I SA/Łd 592/25

Dnia 27 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 roku na posiedzeniu niejawnym skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 lipca 2025 roku nr 1001-IEE.7192.154.2025.2.MAG w przedmiocie: niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 19 listopada 2025 r., pod poz. 4246. T. K. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 lipca 2025 roku w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na wezwanie do złożenia oświadczenia o posiadanym majątku i źródłach dochodu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 14 października 2025 r., na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) oraz art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej p.p.s.a., określono wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie na kwotę 100 złotych i wezwano skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi we wskazanej kwocie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący odebrał 4 listopada 2025 r. (k. 13 akt sądowych), natomiast wymaganą kwotę uiścił w dniu 18 listopada 2025 r. (k. 15). Wpis został zaksięgowany na rachunku Sądu 19 listopada 2025 r., pod pozycją 4246. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu. Z powołanej konstrukcji prawnej wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu (por. np. postanowienia NSA z dnia 18 marca 2025 r., sygn. akt III FZ 130/25, z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt II OZ 321/25, z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt III OZ 553/24, z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt III OW 66/24, z dnia 18 grudnia 2023 r., sygn. akt I FZ 251/23 - wszystkie powoływane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia. nsa.gov.pl). W analizowanej sprawie bezspornym jest fakt, że stosowne wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, zostało odebrane przez skarżącego osobiście 4 listopada 2025 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, znajdujące się w aktach sprawy. Termin wyznaczony do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 12 listopada 2025 r. (11 listopada 2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy), natomiast skarżący uiścił wpis sądowy dopiero 18 listopada 2025 r., a więc po upływie terminu przewidzianego dla wykonania tej czynności. Uzupełnienie braku fiskalnego skargi po terminie nie mogło zatem skutkować rozstrzygnięciem innym, niż odrzucenie skargi, ponieważ uiszczenie wpisu po wyznaczonym terminie jest natomiast równoznaczne z jego nieuiszczeniem (por. np. postanowienie NSA z dnia 19 września 2023 r., sygn. akt II GZ 331/23). Skoro skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania w zakreślonym do tego terminie, nie zadośćuczynił wymaganemu obowiązkowi Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty wpisu, zawarte w pkt 2 sentencji niniejszego rozstrzygnięcia, Sąd wydał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Ake.