I SA/Łd 588/12

Dnia 11 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak-Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 roku sprawy ze skargi G. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia za luty 2002 roku nadwyżki podatku należnego nad naliczonym do wpłaty postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. r. G. O. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w sprawie określenia nadwyżki podatku należnego nad naliczonym do wpłaty za miesiąc luty 2002 r. w wysokości 655 zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organy podatkowe podważyły rozliczenia podatkowe za wskazany miesiąc powołując w podstawie rozstrzygnięcia między innymi § 50 ust 4 pkt 5 lit a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. nr 109 poz. 1245 ze zm.) . Stosownie do wymienionego przepisu w przypadku gdy wystawiono faktury , faktury korygujące oraz dokumenty celne , stwierdzające czynności które nie zostały dokonane , faktury te i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. W ocenie organu odwoławczego wobec umieszczenia w stosownych rubrykach faktur VAT dokumentujących zakup paliwa przez podatnika od podmiotu – sprzedawcy , który nie był nim faktycznie, faktury te nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego. Wskazano , że warunkiem nabycia prawa do odliczenia jest to, by faktura dokumentowała rzeczywistą czynność gospodarczą. Sąd ustalił, że do Trybunału Konstytucyjnego złożona została skarga konstytucyjna (sprawa o sygn. akt TS 11/12), która dotyczy zbadania zgodności z Konstytucją: 1. art. 86 ust, 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) a także § 14 ust, 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U., Nr 97, poz. 970), obowiązującego od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2005 r. w zakresie, w jakim przepisy te stanowią podstawę do zakwestionowania przez organ podatkowy obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazaną w fakturze otrzymanej przez podatnika w związku z nabyciem przezeń towaru wykorzystanego do wykonywania czynności opodatkowanych, jeżeli przyczyną zakwestionowania obniżenia podatku należnego jest spowodowana przez wystawcę faktury lub osobę trzecią rozbieżność między treścią faktury a rzeczywistym charakterem stwierdzonej w niej czynności, nie uzależniając decyzji organu podatkowego od tego czy podatnik przyjmując fakturę i dokonując na jej podstawie obniżeniu podatku należnego działał w złej wierze lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków wyraźnie określonych w przepisach prawa 2. art. 21 § 3 w związku z art. 181 ustawy dnia 20 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) w zakresie, w jakim w sytuacji określonej w punkcie 1 powierza organowi podatkowemu kwalifikację prawną czynności stwierdzonej fakturą i ocenę postępowania podatnika bez gwarancji ich zweryfikowania w oparciu o ustalenia sądu dokonane w postępowaniu prowadzonym z udziałem tegoż podatnika i respektującym zasadę bezpośredniości. Należy zauważyć, iż treść § 50 ust 4 pkt 5 lit a powołanego w decyzji rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. jest tożsama z obowiązującym później brzmieniem § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ( Dz.U. nr 97, poz. 970 ) , którego zgodność z Konstytucją RP poddano ocenie przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. TS 11/12 . Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie w sprawie, jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wskazane w powyższej skardze konstytucyjnej przepisy, których zgodność z Konstytucją RP poddana została kontroli Trybunału Konstytucyjnego, są tożsame w zakresie zawartej w nich treści ze stanowiącymi podstawę prawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji. Na celowość zawieszenia postępowania w takich sytuacjach wskazuje również piśmiennictwo, podnosząc, że stanowi o tym wzgląd na ekonomię procesową oraz zasady sprawiedliwości, jak również wzgląd na możliwość wystąpienia stanu, w następstwie którego w wyniku rozstrzygnięcia wydanego w innym postępowaniu zaistnieją w przyszłości przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz LEX Warszawa 2009 str. 354,355). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. md