I SA/Łd 546/21

Dnia 4 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski, Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda, , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Pismem z 7 czerwca 2021 r. H. G. wniosła do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z [...] r. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...].[...] ustalona została wysokość kosztów postępowania podatkowego w kwocie 553,50 zł, zgodnie z wystawioną przez biegłego fakturą VAT nr [...]r. z dnia [...]., tytułem sporządzenia wyceny nieruchomości przez biegłego rzeczoznawcę, którymi H. G. została obciążona. Należność została uiszczona przez skarżąca 19 lipca 2012 r. W wyniku rozpatrzenia zażalenia strony na to postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Rozpoznając skargę na to postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 750/13 uchylił zaskarżone postanowienie z 17 kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wobec powyższego kwota wpłacona przez H. G. tytułem opinii biegłego w wysokości 553,50 zł, po uchyleniu postanowienia została potraktowana jako nienależna i została zajęta w ramach czynności egzekucyjnych na podstawie zajęcia wierzytelności z dnia 03.03.2014r., nr [...]. W dniu 05.03.2014r. zaliczono ją na poczet odsetek należnych od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów z innych źródeł za 2009 rok, dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego [...], o czym strona została poinformowana pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nr [...]z dnia [...]. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydał [...].2015 r. postanowienie, w którym ustalił koszty postępowania podatkowego, związane ze sporządzeniem przez biegłego operatu szacunkowego z dnia 15.05.2012r., obciążające stronę, w kwocie 553,50 zł, płatne w terminie 14 dni od otrzymania postanowienia. Wobec braku dobrowolnej wpłaty 14.06.2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. jako wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy nr [...] na zaległość H. G. z tytułu "wpływów z różnych opłat" za 2015 r. w kwocie 553,50 zł. Celem realizacji ww. zaległości Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. jako organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej zobowiązanej na mocy zawiadomienia z dnia [...] r. [...] w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł.. Pismem z dnia 27.06.2018 r. dłużnik zajętej wierzytelności poinformował organ egzekucyjny, że zajęcie będzie realizowane po zakończeniu potrąceń prowadzonych na mocy innego uprzednio nadesłanego zajęcia. Ponadto celem realizacji przedmiotowego tytułu wykonawczego, organ egzekucyjny w dniu 19.06.2018 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanej w BANK A S.A. na mocy zawiadomienia z tej samej daty nr [...] , które to zajęcie również okazało się bezskuteczne. Następnie [...] r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wpłynęło pismo H. G. stanowiące wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Zobowiązana wskazała, że obowiązek (dotyczący uregulowania kosztów opinii biegłego), którym ją obciążono, został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 04.12.2013 r. sygn. akt I SA/Łd 450/13. Zaznaczyła przy tym, że koszty opinii biegłego w kwocie 553,50 zł zostały już uiszczone. Postanowieniem z [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku podatniczki o umorzenie postępowania egzekucyjnego, ze względu na tożsamość argumentacji zawartej w ww. wniosku oraz uprzednio rozpatrzonego wniosku z dnia 01.10.2018 r. Na skutek rozpatrzenia zażalenia strony Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. uchylił ww. postanowienie organu egzekucyjnego w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem organu odwoławczego, kwestia zgodności treści obowiązku określonego w tytule wykonawczym z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa nie była zgłoszona przez zobowiązaną we wniosku z dnia 01.10.2008 r. i w związku z tym nie podlegała jeszcze ocenie organu egzekucyjnego, a tym samym nie znajduje uzasadnienia odmowa wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) oraz art. 18 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.) w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 2070) Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., po ponownym rozpatrzeniu wniosku H. G. z dnia 06.07.2020 r., odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ za niezasadny uznał zarzut strony dotyczący wykonania poddanego egzekucji obowiązku przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, jako okoliczności przemawiającej za zasadnością umorzenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu nie budzi wątpliwości, iż H. G. uiściła kwotę 553,50 zł na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., niemniej jednak należność ta rozliczona została na poczet innych niż koszty postępowania podatkowego należności, tj. zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z innych źródeł za 2009r., dochodzonych na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Natomiast w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy 10.09.2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wydał postanowienie, którym ustalił koszty postępowania podatkowego, związane ze sporządzeniem przez biegłego operatu szacunkowego z dnia 15.05.2012 r., obciążające zobowiązaną w wysokości 553,50 zł i z uwagi na nieuiszczenie należności przez zobowiązaną w oznaczonym terminie, skierował należność do dochodzenia w trybie egzekucji administracyjnej. Wobec powyższego, w ocenie organu II instancji w analizowanej sprawie nie zaistniały przesłanki, wymienione zarówno w art. 59 § 1 pkt 1, jak i art. 59 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ podkreślił, że podstawą dochodzonego w postępowaniu egzekucyjnym obowiązku jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...], którym ustalono koszty postępowania podatkowego, związane ze sporządzeniem operatu szacunkowego, nie zaś powoływany przez podatniczkę wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 04.12.2013 r. sygn. akt. I SA/Łd 750/13. W skardze do sądu administracyjnego H. G. wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. i umorzenie postępowania w sprawie. Skarżąca wyjaśniła, że wystąpiła o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. w przypadku jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania. Zaznaczyła także, że żądana kwota - 553,50 zł za sporządzenie operatu szacunkowego, została już uprzednio uiszczona 19.07.2012 r. oraz powołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 04.12.2013 r. sygn. akt I SA/Łd 750/13. Pismem procesowym z 26 października 2021 r. skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w sprawie, dołączając kserokopię wyroku WSA w Łodzi z 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 750/13. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Na wstępie podnieść należy, iż niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a. sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Skarga nie jest zasadna. W pierwszym rzędzie wyjaśnić należy, że kwota 553 zł, którą obciążono skarżącą dotyczyła kosztów opinii biegłego sporządzającego operat szacunkowy w dniu 15 maja 2012 r. W dniu 19 lipca 2012 r. kwota 553 zł została uregulowana przez skarżącą. Konsekwencją wyroku WSA w Łodzi z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 450/13 stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego tytułu wykonawczego dotyczącego obowiązku uregulowania powyższej kwoty, która przestała być wymagalna. Nie znaczy to jednak, że skarżąca nie miała innych zaległości wobec organów podatkowych. Wobec istnienia takich zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów z innych źródeł za rok 2009 kwota powyższa jako wierzytelność przysługująca skarżącej została zajęta na poczet odsetek od zaległości w wyżej wymienionym podatku. Tym samym zapłacona kwota 553 zł nie została zajęta na pierwotną zaległość, lecz, jak wyżej wskazano, na zaległość w powyższym podatku. Dlatego ustalona postanowieniem z dnia [...] r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy kosztów postępowania podatkowego, a konkretnie kosztów opinii biegłego, należność w kwocie 553 zł stała się ponownie wymagalna wobec skarżącej. Podstawą prawną działania organów stał się zatem art. 62 § 1 O.p. Zauważyć należy, że organy nie kwestionują tego, iż skarżąca zapłaciła kwotę 553 zł, lecz trafnie zauważają, że na skutek przedstawionych wyżej okoliczności środki te nie zostały zajęte na koszty opinii biegłego, na którą skarżąca pierwotnie je przeznaczyła lecz na inną zaległość publicznoprawną. Oznacza to, że ustalone w toku ponownego postępowania w przedmiocie kosztów postępowania postanowieniem z dnia [...] r. zobowiązanie skarżącej do uregulowania kwoty 553 zł tytułem kosztów opinii biegłego nie zostało zrealizowane. Dlatego też brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o umorzenie przedmiotowego postępowania. Z powyższych względów nie ma racji skarżąca wywodząc w skardze, że jej obowiązek wygasł w rozumieniu art. 59 § 1 punkt 1 upea wraz z zapłaceniem kwoty 553 zł w dniu 19 lipca 2012 r. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. P.C.