I SA/Łd 56/16

Dnia 9 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: Asystent sędziego Marcin Olejniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2016 roku sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za luty 2012 roku 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokata A. W. kwotę 600 (sześćset) złotych, powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z [...] r., którą określono P. W. opłatę paliwową za luty 2012 r. Z akt sprawy wynika, że [...] r. funkcjonariusze Komisariatu Policji w W., w wyniku przeszukania pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych mieszczących się w miejscowości B., zamieszkałych przez P. W. ujawnili m.in. pojemniki rożnego rodzaju zawierające łącznie 10 797 litrów oleju napędowego, który nie pochodził z udokumentowanego źródła. Pobrane zostały cztery reprezentacyjne próbki, przekazane do Laboratorium Celnego w K. Badania próbek wskazały, że jest to olej napędowy w rozumieniu Wspólnotowej Taryfy Celnej. W konsekwencji decyzją z [...] r. określone zostało P. W. zobowiązanie w podatku akcyzowym za luty 2012 r. (decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją organu odwoławczego z [...]r.). Wspomnianą na wstępie decyzją z tego samego dnia ([...]r.) organ pierwszej instancji określił P. W. opłatę paliwowa za luty 2012 r. P. W. w odwołaniu zarzucił błędne uznanie, że winien uiścić sporną opłatę paliwową, w związku z uznaniem go za podatnika akcyzy. Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu decyzji z [...] r. podkreślił, że podstawą prawną nałożenia obowiązku w podatku akcyzowym były przepisy art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 13 ust. 1, art. 10 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 626 ze zm.). Skoro zaś strona zobowiązana jest do zapłaty podatku akcyzowego od ilości oleju napędowego, jako posiadacz wyrobów akcyzowych pochodzących z nieudokumentowanego źródła, to zobowiązana jest do uiszczenia opłaty paliwowej. Podkreślono, że w trakcie prowadzonego postępowania nie udało się ustalić źródła pochodzenia nabytego oleju napędowego w ilości 10 797 litrów, ujawnionego w wyniku przeszukania lokali zamieszkałych przez P.W.. Tym samym Naczelnik Urzędu Celnego, wydając decyzję z [...] r. nie naruszył przepisów ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2571 ze zm.). W skardze na powyższą decyzję P. W. wniósł o jej uchylenie. Wskazał, że decyzja organu odwoławczego, uznająca go za podatnika podatku akcyzowego została zaskarżona do WSA w Łodzi. W uzasadnieniu skargi na ową decyzję szczegółowo przedstawiono argumentację świadczącą o błędnym i przedwczesnym uznaniu skarżącego za osobę zobowiązaną do uiszczenia podatku akcyzowego od posiadanego oleju napędowego. Między innymi wskazano na wadliwość przeprowadzonego postępowania dowodowego. Zdaniem strony organ bezpodstawnie odrzucił załączone paragony fiskalne, stanowiące dowód zakupu paliwa. Skarżący zaznaczył, że jako rolnik nie był zobowiązany do gromadzenia dowodów zakupu paliwa wykorzystywanego do prowadzenia gospodarstwa rolnego i obrotu nieprzetworzonymi płodami rolnymi, w tym do uzyskiwania faktur VAT. W prowadzonym postępowaniu karnym nie ustalono również, aby przedmiotowe paliwo pochodziło ze źródeł nielegalnych, w tym kradzieży. Badania przeprowadzone w laboratorium Urzędu Celnego w K. dowiodły, iż jest to olej napędowy o cechach odpowiadających produktom sprzedawanym w obrocie detalicznym na stacjach paliw. Powyższe okoliczności podważają tezę, że paliwo to nie zostało nabyte od oficjalnych dostawców, a P. W. nie uiścił należnej akcyzy, wliczonej w cenę zakupu oleju napędowego. Z powyższego wynika, że obciążenie skarżącego podatkiem akcyzowym, a następnie opłatą paliwową jest niezasadne. Postanowieniem z 27 września 2013 r. tutejszy sąd zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 523/13, w przedmiocie określenia P. W. zobowiązania w podatku akcyzowym za luty 2012 r. Postanowieniem z 19 stycznia 2016 r. podjęto zawieszone postepowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Tytułem wstępu trzeba zauważyć, że po pierwsze skarga P. W. na decyzję w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2012 r. została oddalona wyrokiem tutejszego sądu z 27 września 2013 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 523/13, podobnie jak skarga kasacyjna od tego wyroku (wyrok NSA z 2 września 2015 r. sygn. akt I GSK 7/14). Po wtóre zgodnie z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) organ musi zgromadzić materiał dowodowy niezbędny do rozstrzygnięcia danej sprawy. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 o.p.). Dowodem w rozpoznawanej sprawie mogły być więc materiały zgromadzone w postępowaniu dotyczącym podatku akcyzowego. Znajdujące się w aktach administracyjnych kserokopie akt postępowania akcyzowego - bez potwierdzenie ich za zgodność z oryginałem - dotyczącego osoby skarżącego same w sobie nie stanowiły przeszkody do rozpoznania niniejszej sprawy. Na żadnym etapie postępowania strona skarżąca nie wykazała, że treść załączonych kserokopii sprzeczna jest z treścią oryginałów dokumentów. Nawet jeśli przyjąć, że orzekanie przez organ na podstawie kserokopii własnych dokumentów zgromadzonych w postępowaniu akcyzowym stanowiło naruszenie zasad postępowania, to nie miało ono żadnego wpływu na treść podjętego przez organ rozstrzygnięcia. W konsekwencji przyjąć należy, iż zebrany w sprawie materiał był wyczerpujący i nie wymagał uzupełniania, a wszystkie istotne okoliczności niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione. W szczególności w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jak i ustaleń wynikających z prawomocnej i ostatecznej decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego nie budzi wątpliwości fakt ujawnienia w pomieszczeniach zamieszkałych przez P. W. 10 797 litrów oleju napędowego, który nie pochodził z udokumentowanego źródła. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał na wszystkie istotne okoliczności faktyczne mające znaczenie dla określenia wartości opłaty paliwowej. Obowiązek zapłaty przez podatnika podatku akcyzowego od owych 10 797 litrów oleju napędowego wynika z ostatecznej prawomocnej decyzji Dyrektora Izby Celnej z [...] r., która jest dla organu wiążąca. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym. Stosownie do art. 37h ust. 1 tej ustawy opłacie paliwowej podlega wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową". Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz (ust. 2). W myśl art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych, o których mowa w art. 37h, ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy. (art. 37l ust. 1 ustawy). W myśl natomiast art. 37k ust. 1 ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h. Z powyższych regulacji wynika, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Ustalenia dokonane w postępowaniu określającym wysokość podatku akcyzowego były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego w postępowaniu w przedmiocie podatku akcyzowego, a w konsekwencji – na podstawie art. 37h, art. 37j i art. 37k ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym – również obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. Jak wyżej już wskazano podstawą wszczęcia postępowania w zakresie opłaty paliwowej za luty 2012 r. wobec skarżącego stanowił fakt ujawnienia ponad 10 000 litrów oleju napędowego w pomieszczeniach zamieszkałych przez skarżącego. Decyzja określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za luty 2012 r. stała się ostateczna z momentem wydania przez Dyrektora Izby Celnej decyzji z [...] r. utrzymującej ją w mocy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku akcyzowego było przedmiotem kontroli zarówno WSA w Łodzi jak i NSA. Dodać należy, iż w postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej organy nie dokonują ponownie ustaleń w zakresie dotyczącym posiadania przez skarżącego przedmiotowego paliwa, lecz zasadnie – w świetle ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym - odwołują się do tych ustaleń, które były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego, a które uznały ostatecznie za wiążące na gruncie sprawy w przedmiocie opłaty paliwowej (ten sam okres luty 2012 r.). Z powyższych przyczyn, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku. O przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. P.C.