I SA/Łd 51/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w związku z importem towarów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Łd 51/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Nr [...]Naczelnik Urzędu Celnego [..] w Ł. określił skarżącej Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług w kwocie 238,90 zł, należne z tytułu importu towarów wyszczególnionych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej Spółka z o.o. "A" wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Prezes Spółki wskazał, iż podmiot ten działa na rynku od roku 1987, zatrudniając ponad 90 osób, w tym 25 osób niepełnosprawnych, co biorąc pod uwagę trudną ekonomiczną sytuację regionu łódzkiego ma istotne znaczenie. W ramach prowadzonej działalności Spółka zaopatruje polskie związki sportowe oraz kluby sportowe w odżywki, leki i środki medyczne. Począwszy od 2004 r., po przeprowadzeniu restrukturyzacji w latach 2003 – 2004, prowadzi także klinikę ortopedyczną oraz ośrodek leczenia urazów sportowych. Nowoczesny ośrodek diagnostyczno-leczniczy dostępny jest nie tylko dla osób zawodowo uprawiających sport, lecz również dla ogółu społeczeństwa. Ośrodek medyczny został uruchomiony przy udziale dużych środków finansowych poprzez zaciągnięte kredyty i pożyczki, spłacane wierzycielom z bieżących przychodów. Wnioskodawca podkreślił także, iż obciążenie Spółki wszystkimi należnościami do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny spowoduje, że Spółka nie będzie w stanie regulować swoich należności, wstrzymane zostaną zakupy towarów i leków dla istniejącej kliniki, obsługa kredytów stanie pod znakiem zapytania, co może grozić ich wypowiedzeniem, a w konsekwencji Spółka zmuszona będzie do zaprzestania swojej działalności i wyzbycia się majątku celem zaspokojenia wierzycieli, w tym również organów celnych. W ocenie skarżącej Spółki wstrzymanie wykonania decyzji może zapobiec niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – wyegzekwowanie przez organy celne wszystkich należności jest równoznaczne z likwidacją firmy; a we wszystkich sprawach, jak wskazał wnioskodawca, firma "A" zabezpieczyła należności organów celnych poprzez złożenie gwarancji instytucji ubezpieczeniowej (łączna wartość zabezpieczenia wynosi 500.000,- zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy – art. 61 § 3 u.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. W doktrynie przyjmuje się , że w przypadku zgłoszenia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej, obowiązek ustalenia, czy zachodzą ku temu podstawy, obciąża (od chwili przekazania mu akt) sąd administracyjny, który w tym zakresie działa z urzędu. Natomiast uprawdopodobnienie przez skarżącego podstaw wniosku nie ma charakteru realizacji prawnego obowiązku, lecz jedynie działania we własnym, procesowym interesie (por. M. Bogusz – glosa do postanowienia NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, GSP-Prz.Orz. 2006/1/1 - t.2). Przyjąć zatem należy, iż przepis art. 61 § 3 u.p.s.a. nie nakłada obowiązku udowodnienia, czy też uprawdopodobnienia przez stronę przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże przyjąć należy, iż przepis ten zobowiązuje stronę do ich wskazania. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest, iż każdy jest zobowiązany do płacenia podatków (zob. art. 84 Konstytucji RP). W przypadku, gdyby po rozpoznaniu skargi okazało się, że zaskarżona decyzja narusza prawo, nienależnie zapłacony podatek stanie się nadpłatą podatkową, która podlegać będzie z urzędu zwrotowi (zob. art. 72 § 1 pkt 1 i art. 77 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z póź. zm./). Podkreślić należy, iż różnica podatku VAT pobrana przez organ celny na podstawie zgłoszenia SAD nr [...]z dnia [...] r., a określona przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. w decyzji z dnia [...] r. wynosi jedynie 50,- zł. Trudno zatem uznać aby zapłata podatku w takiej wysokości zachwiała płynnością finansową skarżącej Spółki. Ogólne stwierdzenia, że wstrzymane zostaną zakupy towarów i leków dla istniejącej kliniki, a obsługa kredytów stanie pod znakiem zapytania, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a na skutek wykonania zaskarżonej decyzji (zapłaty zobowiązania podatkowego w kwocie 50,- zł) nie może dojść po stronie podatnika do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji. D.T.