I SA/Łd 665/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda (spr.), Asesor WSA Tomasz Furmanek, Protokolant Starszy specjalista Małgorzata Kowalczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2026 r. sprawy ze skargi M. A. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2025 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.620.2025.1.DJD w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 15 września 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dalej: "DKIS", uznał za nieprawidłowe stanowisko M. A., dalej: "Wnioskodawcy", zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczących zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Opisując we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe Wnioskodawca podał, że jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania i rezydencję podatkową w Polsce i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów. Wnioskodawca zarejestrował działalność gospodarczą za pośrednictwem systemu CEIDG. Wypełniając wniosek CEIDG-1 do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w punkcie 15 – "Oświadczenie o formie opłacania podatku dochodowego" – Wnioskodawca zaznaczył pole "Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych", o czym Wnioskodawca jest jednoznacznie przekonany. Jako przeważający rodzaj działalności gospodarczej według PKD 2007 Wnioskodawca wskazał kod PKD 62.01.Z, który obejmuje działalność związaną z oprogramowaniem. Wnioskodawca zdecydował zatem o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, a wobec dokonanego wyboru, począwszy od stycznia 2024 r., regulował należności podatkowe w formie ryczałtu, w wysokości ustalonej przez biuro rachunkowe dla ryczałtu i wpłacając je poprzez przelewy z symbolem "PPE". Wnioskodawca wyjaśnił, że datą rozpoczęcia działalności gospodarczej przez niego jest 11 grudnia 2023 r., natomiast pierwszy przychód z działalności gospodarczej Wnioskodawca osiągnął 20 grudnia 2023 r. Pierwszy przelew podatku w formie ryczałtu ewidencjonowanego został dokonany przez Wnioskodawcę 26 stycznia 2024 r. Pierwszy przelew podatku, którego dokonał Wnioskodawca, został opisany jako "okres rozliczenia 23M12, symbol PPE", a zatem przelew został wykonany z oznaczeniem "PPE" - 23M12. Biuro rachunkowe prowadzące rozliczenia Wnioskodawcy obliczało ponadto należne składki ZUS według zasad właściwych dla podatników rozliczających się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i zgodnie z tym przesyłało comiesięczne deklaracje ZUS DRA. W dniu 24 kwietnia 2024 r. prowadzące rozliczenia Wnioskodawcy biuro rachunkowe złożyło w jego imieniu zeznanie podatkowe PIT-28 właściwe dla podmiotów opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych W dniu 15 października 2024 r. Wnioskodawca otrzymał telefon od pracownika Urzędu Skarbowego z pytaniem, dlaczego reguluje zobowiązania podatkowe z opisem "PPE". Po weryfikacji wniosku złożonego do CEIDG okazało się, że w złożonym wniosku, w polu oznaczonym jako "forma opodatkowania" nie był zaznaczony żaden z wariantów. W związku z powyższym, po konsultacji telefonicznej z pracownikiem urzędu skarbowego, Wnioskodawca 16 października 2024 r. dokonał aktualizacji danych w CEIDG dotyczących formy opodatkowania, wskazując jako obowiązującą formę opodatkowania ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Tę formę opodatkowania Wnioskodawca wskazał ze skutkiem od 11 grudnia 2023 r., tj. od momentu rejestracji i zadeklarowanego rozpoczęcia działalności gospodarczej. Niezależnie od powyższych działań i instrukcji pracowników urzędu skarbowego, 18 grudnia 2024 r. Wnioskodawca otrzymał wezwanie do złożenia korekty zeznania podatkowego, wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew. Zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność spełnia warunki przewidziane dla działalności usługowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dalej: "u.z.p.d.o.f." i jednocześnie nie mieści się w definicji wolnego zawodu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 11 u.z.p.d.o.f. Wnioskodawca wskazuje, że: • nie osiągnął i nie przewiduje możliwości osiągnięcia przychodu w wysokości równej lub przekraczającej 2 000 000 euro w skali roku, • rozpoczął wykonywanie działalności w roku podatkowym, w którym opłacał ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (tj. w 2023 r.) i nie korzystał z opodatkowania w formie karty podatkowej. Wnioskodawca wskazał, że do wykonywanej przez niego działalności nie mają zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 u.z.p.d.o.f., gdyż świadczył i świadczy usługi w Polsce. W konsekwencji zostały zachowane warunki art. 6 ust. 4 u.z.p.d.o.f. Oprócz wskazanej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest wspólnikiem i członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Z tego tytułu otrzymuje przychody z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu, na podstawie uchwały wspólników o powołaniu do pełnienia tej funkcji (oprócz uchwały o powołaniu Wnioskodawcy do pełnienia funkcji członka zarządu Wnioskodawca nie zawarł ze spółką jakiejkolwiek dodatkowej umowy w tym zakresie). Jako wspólnik spółki Wnioskodawca otrzymuje wypłaty z zysku, jeśli zysk zostanie przez spółkę osiągnięty oraz przeznaczony do podziału między wspólników. Wnioskodawca podał, że jeżeli chodzi o przychody z działalności gospodarczej w 2024 r., to pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2024 r. osiągnął 12 lutego 2024 r., natomiast pierwsza wpłata podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. została dokonana 17 czerwca 2024 r. Pierwszy przelew podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. został opisany jako "okres rozliczenia 24M02, symbol PPE", a zatem z oznaczeniem "PPE - 24M02". Następnie, z uwagi na dokonany wybór opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i wykonanie wszystkich czynności urzędowych (w urzędzie skarbowym i ZUS) jako podatnik opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oraz zaistniałą na skutek nieznanego błędu systemu CEIDG niepewność w tym zakresie i utratę zaufania do systemu organizacji warunków funkcjonowania przedsiębiorców, w dniu 1 listopada 2024 r. Wnioskodawca zawiesił działalność gospodarczą W związku z powyższym Wnioskodawca sformułował pytania: 1. Czy Wnioskodawca skutecznie dokonał wyboru formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych za okres od 11 grudnia 2023 r. i wobec tego złożone przez niego rozliczenie z uwzględnieniem wyboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28) nie wymaga korekty? 2. Czy w zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawca, po ewentualnym wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, uprawniony jest do kontynuowania opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w 2025 r.? Ad 1. W ocenie Wnioskodawcy, skutecznie dokonał wyboru formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych za okres od 11 grudnia 2023 r. i wobec tego złożone przez niego rozliczenie z uwzględnieniem wyboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28) nie wymaga korekty. W ocenie Wnioskodawcy: • uprawdopodobnione zostało, że dokonując rejestracji działalności gospodarczej w CEIDG, złożył oświadczenie o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jako formy opodatkowania, zaś brak właściwego odnotowania skutków dokonanego przez podatnika zgłoszenia w systemie CEIDG wynika z okoliczności błędnego, niewłaściwego działania systemu informatycznego CEIDG, tj. z okoliczności z pewnością nieistniejących po stronie podatnika. Jeżeli tak, to zaistniałe wątpliwości należy rozstrzygnąć na jego korzyść (a zatem poprzez przyjęcie, że dokonał on w systemie CEIDG wyboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jako obowiązującej go formy opodatkowania). • spełniony został obowiązek złożenia oświadczenia w zakresie wyboru formy opodatkowania poprzez złożenie wyraźnego i jednoznacznego oświadczenia woli w postaci opisu przelewu podatkowego, w którym Wnioskodawca w pierwszym przelewie, jak i w każdym kolejnym, wskazywał oznaczenie "PPE", co jednoznacznie identyfikuje podatek jako ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Ponadto wpłaty były dokonywane na rachunek bankowy przeznaczony dla podatników rozliczających się w tej formie. Wnioskodawca dysponuje potwierdzeniami wykonania wszystkich należnych przelewów do organu podatkowego (na odpowiedni mikrorachunek podatkowy) z oznaczeniem "PPE". Wnioskodawca spełnił więc wskazane przez Naczelny Sąd Administracyjny kryteria dla przyjęcia skuteczności złożonego oświadczenia o wyborze opodatkowania ryczałtem jako obowiązującą formą opodatkowania, tj.: 1) oświadczenie podatnika stanowi jasno i klarownie opisany przelew ryczałtu, opatrzony wskazaniem "PPE" (za miesiąc 12M23), 2) przelew wykonany został przez Wnioskodawcę na wygenerowany dla niego mikrorachunek. Dodatkowym potwierdzeniem jednoznacznego wyboru formy opodatkowania i konsekwentnego jej stosowania jest złożone zeznania podatkowego za 2023 r. na formularzu PIT-28 właściwym dla podatników opodatkowanych ryczałtem. Dla oceny skuteczności dokonania przez Wnioskodawcę wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych istotny jest również fakt, że składane w imieniu Wnioskodawcy przez biuro rachunkowe deklaracje ZUS DRA są zgodne z zasadami obowiązującymi podatników rozliczających się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Mając na względzie powyższe, należy przyjąć, że Wnioskodawca złożył prawidłowo, a więc skutecznie, oświadczenie o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych dla przychodów z jego działalności gospodarczej. Ad 2. W ocenie Wnioskodawcy, w razie wznowienia przez niego wykonywania działalności gospodarczej w okolicznościach opisanych we wniosku, uprawniony jest on do kontynuowania w 2025 r. opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 9 ust. 1b u.z.p.d.o.f. Powołując się na wybrane przykłady z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wnioskodawca wskazał, że "z art. 9 ust. 1 zdanie drugie, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, wynika domniemanie o zachowaniu zryczałtowanej formy opodatkowania w następnym roku podatkowym. Zważywszy, że - jak wynika z uzasadnienia stanowiska dotyczącego pytania Nr 1 - Wnioskodawca złożył skuteczne oświadczenie o wyborze opodatkowania działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, a więc dokonał wyboru formy opodatkowania działalności gospodarczej jako ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i nie złożył właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o rezygnacji z tej formy opodatkowania, jak i oświadczenia o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach właściwych dla podatku liniowego, to dokonany przez niego wybór formy opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych dotyczy również lat następnych, aż do roku, w którym w wymaganym terminie (tj. do 20 lutego danego roku) złoży oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem albo oświadczenie o wyborze opodatkowania na zasadach właściwych dla podatku liniowego. Dokonany wybór formy opodatkowania odnosi się więc również do 2025 r., a podatnik ma prawo oczekiwać, że jeżeli uzyska dochody z działalności gospodarczej, zostaną one opodatkowane według wybranej stawki podatkowej. Wobec powyższego, w razie wznowienia przez Wnioskodawcę wykonywania działalności gospodarczej w okolicznościach opisanych we wniosku, uprawniony jest on do kontynuowania w 2025 r. opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Opisaną na wstępie interpretacją indywidualną, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obu sformułowanych pytań za nieprawidłowe. Organ wyjaśnił, że z brzmienia przepisów art. 9 ust. 1, art. 9a ust. 1, art. 9 ust. 2, art. 9a ust. 2a, art. art. 9a ust. 2b, art. 9a ust. 2c ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. 2022 r. poz. 2647 ze zm.), dalej: "u.p.d.o.f.", wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Ta forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Natomiast w myśl art. 9 ust. 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2540 ze zm.), dalej: "u.z.p.d.o.f.", dla dokonania skutecznego wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, należy złożyć na piśmie naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego. Z art. 9 ust. 1c u.z.p.d.o.f. dodatkowo wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 1-1b, podatnik może złożyć także na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. 541), dalej: "ustawa o CEIDG". Wobec powyższego, w przypadku rozpoczęcia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego i niezłożenia wyżej opisanego oświadczenia w określonym ustawowo terminie, podatnik jest obowiązany do założenia właściwych ksiąg i opłacania podatku na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym. Organ podkreślił, że przepisy u.p.d.o.f. i u.z.p.d.o.f. nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia, ani innych wymogów co do jego formy, jednak powinno z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona, bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając zaskarżoną interpretację przepisów ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2540 ze zm.) nie naruszył prawa. Istota problemu prawnego w sprawie sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy w opisanym we wniosku stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Skarżący skutecznie dokonał wyboru formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych za okres od 11 grudnia 2023 r. i czy w związku z tym, po ewentualnym wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, uprawniony jest do kontynuowania opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w 2025 r.? Jak wynika z opisu sprawy, 11 grudnia 2023 r. za pośrednictwem systemu CEIDG Wnioskodawca dokonał rejestracji działalności gospodarczej wypełniając wniosek CEIDG-1 do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca jest przekonany, że w punkcie 15 tego wniosku – "Oświadczenie o formie opłacania podatku dochodowego" - zaznaczył pole "Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych". Wobec powyższego, począwszy od stycznia 2024 r., Wnioskodawca regulował należności podatkowe w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Pierwszy przychód z działalności Wnioskodawca uzyskał 20 grudnia 2023 r., a pierwszą wpłatę z tytułu podatku dochodowego uiścił 26 stycznia 2024 r., opisując ten przelew jako: "okres rozliczenia 23M12, symbol PPE". W kolejnych miesiącach Wnioskodawca dokonywał dalszych wpłat ryczałtu przy użyciu dostępnego w systemie bankowym oznaczenia przelewu jako "PPE", a 24 kwietnia 2024 r. złożył zeznanie podatkowe PIT-28. Na skutek złożonego zeznania podatkowego i związanego z tym kontaktu ze strony urzędu skarbowego, po dokonanej weryfikacji złożonego w CEIDG wniosku, okazało się, że w polu oznaczonym jako "forma opodatkowania" nie był zaznaczony żaden z wariantów. W systemie CEIDG nie odnotowano wyboru formy opodatkowania. W dniu 16 października 2024 r. Wnioskodawca zaktualizował dane w systemie CEIDG dotyczące formy opodatkowania, wskazując ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Tę formę opodatkowania Wnioskodawca wskazał jednak ze skutkiem od 11 grudnia 2023 r., tj. od momentu rejestracji i zadeklarowanego rozpoczęcia działalności gospodarczej. Z przedstawionego opisu sprawy wynika również, że pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2024 r. Wnioskodawca osiągnął 12 lutego 2024 r., a pierwszej wpłaty podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. dokonał 17 czerwca 2024 r., opisując pierwszy przelew podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. jako "okres rozliczenia 24M02, symbol PPE". Z dniem 1 listopada 2024 r. Wnioskodawca zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą. Zdaniem organu, w opisanym stanie faktycznym, skoro pierwszy przelew na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z tytułu przychodów uzyskanych w 2023 r., dokonano 26 stycznia 2024 r. z oznaczeniem "okres rozliczenia 23M12, symbol PPE", to przelew taki nie może zostać uznany za skutecznie złożone oświadczenie o wyborze formy opodatkowania na 2023 rok, gdyż nie został zachowany ustawowy termin do jego złożenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. Jeśli pierwszy przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej został osiągnięty 20 grudnia 2023 r., to oświadczenie takie należało bowiem złożyć do końca roku podatkowego 2023. Wobec tego dowód wpłaty podatku dokonany przelewem z 26 stycznia 2024 r., opisany jako "okres rozliczenia 23M12, symbol PPE" nie może zostać uznany za skutecznie złożone oświadczenie o wyborze formy opodatkowania do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. za 2023 r., a Wnioskodawca winien dokonać rozliczenia przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 27 u.p.d.o.f. W zakresie korekty zeznania podatkowego PIT-28 za rok 2023, powołując się na art. 81 § 1, art. 81 § 2 oraz art. 3 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), dalej: "O.p.", organ wyjaśnił, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego, o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Podatnik jest zatem uprawniony do złożenia stosownej korekty deklaracji podatku dochodowego za 2023 r. na rozliczenie z uwzględnieniem wyboru ogólnych zasad opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej według tzw. "skali podatkowej", gdyż na tle okoliczności sprawy złożone przez Wnioskodawcę rozliczenie z uwzględnieniem wyboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28) wymaga korekty. Dalej organ wskazał, że skoro pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2024 r. Wnioskodawca osiągnął 12 lutego 2024 r., a pierwszy przelew na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z tytułu przychodów został dokonany 17 czerwca 2024 r. z oznaczeniem "PPE" -24M02", to w stosunku do przychodów uzyskiwanych w 2024 r. z prowadzonej działalności gospodarczej również nie zostało skutecznie złożone oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. Jeśli bowiem pierwszy przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiągnięto 12 lutego 2024 r., to oświadczenie takie należało złożyć do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, tj. do 20 marca 2024 r. Zatem na 2024 r. Wnioskodawca również nie dokonał skutecznego wyboru formy opodatkowania, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do złożenia takiego oświadczenia. W konsekwencji, przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2024 r. winny być również rozliczone według zasad określonych w art. 27 u.p.d.o.f. W związku z powyższym, odpowiadając na stanowisko Wnioskodawcy w zakresie drugiego pytania wniosku, organ uznał je również za nieprawidłowe. Wobec tego, że w roku 2024 nie dokonano skutecznie zmiany formy opodatkowania na ryczałt ewidencjonowany, nie można było uznać, że Wnioskodawca jest uprawniony do kontynuowania opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w 2025 r. Niemniej, po ewentualnym wznowieniu działalności gospodarczej w 2025 r., na podstawie art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f., podatnik ma możliwość złożenia pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na 2025 r., należy to jednak uczynić w terminie wynikającym z brzmienia powołanego wyżej przepisu, czyli do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnie pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód zostanie osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego. W skardze na powyższą interpretację indywidualną, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, pełnomocnik Wnioskodawcy zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: • art. 9 ust. 1 oraz ust. 1c u.z.p.d.o.f., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że Skarżący nie złożył skutecznie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, podczas gdy z całokształtu okoliczności faktycznych sprawy, w tym zachowania Skarżącego (wypełnienie wniosku CEIDG z zaznaczeniem odpowiedniego pola, konsekwentne uiszczanie zaliczek z oznaczeniem "PPE", złożenie zeznania PIT-28), z którego wynika w sposób jednoznaczny, że takie oświadczenie zostało złożone, zaś brak jego odnotowania w systemie CEIDG wynikał z błędu technicznego po stronie administracji publicznej, nie zaś z winy skarżącego; • art. 2a ustawy O.p., poprzez pominięcie obowiązku rozstrzygnięcia niedających się usunąć wątpliwości, co do skuteczności wyboru formy opodatkowania na korzyść podatnika, w sytuacji gdy zarówno faktyczne zachowanie Skarżącego, jak i jego intencja wskazywały jednoznacznie na wybór ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych; • art. 121 § 1 O.p., poprzez przerzucenie na skarżącego negatywnych skutków wadliwego działania systemu teleinformatycznego CEIDG, mimo że podatnik działał w zaufaniu do poprawności i sprawności narzędzi udostępnionych przez administrację publiczną, dopełniając wszystkich wymaganych formalności rejestracyjnych. Mając na uwadze zaprezentowane zarzuty, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w treści zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla ten akt, stosując odpowiednio przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tzn. jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym wypadku sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest specyficzny akt, jakim jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego uregulowana w przepisach art. 14b–14s O.p. Specyfika takiego aktu polega m.in. na odmiennościach związanych z jego zaskarżaniem, z zakresem kontroli sądowej i ze skutkami, które wywołuje. Z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie zaś z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest zatem w tym wypadku związany wskazanymi zarzutami oraz powołaną podstawą prawną. W stanie prawnym obowiązującym po wprowadzeniu do p.p.s.a. art. 57a, w zakresie rozpoznawania skarg na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego zawężono zakres kognicji sądu pierwszej instancji odnośnie ich rozpoznawania. Sąd administracyjny pierwszej instancji uprawniony jest jedynie do kontroli sądowej interpretacji w aspekcie zarzutów i podstaw zaskarżenia. Może zatem tylko kontrolować, czy wskazane w skardze przepisy zostały naruszone przez organ interpretacyjny i to w sposób określony w skardze. Indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, ze względu na brak elementu władczej konkretyzacji praw i obowiązków adresata tego aktu, nie stanowi formy działania administracji publicznej, w której to rozstrzyga się o prawach i obowiązkach jednostki. Interpretacja przepisów prawa podatkowego jest czynnością, która nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz tylko o nich się wypowiada (por. uchwała NSA z 7 lipca 2014 r., II FPS 1/14). W drodze wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego nie dochodzi do powstania, zniesienia czy też zmodyfikowania istniejącego uprawnienia lub obowiązku. Specyfika interpretacji przepisów prawa podatkowego przejawia się w tym, że nie wywołują one bezpośrednio dla ich adresatów żadnych skutków prawnych. Indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego nie stanowi indywidualnego aktu administracyjnego, a jedynie informacje co do określonej możliwości pojmowania materialnego prawa podatkowego oraz związanej z tym wykładni tego prawa. Występując z wnioskiem o wydanie interpretacji zainteresowany w istocie zwraca się do organu z pytaniem o informację co do sposobu wykładni, rozumienia prawa w określonej przedstawionej we wniosku sytuacji. Podkreślenia w niniejszej sprawie wymaga, że w postępowaniu w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego - ze względu na brak możliwości ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego - nie stosuje się przepisów prawa materialnego regulujących określony podatek, a jedynie ocenia się zgodność z prawem dokonanej przez zainteresowanego wykładni przepisów prawa podatkowego. W takim przypadku przepis prawa materialnego jest przez organ jedynie interpretowany, a nie stosowany (por. uchwała NSA z 25 czerwca 2012 r., I FPS 4/12). Powyższa specyfika postępowania interpretacyjnego jest również dostrzegana w doktrynie, gdzie stwierdza się, że w przypadku interpretacji indywidualnych ma miejsce quasi stosowanie prawa, biorąc pod uwagę to, że interpretacja dotyczy jedynie zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego, który zdarzył się lub wystąpi w przyszłości, a nie stanu faktycznego rodzącego określone konsekwencje prawne związane z powstaniem obowiązku podatkowego oraz przekształceniem go w zobowiązanie podatkowe (por. R. Mastalski, Glosa do wyroku NSA z 1 grudnia 2011 r., I FSK 1565/11, OSP 2012/12/119). Organ, wydając na wniosek zainteresowanego podmiotu indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, nie stosuje postanowień materialnego prawa podatkowego, bowiem na skutek wydania interpretacji nie dochodzi do ustanowienia indywidualnej i konkretnej normy postępowania skierowanej wobec podmiotu zainteresowanego pozyskaniem interpretacji. Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9a ust. 1 tej ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Prawidłowy, a co za tym idzie skuteczny, sposób złożenia takiego oświadczenia reguluje art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f., zgodnie z którym sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego. Po myśli ust. 1c powołanego wyżej przepisu, oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. poz. 541). Przedmiotowe oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, w tym opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, może być zatem złożone przez podatnika w trakcie rejestracji działalności gospodarczej w CEDIG. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym i wspierającymi je poglądami doktryny prawa, również dokonywanie przez Wnioskodawcę pisemnych przelewów z określonym symbolem podatkowym, w tym przypadku - z symbolem "PPE", którego używa się na oznaczenie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, należy w zaistniałej sytuacji potraktować jako złożenie oświadczenia w przedmiocie wyboru formy opodatkowania działalności gospodarczej. Przepisy u.z.p.d.o.f (i analogiczne przepisy u.p.d.o.f. – w tym art. 9a ust. 20) nie określają bowiem urzędowego wzoru oświadczenia o wyborze formy opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej. W odnoszącym się do rozpoznawanej sprawy orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że: "Wskazanie w tytule przelewu oznaczenia formy opodatkowania spełnia warunek pisemności oświadczenia, o którym mowa w art. 9a ust. 2 u.p.d.o.f. Powyższe oznacza, że wymóg pisemności jest dochowany, gdy tekst zawarty został w tytule przelewu skierowanego do organu podatkowego" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2024 r., sygn. akt II FSK 710/21, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). Brak jest definicji legalnej zwrotu "sporządzenie czegoś na piśmie", a zatem wymóg pisemności należy uznać za zachowany, gdy tekst w tytule przelewu jasno wskazuje na tytuł zapłaty, a przelew jest skierowany do organu podatkowego i zrealizowany na właściwy mikrorachunek podatkowy. Stosownie zaś do art. 9 ust. 3 u.z.p.d., w przypadku rozpoczęcia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego i niezłożenia w określonym terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik jest obowiązany do założenia właściwych ksiąg i opłacania podatku na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2023 r. Wnioskodawca osiągnął 20 grudnia 2023 r., a pierwszej wpłaty od przychodów uzyskanych w 2023 r. Wnioskodawca dokonał 26 stycznia 2024 r., na wygenerowany dla niego mikrorachunek opisując go w sposób właściwy dla przychodów ryczałtowych jako "okres rozliczenia 23M12, symbol PPE". Z brzmienia powołanego wyżej przepisu art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f jasno jednak wynika, że jeśli pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2023 r. Podatnik osiągnął 20 grudnia 2023 r., a pierwszy przelew na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z tytułu przychodów został dokonany 26 stycznia 2024 r., nawet z prawidłowym oznaczeniem "PPE" - 23M12", to w stosunku do przychodów uzyskiwanych w 2023 r. z prowadzonej działalności gospodarczej nie zostało w ten sposób złożone skutecznie oświadczenie o wyborze formy opodatkowania, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jego złożenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. Jeśli bowiem pierwszy przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej został osiągnięty 20 grudnia 2023 r., to takie oświadczenie, zgodnie z art. art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f., należało złożyć do końca roku podatkowego. Na rok 2023 Podatnik nie dokonał skutecznie wyboru formy opodatkowania, ponieważ nie zachował ustawowego terminu do złożenia stosownego oświadczenia. Przychody Wnioskodawcy z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2023 r. winny być w tej sytuacji rozliczone według zasad określonych w art. 27 u.p.d.o.f. W tym świetle złożone 24 kwietnia 2024 r. w odniesieniu do przychodu podatnika w 2023 r. zeznanie podatkowe PIT-28, właściwe dla podmiotów opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, również nie zostało skutecznie złożone, ponieważ Wnioskodawca nie złożył skutecznie oświadczenia o wyborze takiej formy opodatkowania w terminie wynikającym z art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. W powyższym zakresie, objętym pytaniem nr 1 wniosku o wydanie interpretacji, organ zasadnie uznał zatem, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Wnioskodawca nie dokonał skutecznie wyboru formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych za okres od 11 grudnia 2023 r. z uwagi na niezachowanie terminu do jego złożenia i wobec tego złożone przez niego rozliczenie podatkowe za 2023 r. z uwzględnieniem wyboru ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28) wymaga korekty. Argumenty skargi dotyczące skuteczności złożonego przez Wnioskodawcę oświadczenia o wyborze formy opodatkowania przychodów za 2023 r. mimo braku zaznaczenia we wniosku CEIDG-1 do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej z dnia 11 grudnia 2023 r., a dokładniej w punkcie 15 tego wniosku – "Oświadczenie o formie opłacania podatku dochodowego", pola "Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych", ponieważ pierwszy dotyczący przychodów Wnioskodawcy uzyskanych w grudniu 2023 r. opisany jasno jako "okres rozliczenia 23M12, symbol PPE", i stanowiący w sprawie formę oświadczenia o wyborze formy opodatkowania nie mogą odnieść spodziewanego skutku, bowiem przelew ten został zrealizowany dopiero w styczniu 2024 r., a zatem po ustawowym terminie wynikającym z treści art. art. 9 ust. 1 u.z.p.d. Przechodząc do oceny interpretacji w zakresie drugiego pytania zawartego we wniosku o wydanie interpretacji, należy wskazać, że zgodnie z treścią wniosku o wydanie przedmiotowej interpretacji, w 2024 r. Wnioskodawca osiągnął pierwszy przychód z działalności gospodarczej 12 lutego 2024 r., natomiast pierwsza wpłata podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. została dokonana 17 czerwca 2024 r. Ten przelew podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. został również prawidłowo opisany jako "okres rozliczenia 24M02, symbol PPE", lecz zawarte w nim pisemne oświadczenie o wyborze zryczałtowanej formy opodatkowania również zostało złożone po terminie wynikającym wprost z brzmienia art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. Świadomość niezachowania tego terminu mogła towarzyszyć Wnioskodawcy, bowiem na skutek informacji uzyskanej od pracownika urzędu skarbowego, w dniu 16 października 2024 r. Wnioskodawca dokonał aktualizacji danych w systemie CEDIG, składając oświadczenie o wyborze formy opodatkowania ze skutkiem od dnia 11 grudnia 2023 r. W opisanym wyżej we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, po ewentualnym wznowieniu przez Wnioskodawcę wykonywania działalności gospodarczej w 2025 r., Wnioskodawca nie będzie jednak uprawniony do kontynuowania opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, gdyż w poprzedzającym go roku 2024 nie złożył skutecznie oświadczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 u.z.p.d. Zarówno bowiem pierwsza wpłata podatku od przychodów uzyskanych w 2024 r. z 17 czerwca 2024 r., jak i aktualizacja danych w systemie CEDIG z 16 października 2024 r., zostały dokonane po ustawowym terminie wynikającym z art. 9 ust. 1 u.z.p.d. Jeśli bowiem pierwszy przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej został przez Wnioskodawcę osiągnięty 12 lutego 2024 r., to takie oświadczenie, zgodnie z art. art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f., należało złożyć do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, a zatem do 20 marca 2024 r. W tym świetle, obie wyżej wskazane czynności wskazane we wniosku, to znaczy zarówno pierwszy przelew z dnia 17 czerwca 2024 r., jak i aktualizacja danych w CEDIG z 16 października 2024 r. zostały dokonane po terminie wynikającym z art. 9 ust. 1 u.z.p.d. Dodatkowe oświadczenie Wnioskodawcy zawarte w aktualizacji danych w systemie CEDIG dokonanej w dniu 16 października 2024 r., dotyczące "skutku od 11 grudnia 2023 r." nie może odnieść zamierzonego przez podatnika rezultatu, bowiem przepisy u.z.p.d.o.f. nie przewidują składania takich oświadczeń z mocą wsteczną. W związku z tym, odpowiadając na drugie pytanie wniosku o wydanie interpretacji, organ słusznie ocenił stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, bowiem po ewentualnym wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej w 2025 r., z uwagi na to, że w 2024 r. nie dokonano skutecznie zmiany formy opodatkowania na ryczałt ewidencjonowany, Podatnik nie był uprawniony do kontynuowania opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów. Organ prawidłowo wskazał, że po ewentualnym wznowieniu działalności gospodarczej i osiągnięciu w tym roku przychodu, na podstawie art. 9 ust. 1 i ust. 3 u.z.p.d.o.f. istniała możliwość złożenia pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ale należało to uczynić do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Podatnik osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięto w grudniu roku podatkowego. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługują także pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania. Zaskarżona interpretacja indywidualna spełnia wymogi określone w art. 14c O.p., także w powiązaniu z art. 121 § 1 O.p. Organ interpretujący wyraźnie wyartykułował swoje stanowisko, wyjaśnił przesłanki, którymi się kierował przy dokonywaniu wykładni prawa podatkowego. Zgodnie z art. 121 § 1 O.p., postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Wbrew zarzutowi skargi, dotyczącemu naruszenia powołanego wyżej przepisu, wydając zaskarżoną interpretację organ dokonał prawidłowej wykładni wyżej wskazanych przepisów prawa materialnego, czym wypełnił dyspozycję art. 121 § 1 O.p. Niezasadny był także zarzut skargi, że organ podatkowy nie rozstrzygał na korzyść strony niedających się usunąć wątpliwości co do treści przepisu prawa, czym naruszył zasadę in dubio pro tributario. Należy podkreślić, że art. 2a O.p., z którego ta zasada wynika, może być zastosowany wówczas, gdy w sprawie wystąpiły nie dające się usunąć wątpliwości co do wykładni przepisów prawa podatkowego. Tymczasem skarżący nie wskazał tego rodzaju wątpliwości. Treść przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie w sprawie nie budzi przecież wątpliwości, wobec czego art. 2a O.p. nie mógł mieć w sprawie zastosowania. Powoływane przez Wnioskodawcę wątpliwości dotyczą w istocie okoliczności faktycznych sprawy. Tymczasem w ocenie Sądu, biorąc pod uwagę szczególny charakter indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, które nie są rozstrzygnięciami władczymi kształtującymi prawa i obowiązki ich adresatów, ani też aktami rzeczywistego stosowania prawa ze względu na brak możliwości prowadzenia postępowania dowodowego i ustalania rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, należy przyjąć, że podczas ich wydawania organy podatkowe nie są kompetentne do dokonywania oceny wątpliwości dotyczących okoliczności faktycznych sprawy, jakie potencjalnie mogą rysować się w toku postępowania dowodowego i stosowania przepisów prawa przy wymiarze konkretnego podatku. W tym świetle zamiar uzyskania od organu podatkowego urzędowego aktu odmawiającego zastosowania jasnych postanowień art. 9 ust. 1 i ust. 3 u.z.p.d.o.f. wobec zarysowanych we wniosku wątpliwości dotyczących okoliczności faktycznych nie mógł zostać zrealizowany w ramach postępowania interpretacyjnego. Podsumowując rozważania należy uznać za niezasadny zarzut naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, to jest art. 9 ust. 1 oraz 1c u.z.p.d.o.f. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie do przedstawionej we wniosku sytuacji. Przepis ten jest jasny w jego wykładnia w zakresie zakreślonych terminów nie budzi wątpliwości. Z treści wskazanego art. 9 ust. 1 u.z.p.d.o.f. w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wynika, że oświadczenie o wyborze formy opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa, (...) do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego. Dodatkowo tylko można wskazać, że przedstawiona przez skarżącego ocena charakteru wątpliwości dotyczących stanu faktycznego, jako nie dających się usunąć, nie mogła być w tym postępowaniu weryfikowana przez organ, który był zobowiązany intepretować stan faktyczny i zdarzenie przyszłe deklarowane przez Wnioskodawcę. Kwestia ta jest poza zakresem rozważań tutejszego Sądu, skoro organ dokonał prawidłowej wykładni wskazanych we wniosku przepisów prawa podatkowego. Z tego samego względu nie mógł wywrzeć zamierzonego przez Wnioskodawcę skutku zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p., dotyczącego zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie. Zdaniem Sądu, prawidłowa wykładania art. 9 ust. 1 oraz ust. 1 c u.z.p.d.o.f. realizuję opisaną wyżej zasadę. Skoro zaś zaskarżona interpretacja indywidualna odpowiada prawu, to na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji. P.C.