podniósł organ odwoławczy, decyzja zaskarżona do sądu administracyjnego wynika niejako z charakteru podatku od towarów i usług, bowiem kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w deklaracji podatkowej za maj 2000r. w podatku VAT wynikała wprost z rozliczenia tego podatku za wcześniejsze okresy tj. marzec i kwiecień 2000r. Owo wynikanie przybrało postać przeniesienia tej kwoty z wcześniejszych okresów do deklaracji podatkowej za maj 2000r. W tej sytuacji prawnej wydanie decyzji określających zobowiązanie podatkowe za kwiecień i maj 2000r. w podatku VAT a w konsekwencji zaległość podatkową za wymienione okresy rozliczeniowe pociągnęło za sobą automatycznie skutek w postaci stwierdzenia, że zmianie uległa kwota nadwyżki podatku za marzec i kwiecień 2000r. do przeniesienia. Spowodowało to, iż organy podatkowe były uprawnione do przyjęcia, że podatek naliczony wynikający z deklaracji za maj 2000r. został zawyżony o wielkość kwot, które zostały zakwestionowane w rozliczeniach za marzec i kwiecień 2000r. Jednocześnie jednak na etapie postępowania sądowego taką samą konsekwencją jak wydanie decyzji wymiarowych w przypadku postępowania podatkowego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, stało się uchylenie decyzji dotyczącej kwietnia 2000r., które nastąpiło w wyroku z dn. 10 listopada 2004r. sygn. akt I SA/Łd 492/04. Owo uchylenie decyzji za kwiecień spowodowało, jak wyżej wskazano, konieczność uchylenia przez sąd także decyzji wymiarowej za maj 2000r. będącej jej pochodną. Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 145 paragraf 1 pkt1 litera a i art. 200 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U> nr 153, poz. 1270) sąd był obowiązany orzec jak w sentencji.