I SA/Łd 687/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy D. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy D. w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej na lata 2015 – 2030, zarządzenia Wójta Gminy D. w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej na lata 2015- 2030 oraz uchwały Rady Gminy D. w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej Gminy D. na lata 2015 - 2030 p o s t a n a w i a: zwrócić stronie skarżącej 100 zł (sto) tytułem nadpłaconej opłaty kancelaryjnej, zaksięgowanej w dniu 10 października 2016 r. pod pozycją 4581. Wyrokiem z 10 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę Gminy D. na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. z [...]r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy D. w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej na lata 2015 – 2030, zarządzenia Wójta Gminy D. w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej na lata 2015- 2030 oraz uchwały Rady Gminy D. w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej Gminy D. na lata 2015 – 2030. W dniu 10 października 2016 r. wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uiszczona przez Gminę opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Na wstępie należy zauważyć, że zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest obciążenie kosztami sądowymi (tj. opłatami sądowymi, takimi jak wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrotem wydatków) tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takimi pismami są przede wszystkim skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, powodujące wszczęcie postępowania w danej instancji, od których pobiera się wpis - art. 230 oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej jako "p.p.s.a."). Od przedstawionej powyżej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 p.p.s.a. ustawodawca przewidział liczne wyjątki, które wynikają przede wszystkim z przedmiotowo - podmiotowych zwolnień od kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.), jak również z odrębnych przepisów. Stosownie do treści przepisu art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594) postępowanie sądowe w sprawach z zakresu nadzoru nad działalnością gminną jest wolne od opłat sądowych, co oznacza, że w sprawie ze skargi gminy na rozstrzygnięcie organu nadzoru strony nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych. Tryb zaskarżenia rozstrzygnięć nadzorczych przez organy gminy do sądu administracyjnego został uregulowany w rozdziale 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 98. ust 1 tej ustawy rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. z [...] r., nr [...] stwierdzająca nieważność Rady Gminy D. w sprawie uchwalenia wieloletniej prognozy finansowej na lata 2015 – 2030 oraz zarządzenia Wójta Gminy D. w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej na lata 2015- 2030 oraz uchwały Rady Gminy D. w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej Gminy D. na lata 2015 - 2030 Skarga na ten akt nadzoru została wniesiona w myśl art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a zatem jest wolna od opłat sądowych. Stosownie do treści art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w związku z uiszczeniem przez skarżącą nienależnej opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych, koniecznym stało się jej zwrócenie, stosownie do powołanego powyżej art. 225 p.p.s.a. Ake.