I SA/Łd 66/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. J. Chlebny, Sędziowie NSA del. P. Kiss (spr.), J. Antosik, Protokolant M. Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania obliczenia oraz zwrotu podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego. oddala skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania M. M. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Z. z dn. [...], którą z powołaniem się m.in. na przepisy art.11b i art.37 ust.1 pkt 4 ustawy z dn.08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11, poz.50 ze zm./ odmówiono stronie zwrotu podatku akcyzowego oraz podatku VAT z tytułu importu samochodu osobowego marki Volkswagen Golf, rok produkcji 1994 w kwocie 8.322,60 zł. W motywach swoich decyzji organy podatkowe powołały się na ustalony w sprawie stan faktyczny, zgodnie z którym podatnik w dn.07.03.2002r. zgłosił w Urzędzie Celnym w Ś. do procedury tranzytu zakupiony za granicą wyżej wymieniony samochód i został mu wyznaczony termin do zgłoszenia się w Urzędzie Celnym w Ł. w dn.10.03.2002r. celem dokonania właściwej odprawy celnej sprowadzonego pojazdu. Strona dokonała zgłoszenia celnego w Urzędzie Celnym w Ł. dopiero w dn.18.03.2002r. i organ celny decyzją z dn. [...] orzekł o dopuszczeniu samochodu do obrotu /podwyższając nieco zgłoszoną wartość celną/ oraz na podstawie art.11 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług obliczył należny podatek VAT według stawki 22% i podatek akcyzowy według stawki 65%, przyjętej przy zastosowaniu przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dn.01.03.2002r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego/Dz.U. nr 18,poz.175/, informując jednocześnie stronę o możliwości wystąpienia do właściwego urzędu skarbowego z żądaniem wydania decyzji w sprawie sprostowania obliczenia podatku lub uznania nieistnienia obowiązku podatkowego. Pismem z dn.16.04.2002r. M. M. wystąpił do Urzędu Skarbowego w Z. /identyczne pismo skierował do Urzędu Celnego w Ł., który przekazał to pismo do załatwienia według właściwości do organu podatkowego/ o wydanie decyzji w sprawie sprostowania obliczenia podatku akcyzowego oraz niesłusznie pobranej kwoty ponad kwotę 3.469,53 zł. Strona powołała się na fakt, iż przedmiotowy samochód został sprowadzony na polski obszar celny w dn.07.03.2002r., a więc przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Finansów z dn.01.03.2002r., zmieniającego wcześniejsze rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego i które znacznie podwyższyło stawkę podatku akcyzowego od importowanych samochodów. Ponadto podatnik powołał się na swoje wcześniejsze pismo z dn.16.03.2002r. skierowane do Urzędu Celnego w Ł. /otrzymane przez Urząd w dn.18.03.2002r./, w którym podał m.in., że wyznaczony mu termin zgłoszenia się w Urzędzie Celnym /10.03.2002r./ przypadał w niedzielę, a od dn.11.03. do 16.03.2002r. przebywał na zwolnieniu lekarskim /w załączeniu przesłał odpis zaświadczenia lekarskiego/, w związku z czym wnosił o przywrócenie mu terminu do dokonania odprawy celnej samochodu i wyliczeniu podatku akcyzowego według stawek obowiązujących przed ich zmianą. W aktach podatkowych znajduje się odpis pisma Urzędu Celnego w Ł. z dn.07.06.2002r. skierowanego do M. M., informujące go, iż obowiązujące przepisy ustawy z dn.09.01.1997r. Kodeks celny /t.j. Dz.U. z 2001r. nr 75, poz. 802/ nie przewidują możliwości skorzystania z instytucji przywrócenia terminu do dokonania odprawy celnej. Również w toku postępowania odwoławczego podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Celnej w Ł., który w piśmie z dn.04.11.2002r. skierowanym do organu podatkowego drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 11 Kodeksu celnego, w sprawach celnych nie mają zastosowania przewidziane w Ordynacji podatkowej regulacje dotyczące możliwości przywracania terminów. W wydanej decyzji Izba Skarbowa w Ł. stwierdziła, że w związku z dokonaniem przez podatnika zgłoszenia celnego w dn.18.03.2002r., a więc po terminie wyznaczonym mu przez graniczny organ celny oraz po wejściu w życie mającego w sprawie zastosowanie rozporządzenia Ministra Finansów z dn.012.03.2002r. naliczenie podatku akcyzowego, dokonane przez płatnika-Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. jest prawidłowe. W ustosunkowaniu się do zarzutu odwołania strony, dotyczącego braku formalnego załatwienia przez organy celne wniosku strony o przywrócenie terminu do dokonania odprawy celnej według zasad obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego Ministra Finansów, Izba Skarbowa stwierdziła, iż powyższe uchybienie pozostaje bez znaczenia dla istoty rozstrzygnięcia podjętego przez organy podatkowe. W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze pełnomocnik podatnika wnosząc o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w Ł. zarzucił, iż została ona wydana z naruszeniem: - art.162 par.1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie, - art.122 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, - art. 11 Kodeksu celnego poprzez jego zastosowanie wprost w stosunkach podatkowych, - art. 104 i art. 97 k.p.a. oraz art. 207 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji uzależnionej od wcześniejszego rozstrzygnięcia innego organu pomimo braku takiego rozstrzygnięcia w formie przewidzianej w art.104 k.p.a. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że organy podatkowe podejmując decyzje bez uprzedniego formalnego załatwienia przez organy celne w drodze decyzji wniosku strony o przywrócenie terminu do dokonania odprawy celnej dopuściły się naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania administracyjnego. Zdaniem strony organy podatkowe powinny "powstrzymać" się z wydaniem swoich decyzji do czasu rozstrzygnięcia kwestii przywrócenia terminu przez organy celne, rozstrzygnięcie której to kwestii przesądza o wysokości stosowanej stawki podatku akcyzowego. Jednocześnie strona stwierdziła, że stanowisko organów celnych odnośnie braku możliwości przywrócenie terminu do dokonania odprawy celnej oraz oparte na nim stanowisko Izby Skarbowej jest bezzasadne merytorycznie. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wniosła o jej oddalenie jako nieuzasadnionej oraz podtrzymała swoje stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. W ustosunkowaniu się do zarzutów skargi organ w szczególności podkreślił, że podnoszona przez skarżącego kwestia przywrócenia terminu do dokonania odprawy celnej należy do wyłącznej właściwości organów celnych, które w pismach skierowanych do organów podatkowych i skarżącego stwierdziły, iż w postępowaniu celnym brak jest możliwości przywrócenia tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, stając się na podstawie art. 97 par.1 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271 ze zm./ właściwym do rozpoznania skargi, zważył co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Już na wstępie należy zauważyć, że powołane w zarzutach skargi przepisy kodeksu postępowania administracyjnego /art.104 i art.97/ w ogóle nie mogą mieć zastosowania do postępowania przed organami podatkowymi /a także przed organami celnymi/, które od dn.01.01.1998r. jest w całości uregulowane przepisami ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz.926 ze zm./. Zarzuty skargi nie mogą również zostać uznane za zasadne na podstawie obowiązujących przepisów dotyczących postępowania podatkowego. Z ustalonego i w zasadzie niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że skarżący w dn.07.03.2002r. sprowadził z zagranicy na teren Polski samochód osobowy Volkswagen Golf, rok produkcji 1994 i graniczny urząd celny w Ś. wyznaczył mu termin właściwej odprawy celnej w Urzędzie Celnym w Ł. w dn.10.03.2002r. Skarżący dokonał zgłoszenia celnego w Urzędzie Celnym w Ł. w dn.18.03.2002r. i organ celny decyzją z dn. [...] / nie zaskarżoną przez stronę/ dopuścił sprowadzony samochód do obrotu na polskim obszarze celnym, a także jako płatnik naliczył i pobrał należny podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, który został naliczony w kwocie 7.566,70 zł według stawki 65%, wynikającej z zastosowania przepisów obowiązującego od dn.10.03.2002r. rozporządzenia Ministra Finansów z dn.01.03.2002r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego /Dz.U. nr 18,poz.175/. Należy nadmienić, że zgodnie z par.2 wymienionego rozporządzenia w stosunku do sprowadzonych pojazdów samochodowych objętych procedurą tranzytu przez graniczny urząd celny przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia i przedstawionych w wyznaczonym terminie w urzędzie celnym przeznaczenia, miały zastosowanie przepisy dotychczasowe. Okolicznością niekwestionowaną jest również fakt, iż skarżący już w piśmie z dn.16.03.2002r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. /otrzymanym przez organ w dn.18.03.2002r./ wnosząc o zastosowanie niższej stawki podatku akcyzowego, obowiązującej wcześniej do dn.10.03.2002r. podniósł, że powodem braku dokonania przez niego odprawy celnej ostatecznej w wyznaczonym terminie była jego choroba w okresie od 11 do 16.03.2002r. /dzień 10.03. 2002r. stanowił niedzielę/. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli Sadu może być wyłącznie postępowanie organów podatkowych oraz decyzje podjęte w wyniku załatwiania wniosku skarżącego z dn. 16.04.2002r. w przedmiocie sprostowania obliczenia oraz zwrotu niesłusznie pobranej przez płatnika kwoty podatku akcyzowego ponad wyliczoną przez podatnika kwotę 3.469,53 zł. Zarzuty strony skarżącej w stosunku do odmownych decyzji organów podatkowych obu instancji sprowadzają się w zasadzie do żądania zawieszenia postępowania podatkowego do czasu prawidłowego załatwienia /wydania odpowiedniego orzeczenia/ przez organy celne zawartego w piśmie skarżącego z dn.16.03.2002r. wniosku o przywrócenie terminu do dokonania odprawy celnej według zasad i przepisów podatkowych obowiązujących przed dn.10.03.2002r. W zakresie powyższych zarzutów należy stwierdzić, że sposób i tryb załatwiania przez organy celne pisma skarżącego z dn.16.03.2002r. nie może być przedmiotem rozważania i rozstrzygania przez Sąd w niniejszej sprawie. Należy również uznać, że także organy podatkowe w rozpatrywanej przez nie sprawie nie były uprawnione do oceny trybu postępowania organów celnych w zakresie załatwiania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do dokonania odprawy celnej. W trakcie postępowania podatkowego organy orzekające obu instancji uzyskały od odpowiednich organów celnych pisemne informacje /pismo Urzędu Celnego I w Ł. z dn.07.06.2002r. i pismo Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dn.04.11.2002r./, iż przepisy prawa celnego nie przewidują instytucji przywrócenia terminu do dokonania odprawy celnej. Z informacji organów celnych, nie kwestionowanych przez skarżącego w toku postępowania podatkowego wynika również, ze aktualnie organy te nie prowadzą żadnego postępowania związanego z zgłoszoną przez skarżącego w dn.18.03.2002r. odprawą celną, a decyzja organu celnego z dn. [...] o objęciu przedmiotowego samochodu procedurą dopuszczenia do obrotu jest prawomocna. W tych warunkach należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie podatkowej nie zachodziły przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania, w szczególności przewidziane w art. 201 par.1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Decyzje organów podatkowych o odmowie sprostowania obliczenia i zwrotu części naliczonego przez płatnika podatku akcyzowego zawierają dostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne stanowiska organów, przy czym należy podkreślić, iż na żadnym etapie postępowania podatkowego strona skarżąca nie podnosiła innych zarzutów merytorycznych wobec wyliczenia podatku dokonanego przez płatnika. Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. był zgodnie z przepisami art.11 ustawy z dn.08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11, poz.50 ze zm./ płatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego i naliczył wysokość tych podatków według stanu prawnego obowiązującego w dniu dokonania przez skarżącego zgłoszenia celnego tj. na dzień 18.03.2002r., przy uwzględnieniu stawki podatku akcyzowego wynikającego z wymienionego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dn.01.03.2002r. zmieniającego rozporządzenia w sprawie podatku akcyzowego. Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżona decyzja Izby Skarbowej w Ł. nie narusza prawa należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ orzec, jak w sentencji.