I SA/Łd 684/25

Dnia 10 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Potiopa, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Asesor WSA Tomasz Furmanek (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Dębski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2026 roku sprawy ze skargi Fundacji P. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 września 2025 r. nr KO.492.10.2025 w przedmiocie określenia wysokości dotacji podlegającej zwrotowi jako dotacji niewykorzystanej w 2020 r. wraz z odsetkami oddala skargę. I SA/Łd 684/25 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 29 września 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 31 stycznia 2025 r. określającej Fundacji P. zs. w P. (dalej także jako "Fundacja", "strona" lub "Skarżąca") - organu prowadzącego Przedszkole Integracyjne "M." w Piotrkowie Trybunalskim (dalej także jako "Przedszkole"): a) wysokość dotacji niewykorzystanej w 2020 roku w kwocie 377.150,95 zł, podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego, b) wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 roku w kwocie 250,00 zł, podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wraz z odsetkami. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia 31 stycznia 2025 r, wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy (Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 stycznia 2024 r. sygn. akt I GSK 1684/22 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Ld 135/22, a także decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2021 r. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 5 lipca 2021 r. w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji za 2020 rok), organ I instancji, działając na podstawie art. 104, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej k.p.a.) oraz art. 60 pkt 1, art. 67, art. 251 ust. 1 i ust. 5, art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm. - dalej w skrócie u.f.p.), określił organowi prowadzącemu Przedszkole wysokość dotacji oświatowej niewykorzystanej w 2020 roku w kwocie 377.150,95 zł podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych naliczanymi od dnia 1 lutego 2021 r. (tj. od dnia następującego po obowiązkowym terminie zwrotu dotacji niewykorzystanej /do 31 stycznia następnego roku/ - art. 251 ust. 1 i ust. 5 u.f.p.) oraz wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2020 roku w kwocie 250,00 zł, podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych naliczanymi od dnia 23 grudnia 2020 r. (tj. od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 u.f.p. - od dnia przekazania w 2020 roku ostatniej transzy dotacji do podmiotu dotowanego). W uzasadnieniu decyzji organ przywołał m.in. przepisy art. 251 ust. 1 i art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. dające podstawę do domagania się od beneficjenta zwrotu dotacji niewykorzystanej w danym roku oraz dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, a także art. 35 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (obecnie: Dz. U. z 2025 r., poz. 439 - dalej w skrócie "u.f.z.o.), wskazującego na co mogą zostać przeznaczone środki pochodzące z dotacji. Zaznaczono przy tym, iż kluczowe znaczenie dla sprawy ma także art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (obecnie: Dz. U. z 2025 r., poz. 143 zezm., dalej w skrócie "u.p.o.), zgodnie z którym organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Przypomniano jednocześnie, że okresie od 1 stycznia do 30 kwietnia 2020 r., Przedszkole (pod ówczesną nazwą "A.") było prowadzone przez inny podmiot – K. sp. z o.o. (dalej jako: "Spółka" lub "K."). Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego ocenił, że zarówno Fundacja jaki poprzedni organ prowadzący Przedszkole nie złożyły dokumentów źródłowych za m-ce: styczeń-kwiecień 2020 r., a strona nie współdziałała w wyjaśnieniu sprawy. Od decyzji organu I instancji strona wniosła odwołanie. W ocenie Kolegium, organ I instancji wypełnił w całości zalecenia zawarte w wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2024 r. Przeanalizował bowiem sprawozdanie z rozliczenia dotacji za miesiące styczeń-kwiecień 2020 r. złożone przez K. (Fundacja, pomimo wezwań organu I instancji, nie złożyła korekty sprawozdania za 2020 r. obejmującej okres styczeń-kwiecień 2020 r.), zwrócił się do B. Sp. z o.o. zs. w W. (poprzednia nazwa K.) o przedłożenie dokumentów źródłowych potwierdzających wydatkowanie środków pochodzących z dotacji, a także umożliwił Fundacji wypowiedzenie się do wskazanego wyżej sprawozdania z rozliczenia dotacji złożonego przez K. i przedłożenie dokumentów źródłowych za wskazany wyżej okres (styczeń-kwiecień 2020 r.) potwierdzających wydatkowanie środków pochodzących z dotacji. Fundacja do dnia wydania decyzji przez organ I instancji nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, pomimo wielokrotnych zawiadomień. Dokonując oceny sprawozdania za okres styczeń-kwiecień 2020 r., złożonego w dniu 29 marca 2021 r. przez ówczesnego Prezesa Zarządu K. Z. D., Kolegium Odwoławcze podzieliło argumentację organu I instancji, iż roczne rozliczenie dotacji nie jest finalnym dowodem potwierdzającym wykorzystanie dotacji, a stanowi wyłącznie ogólne zestawienie w formie tabelarycznej określonych wydatków (tu dotyczących wynagrodzeń ujętych w listach płac, wydatków za wynajem ujętych w fakturach, wydatków za zajęcia terapeutyczne ujętych w fakturach) - nie załącza się do niego jakichkolwiek dokumentów źródłowych (list płac, faktur, rachunków, umów), w tym także dokumentów świadczących o poniesieniu wydatków (wyciągów bankowych, przelewów, potwierdzeń zapłaty). Przydatność tego dokumentu, w kontekście braku dowodów źródłowych, jest niewystarczająca dla zbadania legalności otrzymania i wydatkowania dotacji przez jej beneficjenta. Odnosząc się do załączonych, dopiero na etapie postępowania odwoławczego, dokumentów (przekazanych w formie papierowych wydruków /niepoświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów) oraz na płycie DVD (tj. list płac K. za miesiące styczeń-kwiecień 2020 r., potwierdzeń przelewów wynagrodzeń dla pracowników K., faktur VAT za wynajem, faktur za zajęcia terapeutyczne, rachunków do umów zlecenia, zawiadomień pracownika o przejęciu części zakładu pracy) organ odwoławczy podzielił ocenę organu I instancji, że przedłożone przez Fundację dokumenty nie tylko nie są oryginałami, ale nie zawierają wymaganego prawem miejscowym opisu. Reasumując stwierdzono, iż niezasadne są zarzuty odwołania co do naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego. W ocenie SKO organy wyczerpały możliwości dowodowe w rozpatrywanej sprawie. Podjęto niezbędne działania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Również strona nie przedłożyła dodatkowych dowodów i materiałów (oryginałów dokumentów źródłowych), choć również na etapie odwoławczym poinformowało pełnomocnika strony o takiej możliwości. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 września 2025 r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi domagając się jej uchylenia w zakresie w jakim utrzymuje ona decyzję organu I instancji w zakresie pkt 1 lit. a) w całości oraz w zakresie odsetek odnoszących się do pkt 1 lit. a). Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.: – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla sprawy, a zwłaszcza pominięcie dowodów przedłożonych przez Skarżącą do odwołania oraz pisma z dnia 29 kwietnia 2025 r.; – art. 7, art. 77 § 1, a w konsekwencji art. 80 k.p.a. poprzez brak szczegółowego odniesienia do kwestii sporządzenia i złożenia rocznego rozliczenia przez K. tj. organu prowadzącego przedszkole w okresie, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie oraz dowodów przedłożonych przez Skarżącą do odwołania oraz pisma z dnia 29 kwietnia 2025 r" które związane były z ww. rocznym rozliczeniem złożonym przez K..; – art. 75, art. 77 § 1 i art. 80, art. 136 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. polegające na braku zgromadzenia i przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego i nie podjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a także prowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sposób jednopłaszczyznowy; – art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, co doprowadziło organ do poczynienia w Zaskarżonej decyzji dowolnych i błędnych ustaleń faktycznych i prawnych; – art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonej decyzji, co stanowi naruszenie przepisu, uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu i zrozumienie tych motywów co w stopniu istotnym wpływa na wynik sprawy; – naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie; – naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: § 4 ust. 5 Uchwały Nr XV/259/19 Rady Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 18 grudnia 2019 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych placówek wychowania przedszkolnego, szkół i placówek prowadzonych przez osoby prawne inne niż Miasto Piotrków Trybunalski oraz osoby fizyczne, funkcjonujące na terenie Miasta Piotrkowa Trybunalskiego oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. U. W. Łódzkiego Poz. 634., dalej: "Uchwała Rada Miasta") W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w części tj. w zakresie w jakim utrzymuje ona decyzję organ I instancji w zakresie pkt 1 lit. a) w całości oraz w zakresie odsetek odnoszącym się do pkt 1 lit. a), o usunięcie naruszenia prawa w stosunku do decyzji organu I instancji w granicach sprawy, której dotyczy niniejsza skarga, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. przeprowadzenie załączonych do skargi dowodów uzupełniających (zawierających poświadczenie za zgodność z oryginałem, a także opis wskazany § 4 ust. 5 Uchwały Rady Miasta) oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że pomimo twierdzeń organów skarżąca wciąż podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko co do odpowiedzialności Spółki za rozliczenia dotacji za okres, kiedy to nie ona pełniła funkcję organu prowadzącego przedszkole. Jednocześnie Skarżąca wciąż nie poczuwa się zobowiązana do ponoszenia odpowiedzialności za poprzedni organ prowadzący przedszkole, który to prowadził wszelką dokumentację związaną z wydatkowaniem dotacji w sposób nieuporządkowany Ponadto – w ocenie strony - myli się organ twierdząc, iż dokumenty przedstawione na etapie odwołanie nie mogą być dowodem w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargę należało oddalić. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przedmiotem tak sprawowanej kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 września 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 31 stycznia 2025 r. wydaną m. in w – kwestionowanym w skardze przedmiocie - tj. wysokości dotacji niewykorzystanej w 2020 r., podlegającej zwrotowi do budżetu i Miasta Piotrkowa Trybunalskiego na kwotę 377 150,95 zł., która z kolei zapadła w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrokiem z dnia 9 stycznia 2024 r. sygn. akt I GSK 1684/22 ) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 maja 2022 r. sygn. akt I SA/łd 135/22, a także decyzji Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2021 r. i poprzedzającą ją decyzji Prezydenta Miasta Piotrkowa Trybunalskiego z dnia 5 lipca 2021 r. w przedmiocie określenia kwoty zwrotu dotacji za 2020 r. Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przy tym przez "ocenę prawną" rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt, zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast "wskazania co do dalszego postępowania" dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2024, uw. 3 i 5 do art. 153). W świetle cytowanego art. 153 p.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej ponownie rozpoznający sprawę, jak i wojewódzki sąd administracyjny, są - co do zasady - związani oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi we wcześniejszym, prawomocnym wyroku. Utrata mocy wiążącej takich ocen i wytycznych następuje jedynie wyjątkowo: przede wszystkim w razie wzmiankowanej w ww. przepisie zmiany stanu prawnego powodującej, że pogląd sądu stanie się nieaktualny, a ponadto w razie zmiany, po wydaniu orzeczenia sądowego, istotnych okoliczności faktycznych, bądź też na skutek wzruszenia orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2024, uw. 9 do art. 153). W kontrolowanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, wobec czego organy obu instancji oraz Sąd w niniejszym składzie pozostawali związani oceną prawną i wskazaną w wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2024 r. sygn. akt I GSK 1684/22. W wyroku tym podkreślono, że istota sporu dotyczy zagadnienia, czy Skarżąca, która prowadziła Przedszkole Integracyjne "M." w okresie od 1 maja do 31 grudnia 2020 r., jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia wszystkich dotacji, jakie to przedszkole otrzymało w roku 2020, a więc także za okres od 1 stycznia do 30 kwietnia 2020 r. oraz czy materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej obu instancji był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Przypomniano, że przedszkole integracyjne przez cały rok 2020 było jednym podmiotem i nie posiada ono osobowości prawnej. Doszło do cesji praw i obowiązków, a nie do sukcesji, która powodowałaby zmiany w podmiotowości przedszkola. Wszelkie dotacje były więc przyznawane podmiotom prowadzącym to przedszkole. Fundacja oraz K. zawarły porozumienie, na mocy którego scedowano prawa i obowiązki związane z prowadzeniem przedszkola na Fundację. Oznacza to, że nie doszło do żadnego przekształcenia organizacyjnego w przedszkolu. Sąd II instancji stwierdził , że przez cały rok 2020 przedszkole integracyjne było jednym i tym samym podmiotem, czego nie zmienia także okoliczność, że zmianie uległa nazwa przedszkola. Obowiązek rozliczenia dotacji wynika z przepisu art. 10 ust. 1 u.p.o. w związku z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Wspomniany obowiązek ciąży na podmiocie, który prowadzi placówkę oświatową w momencie składania rozliczenia rocznego i takim podmiotem w niniejszej sprawie była niewątpliwie Skarżąca. Ustawodawca nakłada obowiązek na podmiot prowadzący placówkę wchodzącą w skład systemu oświaty, a więc i na przedszkola (art. 2 pkt 1 u.p.o.). Obowiązek publicznoprawny, jaki spoczywa na podmiocie prowadzącym taką placówkę, nie może być nakładany dodatkowo na podmiot, który niegdyś ją prowadził, w drodze wykładni rozszerzającej. Racjonalny ustawodawca dąży do tego, aby obowiązki publicznoprawne były nakładane na podmioty prawa bez wątpliwości interpretacyjnych. Wniosek ten jest wzmocniony dodatkowo poprzez użycie przez ustawodawcę sformułowania "odpowiada za jej działalność". Ustawodawca przenosi na organ prowadzący placówkę oświatową całą odpowiedzialność za to, jak rzeczona placówka funkcjonuje i jak wypełnia swoje zadania oświatowe (zob. M. Pilich, Komentarz do art. 10 [w:] Prawo oświatowe. Komentarz, pod red. M. Pilicha, wyd. III, LEX 2022). Powyższa konstatacja nie oznacza, że podmiot prowadzący przedszkole nie może dochodzić należności cywilnoprawnych z tytułu działań lub zaniedbań od poprzedniego podmiotu, który prowadził taką placówkę, jednakże to jest przedmiotem osobnych rozważań, poza zakresem niniejszej sprawy. Mając na uwadze przedstawione w uzasadnieniu NSA motywy rozstrzygnięcia, przede wszystkim należy podkreślić, że została wiążąco przesądzona kwestia odpowiedzialności Fundacji za rozliczenie dotacji otrzymanej w okresie styczeń- kwiecień 2020 r. na prowadzenie Przedszkola przez K.. NSA wywiódł, że z akt sprawy wynika ciągłość działania przedszkola integracyjnego, które w 2020 r. otrzymało dotacje przyznane dwóm podmiotom, które prowadziły je odpowiednio w okresach od 1 maja do 31 grudnia 2020 r. oraz od 1 stycznia do 30 kwietnia 2020 r. Przedszkole działało nieprzerwanie, będąc tym samym podmiotem systemu oświaty. Na mocy porozumienia zawartego między Fundacją a K. doszło jedynie do cesji praw i obowiązków związanych z prowadzeniem przedszkola. W oparciu o powyższe nie można wykluczyć odpowiedzialności Fundacji i wywodzenia zwolnienia z obowiązku rozliczenia dotacji uzyskanej przez K. za pierwszy z powyżej wskazanych okresów. Na aprobatę zasługuje zatem niepodważone stanowisko organów, że skarżąca może być podmiotem odpowiedzialnym za rozliczenie wszystkich dotacji, jakie otrzymało jej przedszkole w 2020 r. i powinna to uczynić w oparciu o całokształt dokumentacji, jaką posiada. Wobec powyższego stanowiska NSA za niezadany należy uznać wątek argumentacji skargi wskazujący na odpowiedzialności Spółki za rozliczenia dotacji za okres, kiedy to Fundacja nie pełniła funkcji organu prowadzącego Przedszkole. Jednocześnie NSA w omawianym wyroku wskazał, że konsekwencją ciągłości istnienia przedszkola jest z jednej strony odpowiedzialność Fundacji za jego działanie w całym roku, nawet, jeśli Fundacja nie prowadziła go przez cały ten czas. Z drugiej zaś strony, ta sama ciągłość pozwala Skarżącej formułować uprawniony wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów złożonych przez K., jakie dotyczą działalności podmiotu, za który, na podstawie art. 10 ust. 1 u.p.o. odpowiada. Innymi słowy skoro organy obu instancji dysponowały dokumentami przedstawionymi przez inny podmiot, a dotyczyły one tego samego przedszkola i spornego okresu od 1 stycznia do 30 kwietnia 2020 r., to pominięcie tych dokumentów, bez oceny ich przydatności, uznać należy za naruszenie prawa procesowego skutkujące wyklinowaniem wyroku sądu I instancji jak i przedającego go decyzji obu instancji. NSA podkreślił, że wprawdzie Skarżąca nie przedstawiła dokumentów, gdyż nimi nie dysponowała nimi, jednak w aktach sprawy znajduje się rozliczenie złożone i podpisane przez Prezesa Zarządu Spółki – Z. D. dotyczące spornego okresu od 1 stycznia do 30 kwietnia 2020 r. (data wpływu 29 marca 2021 r.). Ponownie rozpoznając sprawę, organy obu instancji winny uzupełnić postępowanie dowodowe o pominięte i ewentualnie uzupełnione przez stronę dokumenty dokonując ich pełnej oceny. Fundacja winna mieć możliwość zajęcia stanowiska w przedmiocie znajdującego się w aktach sprawy rozliczenia złożonego przez K. i przedstawienia dokumentów źródłowych w postępowaniu administracyjnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że organy ponownie rozpoznając sprawę obowiązane były do kierowania się wiążącą oceną prawną i powyższymi wskazaniami, co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Naczelny Sąd Administracyjny. W ocenie Sądu kontrolującego legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 29 września 2025 r. organy obowiązku tego dopełniły, a w ponownie prowadzone w warunkach art. 153 p.p.s.a. postępowanie wyjaśniające – wbrew zarzutom skargi - sprostało regulacjom art. 7, art. 77 § 1, art. 80 art. 107 § 3 art. 136 § 1 art. 138 § 2 art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Z akt sprawy wynika, że w ramach ponownego postępowania organ I instancji wystąpił dwukrotnie do B. Sp. z o.o. zs. w W. - wcześniej K. (na adres ujawniony w KRS (pisma zostały zwrócone z adnotacją "adresat nie podjął przesyłki w terminie") odnośnie udzielenia informacji i przedłożenia dowodów mających znaczenie w sprawie rozliczenia dotacji za 2020 rok (wyjaśniono także, iż korespondencja do tej Spółki również odnośnie postępowań dotyczących zwrotu dotacji za lata 2018-2019 nie była przez nią odbierana i organy nie miały jakiegokolwiek kontaktu ze Spółką praktycznie od 2020 roku). Wezwanie zostało również skierowane do wiadomości Fundacji, aby Fundacja odniosła się do tematu rozliczenia i przedłożyła materiał źródłowy. Fundacja nie skorzystała z możliwości zajęcia stanowiska w przedmiocie znajdującego się w aktach sprawy rozliczenia. W dniu 27 maja 2024 r. wysłano zawiadomienie do skarżącej informując, że strona może zająć stanowisko w przedmiocie znajdującego się w aktach sprawy rozliczenia złożonego przez K. i przedstawienia dokumentów źródłowych w postępowaniu administracyjnym. W załączeniu przesyłano kopię złożonego rozliczenia przez Z. D. Prezesa Zarządu K.. Syntetyzując przebieg ponownie prowadzonego - w myśl wytycznych wynikających z wyroku NSA - postępowania należy zauważyć, że: – zwrócono się podmiotu poprzednio prowadzącego Przedszkole o przedłożenie dokumentów źródłowych potwierdzających wydatkowanie środków pochodzących z dotacji, – umożliwiono Fundacji przedłożenie dokumentów źródłowych za wskazany wyżej okres (styczeń-kwiecień 2020 r.) potwierdzających wydatkowanie środków pochodzących z dotacji, a następnie dokonano oceny efektów tego postępowania i ich wpływu na podjęte rozstrzygnięcia, co znalazło odzwierciedlanie w uzasadnianiach decyzji organów obu instancji. W ocenie Sądu rację mają organy, że roczne rozliczenie dotacji nie jest finalnym dowodem wykorzystania dotacji, a stanowi wyłącznie tylko zestawienie w formie tabelarycznej określonych wydatków. Roczne rozliczenie winno być potwierdzone dokumentami źródłowymi, w tym także dokumentami poniesienia wydatku. Analiza akt sprawy uprawnia natomiast do stwierdzania, że oryginalnych dokumentów źródłowych dotyczących wydatków pokrytych z dotacji za okres styczeń- kwiecień 2020 r. nie dostarczył ani K., ani również Fundacja na etapie postępowań administracyjnych przed organami obu instancji, choć już w zawiadomieniu z dnia 22 kwietnia 2021 r. o wszczęciu postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji za 2020 rok pojawiła się taka prośba (tj. odnośnie przedłożenia dokumentów zgodnych z § 4 ust. 5 Uchwały Rada Miasta, stanowiących podstawę wydatkowania środków z dotacji otrzymanej w 2020 roku). Odnosząc się do załączonych, dopiero na etapie postępowania odwoławczego, dokumentów Sąd, jako prawidłowy, ocenił wniosek organu odwoławczego, iż przedłożone dokumenty nie zawierają wymaganych przez akt prawa miejscowego, tj. § 4 ust. 5 Uchwała Rada Miasta i nie mogły być dowodem w postępowaniu administracyjnym. Racją ma SKO podkreślając, iż moc dowodowa załączonych do odwołania dokumentów jest niewystarczająca dla uznania dotacji za wypłaconą Przedszkolu zgodnie z obowiązującymi regułami prawa, w tym zasadami księgowymi ponieważ podstawą do rozliczenia wydatków pokrywanych z otrzymanej dotacji winny być oryginały dokumentów źródłowych świadczące o poniesieniu konkretnych wydatków na określone cele oświatowe. W rozpatrywanej sprawie brak jest jednak oryginałów dokumentów źródłowych pochodzących od K. (po zmianie nazwy B. Sp. z o.o. zs. w W.), które przekazane byłyby przez K. czy to bezpośrednio organowi I instancji, czy też Fundacji, a następnie organowi I instancji. Załączone do odwołania dokumenty są jednie kopiami. Odnosząc się do zarzutów materialnoprawnych skargi i twierdzenia strony, zgodnie z którym brak jest podstaw do uznania, iż "podstawą do rozliczenia wydatków pokrywanych z otrzymanej dotacji winny być oryginały dokumentów źródłowych świadczące o poniesieniu konkretnych wydatków na określone cele oświatowe" Sąd ocenia je jako bezzasadne. Zgodnie z § 4 ust. 5 Uchwała Rada Miasta: "W celu rozliczenia dotacji organ dotujący ma prawo żądać przedłożenia oryginałów: rachunków, faktur lub innych dokumentów księgowych, stanowiących podstawę wydatkowania środków z otrzymanej dotacji. Na ww. dokumentach powinien być zamieszczony opis: »Wydatek sfinansowany ze środków dotacji otrzymanej z budżetu Miasta Piotrkowa Trybunalskiego, w.... roku, w kwocie. zł, dotyczy (nazwa i adres dotowanej szkoły, placówki oświatowej)... oraz podpis organu prowadzącego lub osoby upoważnionej«". Przedstawiona na etapie odwołania dokumenty nie spełniały powyższych wymagań - nie były oryginałami i były pozbawione wymaganego opisu. Rację ma organ podnosząc, że kwestia opisu na dokumentach źródłowych nie może być bagatelizowana (pomijając już nawet okoliczność, że w przypadku gdy organem prowadzącym placówkę oświatową jest spółka prawa handlowego, gdzie rozróżnienia wymagają wydatki spółki ponoszone na cele działalności gospodarczej oraz na cele prowadzonej placówki) i sprowadzana do rangi nieistotnej w sprawie. Wynika z faktu, że opis na dokumentach źródłowych (z podpisem organu prowadzącego lub osoby upoważnionej) ma wyraźnie wskazywać, że wydatek w konkretnej wysokości został pokryty z otrzymanej dotacji. To umożliwia podmiotom udzielającym dotacji właściwą weryfikację prawidłowości otrzymanej dotacji. W konsekwencji uprawnione jest stanowisko organu, zgodnie z którym jeśli beneficjent dotacji nie wypełnia nałożonego na niego obowiązku, podmiot dotujący nie ma obowiązku poszukiwania w dokumentacji (w rozpatrywanej sprawie kopiach dokumentów), którzy pracownicy byli zatrudnieni w Przedszkolu, a którzy byli pracownikami organu prowadzącego (K.), które wydatki za najem dotyczyły Przedszkola, a które organu prowadzącego, którego siedziba była pod tym samym adresem, tj. P., ul. [...] (w jakich wielkościach). Niezasadne – wobec przesądzonej kwestii, że to Skarżąca jest podmiotem odpowiedzialnym za rozliczenie wszystkich dotacji, jakie otrzymało jej przedszkole w 2020 r. - jest również stanowisko strony, zgodnie z którym dokonując formalnej oceny przedłożonych dowodów organ powinien brać pod uwagę okoliczność to nie Skarżąca była podmiotem prowadzącym przedszkole w okresie, w którym wystawiane były załączone do odwołania dokumenty. W tym stanie rzeczy uznać należy, zdaniem Sądu, iż SKO wyczerpało możliwości dowodowe w rozpatrywanej sprawie, podjęło bowiem niezbędne działania zmierzające do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Również strona do chwili wydania zaskarżonej decyzji nie przedłożyła oryginalnych dowodów i materiałów, spełniających wymogi z § 4 ust. 5 Uchwały Rada Miasta. Z treści przepisów k.p.a. normujących postępowanie dowodowe nie można wyprowadzić konkluzji, że organy administracji zobowiązane są do poszukiwania środków dowodowych służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji, gdy ona środków takich nie przedstawia. Nałożenie na organy prowadzące postępowanie administracyjne obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony postępowania od współudziału w realizacji tego obowiązku. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy nieudowodnienie określonych okoliczności faktycznych może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony (por. wyroki NSA: z 31 sierpnia 2023 r., I OSK 1862/21; z 14 marca 2023 r., I OSK 69/22; z 14 lutego 2023 r" I OSK 2821/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, organy przeanalizowały wnikliwie całość zgromadzonego materiału dowodowego, co znalazło potwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w której jednoznacznie wskazano, jakich dokumentów skarżąca nie przedłożyła do chwili wydania zaskarżonej decyzji. Reasumując należy stwierdzić, iż niezasadne są zarzuty skargi co do naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego oraz bezpodstawnego orzeczenia o zwrocie dotacji. Uzasadnienie zaś zaskarżonej decyzji jest zupełne i nie narusza art. 107 § 3 k.p.a. Kolegium nie naruszyło przy tym art. 7a k.p.a., bowiem nie zaistniały w rozpatrywanej sprawie wątpliwości interpretacyjne odnośnie przepisów prawa. W zaskarżonej decyzji organ przedstawiając uzasadnienie prawne odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie, które potwierdza zasadność takiego, a nie innego stanowiska przyjętego przez organ. To, że strona nie zgadza się ze stanowiskiem organu, nie może być traktowane jako wątpliwość interpretacyjna odnośnie przepisów prawa. Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego zawartego w skardze. Uzasadniając swój wniosek strona wskazała, że są to te same dokumenty, które już wcześniej złożyła Skarżącą w trakcie postępowania odwoławczego z tą jednak różnicą, iż zostały one poświadczone za zgodność z oryginałem oraz zawierają dodatkowy opis. Zgodnie bowiem z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwość prowadzenia dowodów jest wyjątkowa (uzupełniająca). Wszelkie dowody i wnioski dowodowe strona powinna składać we właściwym, merytorycznym postępowaniu, czyli przed organem, bo ten podmiot dokonuje oceny wniosku. Sąd takich kompetencji nie posiada, gdyż kontroluje tylko sposób działania organu. Rolą sądów administracyjnych nie jest zatem dokonywanie ustaleń faktycznych. To zadanie spoczywa na organach i to w toku postępowania administracyjnego/podatkowego. Należy z całą mocą podkreślić, że ze względu na zasadę orzekania na podstawie akt sprawy, zagadnienie samodzielnego ustalenia przez sąd stanu faktycznego na podstawie dowodów i faktów, które nastąpiły po dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy i z tego względu nie mogły by być znane temu organowi, naruszyłoby zasadę wyrażoną w art. 133 § 1 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że na etapie postępowania przed organami obu instancji strona nie złożyła oryginałów dokumentów w formie i zgodnych z wymogami § 4 ust. 5 Uchwały Rada Miasta. Na marginesie jedynie można zauważyć, że załączone do skargi dokumenty mogą jedynie pogłębiać wątpliwości co do ich rzetelności, w szczególności w zakresie poświadczania z oryginałami, które już w momencie ich sporządzania winny spełniać wymagania zakreślone omówionymi w niniejszych rozważaniach przepisami prawa miejscowego. Tymczasem dodatkowy opis (w który zaopatrzono dokumenty na etapie skargi do Sądu) datowany jest na dzień 31 października 2025 r. oraz zawierają one pieczątka oraz podpis R. T. - Prezesa Zarządu Fundacji. Nie mogą być to zatem dokumenty źródłowe pochodzące od K. (po zmianie nazwy B. Sp. z o.o. zs. w W.), które zostały przekazane do postępowania przez K., z opisem pracowników tego podmiotu (z okresu, za który wypłacono dotację) – na co trafnie zwraca organ uwagę w odpowiedzi na skargę. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę za niezasadną, oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a. aj