I SA/Łd 593/12

Dnia 12 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia za lipiec 2002 roku nadwyżki podatku należnego nad naliczonym do wpłaty postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z 26 marca 2013 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną G. O., ponieważ została ona wniesiona po terminie. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie, które w dniu 27 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił (I FZ 256/13), jak i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku wyjaśnił, że uchybienie terminowi nastąpiło na skutek nieporozumienia polegającego na opatrzeniu koperty zawierającej skargę kasacyjną naklejką z niewłaściwym adresem. Przedmiotowa skarga kasacyjna została zarejestrowana w dzienniku korespondencji biura pełnomocnika w dniu 6 marca 2013 r. pod poz. 088, jako dokument dotyczący zobowiązania w VAT za lipiec 2002 r., skierowany do NSA za pośrednictwem WSA, a nie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Pełnomocnik podał też, że w tym samym dniu przesyłka została nadana na poczcie i przyjęta przez placówkę pocztową, jako skierowana do WSA w Łodzi. Podkreślił, że jego zamiarem było przesłanie dwóch skarg kasacyjnych do WSA w Łodzi (w sprawie I SA/Łd [...] i I SA/Łd [...]), o czym świadczy ich zarejestrowanie w dzienniku korespondencji oraz wpis w książce pocztowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; w skrócie "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozpoznania żądania w tym przedmiocie jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych: - skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana, - zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, - wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy (uzasadnienie wniosku) i - jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a.). Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej spółki nie uchybia wskazanym wyżej warunkom, co umożliwia przeprowadzenie jego merytorycznej oceny. W opinii Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o braku winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zaznaczyć należy, że restytucja uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach. Kryterium braku winy, jako przesłanki, która musi zostać spełniona by możliwe było przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z 13 października 1999 r., IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe wówczas, gdy stronie można przypisać dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa. Taka sytuacja wystąpiła w analizowanym przypadku. Pełnomocnik nie wykazał, aby na przeszkodzie złożeniu w terminie skargi kasacyjnej stanęły niespodziewane i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Z wniosku o przywrócenie terminu w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że uchybienie terminu było następstwem niedołożenia przez pełnomocnika należytej staranności, ponieważ wbrew treści art. 177 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, przesłał skargę kasacyjną na adres Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., zamiast WSA w Łodzi. Wprawdzie w dzienniku korespondencji prowadzonym przez pełnomocnika oraz książce pocztowej wpisano właściwego adresata, jednak na kopercie i adresat i adres nie zostały wskazane prawidłowo co spowodowało, że przesyłka trafiła do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zdaniem Sądu, pełnomocnik mógł zapobiec wysłaniu skargi kasacyjnej na niewłaściwy adres sprawdzając, przed wysłaniem, czy przesyłka została prawidłowo zaadresowana. Reasumując, fakt uchybienia terminowi wymaganemu do wniesienia skargi kasacyjnej jest niewątpliwy. Pełnomocnik strony skarżącej, przy dokonywaniu wskazanej czynności procesowej, nie wykazał się należytą starannością ani zapobiegliwością. Przy zachowaniu minimum staranności mógł zaadresować kopertę na właściwy adres i tym samym zachować ustawowy termin do wniesienia środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. AK.