I SA/Łd 625/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 19 kwietnia 2012 r. A. B. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Do skargi załączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku podniosła, że nie miała świadomości, iż do dnia 18 kwietnia 2012 r. powinna wnieść skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Wskazała, że decyzję odebrał jej mąż, który wrócił ze szpitala po ciężkiej chorobie i był pod wpływem silnych leków. Podatniczka nie zdawała sobie sprawy, że skutkiem ubocznym leczenia i stanu jego zdrowia jest całkowity brak pamięci i zaburzenia postrzegania. Tymczasem mąż nie poinformował jej o tym, że odebrał jakieś pisma i nie przekazał jej decyzji. O fakcie wydania decyzji dowiedziała się od poborcy podatkowego, który przyszedł do niej do domu. Do wniosku skarżąca załączyła kartę leczenia szpitalnego jej męża z której wynika, że był leczony od 16 stycznia 2012 r. do 9 marca 2012 r. w Ośrodku Leczenia Stacjonarnego [...]w K. z rozpoznaniem rak gruczołu krokowego. Zastosowano leczenie napromienianiem i wypisano do domu w stanie ogólnym dobrym. W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona wskazała, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 19 kwietnia 2012 r., kiedy to poborca skarbowy poinformował ją, iż decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. są prawomocne i wyjaśnił jej, na jakim etapie znajduje się obecnie postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). W świetle postanowień powołanych przepisów uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Skoro bowiem decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 19 marca 2012 r., to termin do wniesienia skargi zakończył swój bieg w dniu 18 kwietnia 2012 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. wskazanej we wniosku przez skarżącą daty dowiedzenia się o fakcie uchybienia terminowi, co miało miejsce w dniu 19 kwietnia 2012 r. Nie budzi też wątpliwości, iż uchybienie wskazanemu terminowi spowodowało dla strony ujemne skutki w toku postępowania sądowego w postaci utraty prawa do merytorycznego rozpoznania skargi. Złożony wniosek o przywrócenie terminu uznać należało zatem za dopuszczalny. Rozpoznając z kolei ten wniosek merytorycznie, Sąd uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, skarżąca nie wykazała bowiem niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu należą m.in. powódź, pożar, przerwa w komunikacji, a także nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Jednakże choroba ta musi mieć charakter niespodziewany (lub wystąpić nagłe pogorszenie zdrowia, którego nie dało się przewidzieć), a ponadto strona musi przedstawić zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym czasie, uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności procesowych (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2008 r., II FZ 111/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https:// cbois.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, że dokonując oceny braku winy, Sąd uwzględnia wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o własne interesy i bierze pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy i przy zachowaniu najwyższej staranności. W swoim wniosku skarżąca wprawdzie wskazała, że jej mąż na skutek leczenia cierpiał na brak pamięci i zaburzenia postrzegania, w wyniku czego nie przekazał jej kwestionowanej decyzji, niemniej jednak okoliczności tych w żaden sposób nie uprawdopodobniła. W szczególności wskazać należy, że z załączonej do wniosku o przywrócenie terminu karty informacyjnej, jakkolwiek dokumentującej występowanie u małżonka skarżącej poważnego schorzenia, nie wynika, aby takie dolegliwości mogły występować. Zdaniem Sądu działanie skarżącej cechuje brak należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, a tym samym powoduje, iż nie jest spełnione kryterium wykazania braku winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. md