I SA/Łd 690/14

Dnia 14 lipca 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. – G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W. – G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – K. W. – G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. K. W. – G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 100 zł skarżąca wystąpiła ze złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku tym skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem M. i 12-letnim synem D.. Podała przy tym, że prowadzi działalność gospodarczą, z której dochód miesięczny netto wynosi 556 zł. Jej mąż uzyskuje wynagrodzenie za pracę (1/4 etatu) w kwocie 1.629 zł netto, natomiast syn pobiera świadczenie alimentacyjne w wysokości 200 zł miesięcznie. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że rodzina nie posiada żadnego majątku, z wyjątkiem mieszkania o pow. 54,72 m2 (1/2 udziału we współwłasności po jej zmarłym ojcu). W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła ponadto, że z uwagi na stan zdrowia jej babki (konieczność transportowania na zabiegi rehabilitacyjne) i schorzenia matki nie może w pełni poświęcić się pracy zawodowej, co powoduje mniejsze zarobki, a koszty utrzymania, wyżywienia i kształcenia syna ciągle rosną. Do wniosku skarżąca załączyła dokumenty źródłowe, w tym dokumenty dotyczące stanu zdrowia jej babki. Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2014 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: nadesłania wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej męża rachunków bankowych - z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz określenia kwoty środków przeznaczanych aktualnie na utrzymanie rodziny, koszty leczenia i podstawowe opłaty eksploatacyjne, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 5 lipca 2014 roku nadesłała dodatkowe dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedstawionych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem M. i 12-letnim synem D.. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z której osiąga dochód netto w wysokości 556 zł. Łączny dochód rodziny zamyka się zatem kwotą 2.385 zł (wraz z wynagrodzeniem męża skarżącej i świadczeniem alimentacyjnym jej syna). Wydatki rodziny związane z utrzymaniem, podstawowymi opłatami eksploatacyjnymi i edukacyjnymi syna skarżącej przewyższają kwotę 1.300 zł. Rodzina nie posiada przy tym żadnego majątku, z wyjątkiem mieszkania o pow. 54,72 m2 (1/2 udziału we współwłasności po zmarłym ojcu skarżącej). Ponadto analiza nadesłanych wyciągów bankowych dowodzi, że skarżąca nie posiada środków, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od skargi. W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna rodziny skarżącej, w tym zwłaszcza wysokość dochodu i niezbędnych wydatków, wskazuje, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. mko