I SA/Łd 514/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić M. Z. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych zaksięgowany dnia [...] r. pod pozycją [...]. Pismem z dnia 31 lipca 2013 r. M. Z. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji ustalającej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodu lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Podczas rozprawy w dniu 27 listopada 2013 r. na skutek zgodnego wniosku pełnomocników stron o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania o wznowienie postępowania podatkowego wszczętego w trybie art. 20 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych Sąd wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania. Pismem z dnia 10 kwietnia 2014 r. skarżąca wniosła o "wycofanie i zakończenie postępowania w sprawach I SA/Łd 980/13 oraz I SA/Łd 981/13", ze względu na to, że nie chce ich, jak się wyraziła, w dalszym ciągu kontynuować. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2014 r. WSA w Łodzi podjął postępowanie w sprawie, sprawa zaś została wpisana pod nowy numer repertorium SA – I SA/Łd 514/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ak