I SA/Łd 533/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2003 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. S. J. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej ustalenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku rolnego za rok 2009. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2009r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec bezskutecznego upływu terminu do wykonania powyższego wezwania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 19 sierpnia 2009r. (dowód: zwrotne doręczenie odbioru). W dniu 20 sierpnia 2009r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu tego wniosku podniósł, iż w okresie czerwiec – lipiec 2009r. był zawsze obecny w miejscu zamieszkania w dniach piątek – poniedziałek każdego tygodnia i w tym czasie zawsze opróżniał skrzynkę pocztową z przesyłek. Stwierdził, iż nigdy nie było żadnego awizo z WSA. Podniósł nadto, iż nie jest to pierwszy przypadek zaniedbań poczty, szczególnie w okresie urlopowym. Do wniosku załączył potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia 18 września 2009r. Poczta Polska w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśniła, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego listonosz usiłował doręczyć adresatowi, zgodnie z adresem podanym na przesyłce w dniu 18 czerwca 2009r., a ponieważ adresata nie zastano w domu, przesyłkę złożył w Urzędzie Pocztowym [...] i w skrzynce oddawczej adresata pozostawił zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Urząd Pocztowy podał nadto, iż przesyłkę tą powtórnie awizowano w dniu 26 czerwca 2009r. i z uwagi na jej nie podjęcie przez adresata zwrócono do nadawcy w dniu 6 lipca 2009r. z adnotacją nie podjęto w terminie. Dalej wskazał, iż listonosz fakt doręczenia powtórnego zawiadomienia do skrzynki oddawczej odnotował w odpowiednich dokumentach urzędu, a adresat nie zgłaszał wcześniej żadnych uwag, odnośnie doręczania mu zawiadomień o nadejściu przesyłki poleconej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 ppsa). W świetle postanowień powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W analizowanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest dopuszczalny, został bowiem złożony z zachowaniem 7 - dniowego terminu, a strona wraz z tym wnioskiem uiściła wpis sądowy. Wniosek ten nie mógł jednak zostać uwzględniony, skarżący nie uprawdopodobnił bowiem niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 86 § 1 zdanie 1 ppsa. Przy ocenie tej przesłanki, należy brać pod uwagę, co słusznie podkreśla orzecznictwo sądowe i doktryna przedmiotu, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, przywrócenie terminu może więc mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód tych zalicza się przykładowo pożar, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221, wyrok NSA z dnia 13 października 1999r., III SA 1436/99, LEX nr 40057, wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285, wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415 czy J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż skarżący nie obalił domniemania skuteczności doręczenia wezwania Sądu do uiszczenia wpisu, co skutkowałoby koniecznością przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Domniemania tego nie obalają, w ocenie Sądu, jego gołosłowne twierdzenia o nie pozostawieniu przez listonosza w skrzynce oddawczej zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki, jak i o wielokrotnych już wcześniejszych przypadkach nie zamieszczania w skrzynce oddawczej zawiadomienia. Powołując się na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu, strona nie może poprzestawać, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, na opisaniu okoliczności nieprawidłowości w doręczaniu korespondencji, ale powinna przedstawić wynik procedury reklamacyjnej, dopiero bowiem wynik tej procedury może stanowić o uprawdopodobnieniu braku winy czy też okoliczność wcześniejszych reklamacji nie doręczenia zawiadomień (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2007r., II FZ 400/07, OSP 2008, z. 6, poz. 64). Strona skarżąca, należycie dbająca o swoje sprawy dowiedziawszy się z uzasadnienia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, winna zatem złożyć reklamację co do podnoszonych we wniosku nieprawidłowości doręczyciela, zwłaszcza wobec jej twierdzeń o powtarzalności tych nieprawidłowości. Tymczasem z wyjaśnień Poczty Polskiej zawartych w piśmie z dnia 18 września 2009r. wynika, iż wcześniej skarżący nie zgłaszał reklamacji co do nie niewłaściwego doręczania mu zawiadomień o nadejściu przesyłki poleconej. Nie sposób zatem dać wiary twierdzeniom strony co do powtarzających się wielokrotnie nieprawidłowości w doręczaniu korespondencji i zawiadomień o jej pozostawieniu w urzędzie pocztowym. Odstępując od czynności reklamacyjnych strona zaakceptowała okoliczności doręczenia spornej przesyłki. Podnieść nadto należy, iż skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazuje na okoliczność pobytu w okresie czerwiec – lipiec poza miejscem stałego zamieszkania. Strona, należycie dbająca o swoje sprawy, w sytuacji przebywania poza miejscem zamieszkania w tak długim, bo dwumiesięcznym, okresie mogła, ale i powinna dla ochrony swoich interesów, wskazać adres do doręczeń w tym okresie. W ten sposób uniknęłaby negatywnych skutków, skoro tego nie uczyniła uznać należało, że godziła się na te skutki. Istotne w niniejszej sprawie jest też to, że strona przemilczała we wniosku okoliczność, czy w skrzynce nie było jedynie zawiadomienia o możliwości odbioru korespondencji z Sądu, czy też innej korespondencji. Natomiast zawarte w tym wniosku sformułowanie "zawsze w tym czasie opróżniałem skrzynkę pocztową z przesyłek" zdaje się sugerować, że jednak inne przesyłki były przez doręczyciela doręczane i przez stronę odbierane, co z kolei wskazuje jednak na prawidłowe wykonywanie czynności doręczycielskich i potwierdza wyjaśnienia Poczty Polskiej w tym zakresie. Powyższe zaprzecza więc twierdzeniom skarżącego o nieprawidłowościach w doręczaniu adresowanych do niego przesyłek. Podnieść nadto należy, iż wykazanie braku winy w uchybieniu terminu obciąża wnioskodawcę, na co wskazuje użyty w powołanym przepisie art. 86 § 1 ppsa zwrot "należy uprawdopodobnić brak winy". Sąd nie jest więc uprawniony domniemywać niezawinionych przez stronę przyczyn uchybienia terminu czy też poszukiwać potencjalnych okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu. Istotne znaczenie dla takiego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie miała też okoliczność, iż dokonane w trybie zastępczym doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było prawidłowo awizowane, spełnia ono bowiem wymogi przewidziane w § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm. Z zawartej w aktach sądowych koperty zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej, jak również wyjaśnień Poczty Polskiej zawartych w piśmie z dnia 18 września 2009r., wynika wszak, iż przesyłka ta, wobec nie zastania adresata w domu, a także niemożności doręczenia jej dorosłemu domownikowi, dozorcy domu, została pozostawiona we wskazanej na potwierdzeniu placówce pocztowej najpierw w dniu 18 czerwca 2009r., a następnie w dniu 26 czerwca 2009r., po czym wobec jej nieodebrania została przekazana adresatowi w dniu 6 lipca 2009r. Nadto zawiera ona informację o dwukrotnym awizowaniu pisma oraz o niemożności doręczenia pisma w inny sposób, możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, wskazuje miejsce pozostawienia pisma i jego odbioru, adnotację o zamieszczeniu zawiadomienia o miejscu pozostawienia przesyłki. Zauważyć nadto należy, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres wskazany w skardze, a strona w toku postępowania nie informowała Sądu o czasowym (dwumiesięcznym) pobycie poza domem, jak i nie wskazywała innego adresu do doręczeń, tj. adresu czasowego pobytu poza domem. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. t.n.