I SA/Łd 57/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby administracji Skarbowej w Ł.) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 24 kwietnia 2017r. Sąd odrzucił skargę ponieważ strona nie uiściła w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Sąd ustalił, że odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 27 lutego 2017r. wzywającego stronę do uiszczenia wpisu w kwocie 1767 zł został wysłany na adres wskazany przez podatniczkę w skardze. Ponieważ doręczający nie zastał adresata w domu przesyłka była dwukrotnie awizowana - w dniach 7 oraz 15 marca, a zawiadomienie o jej nadejściu pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 20 verte akt sądowych). W dniu 2 maja 2017r. skarżąca wystąpiła do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków skargi oraz przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że o uchybieniu terminowi dowiedziała się z treści postanowienia z dnia 5 kwietna 2016r. o odrzuceniu skargi. Wyjaśniła ponadto, że skoro wezwanie nie zostało doręczone w taki sposób, aby miała możliwość zapoznania się z jego treścią, gdyż uznano je za doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego (awizo), to nie miała wiedzy o nałożeniu na nią określonego obowiązku. Skarżąca wskazała także, że nie otrzymała zarówno awiza, jak też awiza powtórnego, a zatem nie wiedziała, że w placówce pocztowej oczekuje na nią korespondencja sądowa. Podkreśliła ponadto, że w połowie marca 2017r. nieznani sprawcy poczynili niewielkie szkody w ogrodzeniu posesji przy ul. A. 33, w tym uszkodzili skrzynkę na listy. Przez pewien czas nie było zatem miejsca do składania korespondencji. Podsumowując wskazała, że nie miała wiedzy o wezwaniu przez Sąd do uiszczenia wpisu od skargi w wymaganej wysokości. Wobec powyższego skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi oraz o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 4 sierpnia 2017r. starszy referendarz sądowy przyznał K.F. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej 23 sierpnia 2017r., zaś 30 sierpnia 2017r. strona uiściła wpis w żądanej wysokości (zaksięgowany na koncie WSA w Łodzi 1 września 2017r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że przywrócenie terminu jest możliwe jeśli strona uchybiła terminowi, bowiem zaistniała przeszkoda, z powodu której strona nie mogła dokonać czynności procesowej w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wskazała żadnej przeszkody z powodu której nie mogła uzupełnić braków skargi w terminie. Podniosła natomiast, że nie otrzymała korespondencji z sądu, więc nie miała możliwości zrealizować nałożonego na nią obowiązku, a o konieczności uzupełnienia braków skargi dowiedziała się dopiero z treści postanowienia sądu z dnia 5 kwietnia 2017r. o odrzuceniu skargi. W ocenie sądu, w sytuacji gdy strona twierdzi, że nie otrzymała korespondencji, to nie może być mowy o przywróceniu terminu. Nie można bowiem przywrócić terminu, który nie rozpoczął swojego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt I FZ 366/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Powołane przez stronę okoliczności w postaci braku doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu mogły stanowić podstawę złożenia zażalenia na postanowienie z 5 kwietnia 2017r. odrzucające skargi podatniczki., które wraz ze stosownym pouczeniem o możliwości zaskarżenia K. F. otrzymała 24 kwietnia 2017r. (k.30 akt sądowych). Oddalając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, sąd miał również na uwadze, że nawet gdyby przyjąć, że niedoręczenie korespondencji stanowiło przyczynę uchybienia terminowi, to wniosek również nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniu skarżącej wyrażonym we wniosku o przywrócenie terminu ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji zawierającej zarządzenie sądu o konieczności uzupełnienia braków skargi wynika, że doręczyciel pozostawił zawiadomienie w skrzynce oddawczej pod adresem zamieszkania strony (k. 20 verte akt sądowych), co pozostaje w sprzeczności z argumentacją skarżącej o jej uszkodzeniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu. AKE.