I SA/Łd 497/10

Dnia 21 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Tarno Sędziowie: sędzia WSA Tomasz Adamczyk sędzia NSA Teresa Porczyńska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2010 roku przy udziale sprawy ze skargi Autoryzowany Dealer A P. K. Spółki jawnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń – kwiecień 2008r. oraz czerwiec i październik 2008 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. A. Spółka jawna wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. Spółka wyjaśniła, że w pierwotnych deklaracjach zaniżyła podatek naliczony od zakupu samochodów i paliw do samochodów. Zaniżenie to było spowodowane, jak wyjaśniono we wniosku, wadą prawną ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzoną wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie o sygn. C- 414/07. W związku z powyższym strona skorygowała pierwotne rozliczenie podatku VAT powołując się na wskazany wyżej wyrok oraz na art. 17 VI Dyrektywy, art. 176 XII Dyrektywy, art.75 § 2 lit. b) ustawy Ordynacja podatkowa, art. 86 i art. 175 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej: ustawa VAT. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. – W. decyzją z dnia [...] r. odmówił dokonania zwrotu podatku VAT za miesiące od stycznia do kwietnia 2008 r. i za miesiące czerwiec i październik 2008 r., a Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego l instancji. Skargą z dnia 1 kwietnia 2010 r. spółka jawna zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zmianami; powoływana dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju zależność ma miejsce. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w oparciu m.in. o art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT odmówił podatnikowi prawa do obniżenia podatku należnego o naliczony przy zakupie paliwa do samochodów osobowych. Przyczyną zakwestionowania podatku naliczonego było to, że pojazdy strony nie opowiadały kryteriom wskazanym w art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Sposób stosowania wspomnianych unormowań budzi zaś w praktyce wątpliwości. Wątpliwości te powstały w związku z unormowaniami art. 17 VI Dyrektywy, która w ust. 2 ustanawia zasadę odliczania przez podatnika kwot zafakturowanych mu tytułem podatku VAT od dostarczanych mu towarów lub świadczonych mu usług, o ile owe towary lub usługi są wykorzystywane dla potrzeb jego własnych czynności podlegających opodatkowaniu. Zasadę prawa do odliczania podatku VAT ogranicza jednakże treść ust. 6 art. 17 tej Dyrektywy, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą utrzymać w mocy swe przepisy dotyczące wyłączenia prawa do odliczenia podatku VAT obowiązujące w chwili wejścia w życie VI Dyrektywy, aż do przyjęcia przez Radę przepisów przewidzianych w jej art. 17 ust. 6. Rozstrzygnięcie sprawy wymaga dokonania interpretacji wskazanych wyżej przepisów ustawy VAT w celu ustalenia, czy przepisy te spowodowały rozszerzenie zakresu obowiązujących wyłączeń prawa do odliczenia podatku VAT po wejściu w życie VI Dyrektywy. Wątpliwości związane z interpretacją tych przepisów stały się podstawą do wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z [...] r. w sprawie [...] o przedstawieniu do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następującego zagadnienia prawnego: "Czy w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt C-414/07 (...) sąd krajowy – sąd administracyjny przy ocenie naruszenia zasady stałości określonej w art. 17 ustęp 6 akapit 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej powinien uwzględniać normy ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z eksploatacją samochodów wynikające z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz. 50 ze zm.) obowiązującej do dnia 30 kwietnia 2004 r., czy też powinien uznać, że naruszenie tej zasady skutkuje brakiem ograniczeń w zakresie możliwości stosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wydatków związanych z eksploatacją każdego samochodu?" Sprawa otrzymała sygnaturę akt [...] i obecnie czeka na rozstrzygnięcie. Ponieważ przedmiotem pytania prawnego NSA jest kwestia stosowania ograniczeń wynikających z art. 88 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, odpowiedź na to pytanie będzie rzutować na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z tych względów sąd, w oparciu o powołany wyżej przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. Sz.Ch.