I SA/Łd 673/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...], [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podatnik złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 w wysokości 177.882 zł. W skardze podatnik wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ze względu na możliwość wyrządzenia nieodwracalnych, negatywnych skutków poprzez pozbawienie niezbędnych do wykonywania działalności gospodarczej środków obrotowych i konieczność likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Podatnik oświadczył, że wykonanie zobowiązania w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i zmusi do korzystania z form wsparcia przewidzianych dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2016 r., poz. 718) - powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ podatkowy, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Treść przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem Uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, przez sąd, jest przedstawienie przez wnioskodawcę okoliczności wskazujących, że wykonanie zaskarżonego aktu niesie ze sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie wnioskodawca nie wykazał by wykonanie decyzji wiązało się z niebezpieczeństwem, o którym mowa powyżej. Wnioskodawca podniósł, że zapłata zobowiązania w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji pozbawi go środków pieniężnych niezbędnych do wykonywania działalności gospodarczej i zmusi do likwidacji tej działalności. Na poparcie tych twierdzeń skarżący nie przedstawił jednak żadnych danych dotyczących jego aktualnej sytuacji finansowej, które potwierdzałyby, że uregulowanie zobowiązania w wysokości 177.882 zł tak daleko idące skutki jak likwidacja wykonywanej działalności gospodarczej. Sąd dysponuje jedynie danymi wynikającymi z treści zaskarżonej decyzji i akt sprawy, dotyczącymi roku 2010. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że za rok 2010 skarżący uzyskał przychód w wysokości 2.520.551,19 zł. Wysokość kosztów uzyskania przychodu, a w konsekwencji i dochodu, jest sporna. Na podstawie tych danych nie jest możliwa ocena, czy wykonanie decyzji istotnie grodzi niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Ake.