I SA/Łd 559/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda (spr.) sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego z upoważnienia Ministra Finansów o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 września 2013r., sygn. akt I SA/Łd 559/13 w sprawie ze skargi Fundacji A na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - odmówić dokonania wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia 26 września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi Fundacji Pomocy Dzieciom A na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., działającego z upoważnienia Ministra Finansów, z dnia [...]r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną interpretację. W dniu 5 listopada 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. złożył wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości wynikających z wykładni powyższego wyroku poprzez wyjaśnienie: 1. w jakim terminie, od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, organ był zobowiązany wydać interpretację indywidualną; 2. w jaki sposób sąd określił ostatni dzień terminu do wydania interpretacji indywidualnej, po otrzymaniu prawomocnego wyroku; 3. w jakim terminie, od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, organ winien wysłać do fundacji, wezwanie w trybie art. 169 § 1 O.p., oraz 4. w którym dniu, w ocenie sądu, fundacja uzyskała "milczącą interpretację". W uzasadnieniu tego wniosku - po przytoczeniu obszernych fragmentów uzasadnienia wyroku WSA w Łodzi z dnia 26 września 2013r. - organ stwierdził, iż w uzasadnieniu wyroku sąd nie wyjaśnił dlaczego uznał, że organ uchybił ustawowemu terminowi do wydania interpretacji indywidualnej. Sąd nie wyjaśnił w jakim terminie, od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, należało wydać interpretację indywidualną, w jaki sposób określił ostatni dzień terminu do wydania interpretacji indywidualnej, po otrzymaniu prawomocnego wyroku, w jakim terminie, od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, należało wysłać do fundacji, wezwanie w trybie art. 169 § 1 O.p., a w konsekwencji, w którym dniu fundacja uzyskała "milczącą interpretację". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2009, s. 581; postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001r., II SAB 57/98). Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może natomiast prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Wniosek o dokonanie wykładni nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu i wskazaniami co do dalszego postępowania, ani też opierać się na nowej ocenie sprawy pod względem prawnym i faktycznym, a w konsekwencji do merytorycznej zmiany samego rozstrzygnięcia oraz jego motywów (por. postanowienia NSA: z dnia 10 lipca 2008r., I OZ 465/08; z dnia 2 sierpnia 2011r., I OZ 570/11, z dnia 5 października 2012r., II OZ 854/12, z dnia 17 listopada 2010r., I OZ 859/10; z dnia 18 lutego 2011r., I OZ 949/10, z dnia 13 marca 2012r., II GSK 1121/11). Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na poszerzeniu uzasadnienia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 6 kwietnia 2011r., I OSK 1133/10; z dnia 17 grudnia 2010r., II OSK 1287/09; z dnia 21 lipca 2010r., II FSK 123/09; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652). Istotą wykładni jest więc usunięcie wątpliwości dotyczących treści wyroku, w tym zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać, a nie ich zmiana czy odmienne rozumienie. Postępowanie to nie dopuszcza żądania usunięcia merytorycznych w ocenie wnioskodawcy błędów orzeczenia. Żądanie uzupełniania orzeczenia bądź jego zmiany w drodze ustalania dodatkowych faktów jest niedopuszczalne w drodze wniosku o wykładnię (por. postanowienia NSA: z dnia 21 maja 2010r., II FZ 191/10; z dnia 21 października 2013r., II FSK 935/13). Zdaniem sądu sformułowania zawarte we wniosku oraz skardze kasacyjnej prowadzą do konkluzji, iż wnioskodawca zrozumiał zarówno treść wyroku z dnia 26 września 2013r., jak również jego uzasadnienia. Wnioskodawca polemizuje ze stanowiskiem sądu, że zaskarżona interpretacja indywidualna została wydana po upływie terminu materialno – procesowego do jej wydania, określonego w art. 14d O.p. i w istocie żąda uzyskania nowej oceny sprawy pod względem prawnym i faktycznym. W uzasadnieniu wyroku sąd w sposób jasny wyjaśnił motywy, które legły u podstaw rozstrzygnięcia. Przedstawił przebieg postępowania przed organem podatkowym, w tym zdarzenia, które miały wpływ na bieg terminu do wydania interpretacji indywidualnej oraz stosowne wyliczenia odnoszące się do upływu czasu pomiędzy tymi zdarzeniami. Świadczy o tym chociażby zacytowany we wniosku fragment uzasadnienia wyroku, którego dokonania wykładni domaga się skarżący a w którym sąd przyjął, że "z prezentaty znajdującej się na wniosku skarżącej fundacji wynika, iż wpłynął on do organu podatkowego w dniu 5 grudnia 2011r. W rozpatrywanej sprawie bieg trzymiesięcznego terminu do wydania przez organ podatkowy interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego rozpoczął zatem swój bieg w dniu 6 grudnia 2011r. W dniu 15 lutego 2012r., a więc po upływie 2 miesięcy i 9 dni, a na 21 dni przed upływem tego terminu, organ podatkowy wydał indywidualną interpretację, która została doręczona skarżącej fundacji w dniu 20 lutego 2012r. W wyniku wniesienia przez skarżącą fundację skargi na tę interpretację, doszło do wszczęcia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2012r., I SA/Łd [...]. Z akt sprawy wynika, że odpis prawomocnego wyroku z dnia 7 sierpnia 2012r. wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy został doręczony organowi podatkowemu w dniu 8 października 2012r. W tym też dniu organ podatkowy dysponował już zarówno aktami sprawy, jak i znane mu były wskazania co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2012r. Tymczasem organ podatkowy dopiero w dniu 30 listopada 2012r., a więc po kolejnym miesiącu i 22 dniach, wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku ...".Zawarte przez sąd w powyższym fragmencie stwierdzenia pozwalają na jednoznaczne określenie daty upływu trzymiesięcznego terminu do wydania indywidualnej interpretacji, uwzględniającego również wskazane przez sąd niezawinione przez organ okresy opóźnień w rozpoznaniu wniosku o interpretację. Data ta prawidłowo została odczytana przez organ, na co wskazuje treść wniesionej skargi kasacyjnej od tego wyroku. Sąd w uzasadnieniu wskazanego wyroku obszernie też wskazał argumentację uzasadniającą przyjęta w tym wyroku interpretację przepisu art. 14d w zw. z art. 139 § 4 Op. Rzecz jednak w tym, że organ z wykładnią tą i argumentami sądu co do daty upływu trzymiesięcznego terminu nie godzi się, uważa bowiem, że po zwrocie akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 26 września 2013r. trzymiesięczny termin do wydania interpretacji biegnie ponownie od daty zwrotu akt. Z tych względów dokonanie czynności w oznaczonym przez wnioskodawcę zakresie wykracza poza obowiązek nałożony na sąd na mocy art. 158 p.p.s.a. i z tej przyczyny nie można uwzględnić wniosku. Wnioskodawca nie może zatem zamierzonego celu osiągnąć poprzez wniosek o wykładnię wyroku. Może natomiast poddać wyrok ten kontroli instancyjnej poprzez złożenie skargi kasacyjnej. Z możliwości tej zresztą wnioskodawca skorzystał wnosząc skargę kasacyjną. Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 158 p.p.s.a., postanowił jak wyżej. AK.