I SA/Łd 652/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia NSA Anna Świderska Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: Sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi "A" spółki akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji określającej wysokość podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Prezydent Miasta P. nadał rygor natychmiastowej wykonalności własnej decyzji nieostatecznej z dnia [...] grudnia 2014 r., którą określił A S.A. w W. wysokość podatku od nieruchomości za 2009 rok. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez stronę zażaleniem, a z uwagi na jego nieuwzględnienie – skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze spółka zarzuciła naruszenie art. 240 § 4, w związku z art. 239b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), poprzez brak uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Prezydenta Miasta P. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło wskazaną na wstępie decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2014 r., określającą wysokość podatku od nieruchomości za 2009 rok i umorzyło postępowanie wznowieniowe wszczęte postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Postępowanie wszczęte przedmiotową skargą należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli m.in. postępowanie to z innych przyczyn niż wymienione w cytowanym przepisie stało się bezprzedmiotowe. W ocenie sądu w przedmiotowej sprawie mamy właśnie do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania "z innych przyczyn". Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bowiem bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Sytuacja taka powstanie, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego akt został zaskarżony, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia go bądź wygaśnięcia rozstrzygnięcia, będącego przedmiotem skargi lub wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., w sprawie o sygn. akt II OSK 85/05 Lex 188791). W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2014 r., określającą wysokość podatku od nieruchomości za 2009 rok i umorzyło postępowanie wznowieniowe. Rozstrzygnięcie to spowodowało utratę bytu prawnego przez zaskarżone postanowienie, gdyż nadawało ono tejże decyzji rygor natychmiastowej wykonalności (zob. np. postanowienia tutejszego sądu z dnia 28 lutego 2012 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 97/12 oraz z dnia 7 września 2012 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 321/12). Wprawdzie postanowienie to nadal pozostaje w obrocie prawnym, jednakże jego byt jest nierozerwalnie związany z wygasłą decyzją, określającą podatek od nieruchomości. Skoro zatem w obrocie prawnym nie ma już decyzji, której dotyczyło postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, to rygor ten stał się bezprzedmiotowy. Trudno sobie bowiem wyobrazić sytuację, w której jest możliwe realizowanie rygoru natychmiastowej wykonalności podczas, gdy decyzja, której on dotyczył została uchylona, a postępowanie umorzone. Mając na uwadze powyższe rozważania należało umorzyć postępowanie wywołane niniejszą skargą, jako bezprzedmiotowe zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. k.ż.