I SA/Łd 529/07

Dnia 10 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Asesor WSA Cezary Koziński (spr.), Protokolant asystent sędziego Joanna Wegner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 roku sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz K. P. kwotę 175 ( sto siedemdziesiąt pięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy Rz. określił Pani K. P. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za okres: 1-31 lipca 2004 r. w wysokości 223,20 zł. Organ ten ustalił, iż strona prowadzi sprzedaż towarów w na terenie Centrum Targowego A w Rz., a sprzedaż ta odbywa się w hali [...] na stoisku [...] o powierzchni 24 m2, co potwierdziła notatka służbowa inkasenta. Zdaniem organu, hala, w której dokonywana jest sprzedaż, jest targowiskiem, gdyż decyzją Urzędu Rejonowego w P. Oddział Nadzoru Budowlanego i Ochrony Środowiska zezwolono na użytkowanie tej hali, jako hali hurtowo-wystawienniczej. W dniu 1 kwietnia 2005 r. pełnomocnik Pani K. P. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym wniósł o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, uznał ustalenia faktyczne organu I instancji za prawidłowe i podzielił jego stanowisko, że Pani K. P. podlega obowiązkowi uiszczenia opłaty targowej w związku z prowadzeniem sprzedaży na targowisku, którym jest hala Centrum Targowego A i nie ma zastosowania w stosunku do niej zwolnienie przewidziane w art. 16 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż w hali [...] usytuowano 519 stanowisk handlowych. O tym, że obiekt ten jest halą używaną do targów, aukcji i wystaw, w rozumieniu art. 15 ust. 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, świadczą dokumenty zgromadzone w sprawie – decyzja w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, decyzja w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie hali targowej [...] na terenie przy ul A 35 w Rz. oraz uchwała Rady Gminy Rz. Nr [...] z dnia [...] w sprawie lokalizacji targowiska. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Pani K. P. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zarzucono organowi odwoławczemu naruszenie: - prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i uznanie budynku, w którym podatnik prowadzi działalność gospodarczą, za targowisko, - prawa procesowego, poprzez uchybienie przepisom Ordynacji podatkowej, w tym art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 i § 3, art. 190, art. 191 i art. 210 § 4, - art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji RP, poprzez nietraktowanie w ten sam sposób wszystkich podatników prowadzących działalność gospodarczą w centrach handlowych, W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi, odwołując się do argumentów przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 5 maja 2006 r. o sygn. akt I SA/Łd 886/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, iż hala, w której skarżąca prowadziła działalność handlową jest budynkiem, w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i prowadzona jest tam sprzedaż. Dlatego też uzasadnione jest przyjęcie, że przedmiotowa hala wykorzystywana jest do targów, o których mowa w art. 15 ust. 2a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 lutego 2007 r. o sygn. akt II FSK 1289/06, uchylił w całości powyższy wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Jednakże w dniu 21 czerwca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. złożyło w Sądzie pismo procesowe, w którym wniosło o umorzenie postępowania, informując jednocześnie, iż w sprawie została wydana w dniu [...] decyzja nr [...], którą na podstawie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Rz. i umorzono postępowanie w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Z treści art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) wynika, że na skutek wniesienia skargi uruchomione zostaje postępowanie przed sądem administracyjnym. Z tą chwilą między skarżącym a organem, którego działanie lub bezczynność zostały zaskarżone zaczyna się spór o legalność zaskarżonego aktu. Spór ten powinien zakończyć się orzeczeniem sądu administracyjnego i od chwili wniesienia skargi sąd jest "gospodarzem" postępowania. Jednakże ustawodawca przewidział wyjątkową możliwość weryfikacji przez organ administracji własnego działania lub braku działania już po wniesieniu skargi do sądu. Stosownie do treści art. 54 § 3 organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Podstawowym warunkiem zastosowania tego przepisu jest wydanie przez organ administracji takiego rozstrzygnięcia, które w całości będzie zgodne z żądaniem strony skarżącej. Ważne jest bowiem, aby korzystanie z tej wyjątkowej możliwości przez organ nie naruszało praw strony skarżącej. Art. 54 § 3 w/w ustawy nie określa prawnych form, w jakich ma nastąpić przewidziane w tym przepisie "uwzględnienie skargi w całości". Rozstrzygnięcie organu administracyjnego nie może ograniczyć się jedynie do stwierdzenia, że organ ten "uwzględnia skargę". Decyzja wydana na podstawie tego przepisu powinna rozstrzygać o losach zaskarżonej decyzji i ewentualnie decyzji organu pierwszej instancji, a rozstrzygnięcie takie może stanowić o "uchyleniu zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji i umarzać postępowanie w sprawie" (zob. T. Woś w. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Lexis Nexis Wwarszawa 2005, s. 252 i n.). Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Rz. z dnia [...] nr [...] i umorzyło postępowanie w sprawie. Zgodnie z literalną wykładnią art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość uwzględnienia skargi wyłączona zostaje z dniem pierwszej rozprawy w sprawie. Art. 54 § 3 nie określa skutków uwzględnienia przez organ skargi z naruszeniem postanowień zawartych in fine tego przepisu, a więc po rozpoczęciu rozprawy. Wydanie jednak aktu administracyjnego na tej podstawie, po dniu rozpoczęcia rozprawy, np. w przypadku gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi (tak jak nastąpiło to w niniejszej sprawie), nie jest takim naruszeniem przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść podjętego aktu (zob. T. Woś w. "Prawo ....", s. 256). Wobec tego należy uznać, iż organ ten, wydając decyzję z dnia [...], nie naruszył w sposób istotny przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięciem, tym wyeliminowano z obrotu prawnego decyzje określające zobowiązanie podatkowe w opłacie targowej za poszczególne dni miesiąca lipca 2004 r. i tym samym nie naruszono także praw strony skarżącej. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć postępowanie sądowe, a na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy zasądzić na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.