I SA/Łd 497/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku rolnego za 2008 r. postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata P. S., wykonującego zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej z siedzibą w Łodzi przy ul. S. 55, kwotę 180,- (sto osiemdziesiąt) złotych plus podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz kwotę 17,- (siedemnaście) złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku rolnego za 2008 r. Po otrzymaniu powyższego orzeczenia skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 września 2009 r. W dniu 10 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego (adwokat) złożył pismo, w którym oświadczył, iż nie dostrzegł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego na wstępie postanowienia sądu z dnia 22 lipca 2009 r. W piśmie tym wniósł ponadto o przyznanie wynagrodzenia oraz o zwrot kosztów (opłaty skarbowej od pełnomocnictwa), oświadczając jednocześnie, że koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej nie zostały zapłacone w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) ustanowiony dla strony postępowania adwokat z urzędu otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik ustanowiony został po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, a więc po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji. Skoro zatem ten sam adwokat nie występował w obu instancjach, i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to w świetle cytowanego przepisu przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2008 r., I OZ 262/08; postanowienie NSA z 21 października 2008 r., II OZ 1085/08; postanowienie NSA z 22 września 2009 r., I FZ 355/09 – publ. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stawkę minimalną (240 zł) określa w niniejszej sprawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Należne wynagrodzenie pełnomocnika wynosi zatem 180 zł. Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia tak wyliczona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ponadto w myśl § 19 pkt 2 rozporządzenia pełnomocnikowi przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków, które w niniejszej sprawie obejmują opłatę skarbową od udzielonego mu pełnomocnictwa. Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 19 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., postanowił jak w sentencji. M.Ko.