I SA/Łd 691/07

Dnia 29 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędziowie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.) Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: Asystent sędziego Joanna Skrzypczak - Zajger po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2007 roku przy udziale sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Wnioskiem z dnia 9 maja 2005 roku K.G. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych [...];[...];[...];[...],[...] i [...] wyszczególnionych w zawiadomieniu z dnia [...] r. Nr [...] o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym z uwagi na przedawnienie zobowiązań podatkowych objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. postanowił umorzyć postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł. o numerach: - [...] obejmujących zaległości podatkowe za miesiące: styczeń, luty, czerwiec lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad 1991 r. oraz luty, marzec, maj i listopad 1992 r.; - [...] obejmującego zaległość podatkową za miesiące luty, marzec, lipiec i listopad 1993 r.; - [...] obejmującego zaległość podatkową za miesiące: październik 1993 oraz luty, czerwiec i wrzesień 1994. W ocenie organu odwoławczego we wskazanych powyżej sprawach zachodzą przesłanki przewidziane w art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.). Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 59 § 3 w związku z art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: - [...] obejmującego zaległość podatkową za miesiące: styczeń, kwiecień, lipiec 1995 r.; - [...] obejmującego zaległość podatkową za miesiące styczeń, kwiecień, lipiec, listopad, grudzień 1995 r.; - [...] za miesiąc marzec 1998 r. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia strony skarżącej, uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. ponownie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...];[...] i [...]. W zażaleniu na powyższe postanowienie K.G. zarzucił organowi I instancji zastosowanie przepisów w sposób selektywny i niekorzystny dla podatnika poprzez egzekucję zobowiązań, których termin płatności upłynął przez 10 laty i do których w okresie biegu terminu przedawnienia nie zastosowano skutecznie żadnego środka egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 17 § 1, art. 18 i art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.. Uzasadniając decyzję Dyrektor stwierdził, iż w dniu [...] r. Urząd Skarbowy Ł. wystawił na zaległości K.G. w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych opłacanych w formie karty podatkowej tytuł wykonawczy Nr [...] obejmujący zaległości w tym podatku za styczeń, kwiecień i lipiec 1995 r. oraz [...] obejmujący zaległości podatkowe za miesiące styczeń, kwiecień, lipiec, listopad i grudzień 1995 r. Natomiast w dniu [...] r. wystawił tytuł wykonawczy o numerze [...]obejmujący zaległość podatkową za miesiąc marzec 1998 r. W dniu [...] r. poborca skarbowy spisał ze zobowiązanym, w miejscu jego zamieszkania protokół o jego stanie majątkowym. Kolejny protokół spisano w dniu [...] r., natomiast postanowieniem z dnia [...] roku znak [...] umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone między innymi na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...];[...] i [...]. Jednakże postanowienie to nie zostało doręczone K.G. Pismem z dnia [...] r. Nr [...] wierzyciel wystąpił do organu egzekucyjnego o wszczęcie ponownej egzekucji wobec skarżącego z uwagi na ujawnienie źródła jego dochodów w postaci renty chorobowej wypłacanej z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie 527 zł. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. zawiadomieniem z dnia [...] r. NR [...] wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zajęcie świadczenia z tytułu renty. W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawi nie zachodzą przesłanki przedawnienia zobowiązania podatkowego przewidziane w art. 70 Ordynacji podatkowej. Zaległość podatkowa za 1995 rok powstała bowiem pod rządami ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jedn. Dz.U. z 1993 r., Nr 108, poz. 486), która utraciła moc w dniu 1 stycznia 1998 r. wraz z wejściem w życie Ordynacji podatkowej. Zgodnie natomiast z art. 70 § 3 wskazanej ustawy (w brzemieniu obowiązującym do wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw – Dz.U. Nr 169, poz. 1387) bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne (art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej). Przepis ten został zmieniony przez art. 1 pkt 34 lit. b ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Zgodnie z nowo nadanym brzmieniem art. 70 § 4 po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Zgodnie z art. 21 wskazanej powyżej ustawy do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Przepis ten zatem wprowadził z dniem 1 września 2005 r. (tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r.) nowe zasady obliczania terminu przedawnienia. Organ podatkowy, opierając się na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, iż przy analizie wpływu dokonania czynności egzekucyjnej (lub środka egzekucyjnego) na kwestie związane z przerwaniem biegu przedawnienia należy brać pod uwagę ustawę, która obowiązywała w dniu dokonania tej czynności (środka egzekucyjnego). Organ stwierdził zatem, iż z uwagi na spisanie w dniu 29 marca 2000 roku protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego (podpisanego przez skarżącego) należało stosować art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w dniu dokonania tej czynności. Zgodnie zaś z tym brzmieniem bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony. Podobnie w sprawie prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego [...] spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego dokonane w dniu [...] r. spowodowało przerwanie biegu terminu przedawnienia. Piorąc pod uwagę okoliczność, iż postępowanie podatkowe nie zostało zakończone, oraz z uwagi na treść art. 21 ustawy nowelizującej Ordynację podatkową z dnia 30 czerwca 2005 r. zobowiązanie podatkowe nie przedawniło się, a bieg terminu przedawnienia biegnie na nowo od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, to jest od dnia 1 września 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K.G. stwierdził, iż do czasu wprowadzenia art. 1a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to jest do dnia 30 listopada 2001 roku nie był definicji pojęcia czynności egzekucyjnej, a tym samym nie było podstaw do uznania za taką czynność spisania protokołu o stanie majątkowym. Wskazał przy tym, iż dokument ten nie rodził żadnych skutków dla postępowania egzekucyjnego. Stwierdził ponadto, że niezrozumiałe jest postępowanie organów egzekucyjnych, które pomimo stwierdzenia po stronie zobowiązanego jakiegokolwiek majątku i dochodów nie zakończyły postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdził dodatkowo, iż wprowadzenie z dniem 30 listopada 2001 r. w art. 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji definicji czynności egzekucyjnej nie oznaczało, że spisanie przed tą datą protokołu o sytuacji majątkowej zobowiązanego nie miało tego charakteru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W punkcie wyjścia trzeba przypomnieć, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych: Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie zagadnienia przedawnienia zobowiązań podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych wypłacanych w formie karty podatkowej za poszczególne miesiące 1997 roku oraz za miesiąc marzec 1998 r. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) podatnicy opłacający zobowiązania podatkowe w formie karty podatkowej są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca. Podobne uregulowania zawarto w wydanym na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 ze zm.) § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 1995 r. w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych oraz od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 148, poz. 719 ze zm.) oraz w § 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 1991 r. w sprawie karty podatkowej (Dz.U. Nr 124, poz. 551 ze zm.). Z uwagi na niewywiązanie się przez skarżącego z obowiązku comiesięcznego opłacania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. wystawił tytuły wykonawcze o numerach Nr [...] obejmujący zaległości w tym podatku za styczeń, kwiecień i lipiec 1995 r. oraz [...] obejmujący zaległości podatkowe za miesiące styczeń, kwiecień, lipiec, listopad i grudzeń 1995 r. Natomiast w dniu 3 września 1998 r. wystawił tytuł wykonawczy o numerze [...] obejmujący zaległość podatkową za miesiąc marzec 1998 r. A następnie, na podstawie wskazanych tytułów wykonawczych wszczął postępowanie egzekucyjne. W toku postępowania egzekucyjnego w dniu [...] r. poborca skarbowy spisał protokół o stanie majątkowym zobowiązanego, który został podpisany przez skarżącego. Kolejny protokół, również podpisany przez stronę skarżącą, spisano w dniu [...] roku. Z protokołów tych wynikało, że K.G. zamieszkuje wspólnie z małżonka, z którą posiada rozdzielność majątkową. Skarżący nie posiadał majątku nieruchomego, samochodu ani innego pojazdu. Nie posiada wierzytelności i innych praw majątkowych takich jak akcje, obligacje czy lokaty. Prowadził od 1983 roku działalność gospodarczą, na wyposażeniu zakładu znajdował się drobny sprzęt instalatorski. Z uwagi na brak składników majątkowych, do których można byłoby skierować skuteczne czynności egzekucyjne organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] roku umorzył postępowanie egzekucyjne. Z uwagi na ujawnienie dochodu skarżącego w postaci renty chorobowej wypłacanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wierzyciel pismem z dnia [...] roku wystąpił do organu egzekucyjnego o wszczęcie ponownej egzekucji wobec zobowiązanego. Wszczęte postępowanie egzekucyjne dotyczyło zaległości podatkowych powstałych w latach 1995 i 1998. Należy zauważyć, iż zaległość ta obejmująca poszczególne miesiące 1995 roku powstała w czasie obowiązywania ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (tekst jedn. Dz.U. z 1993 r., Nr 108,poz. 486 ze zm.). Z powodu braku w ordynacji podatkowej przepisów intertemporalnych odnoszących się do przedawnienia zobowiązań podatkowych należy stosować przepisy obowiązujące w dniu dokonania czynności egzekucyjnej skutkującej przerwaniem biegu terminu przedawnienia (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt FSK 1534/04, LEX nr 164803). Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych zobowiązania podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku. Jednakże, stosownie do ust. 2 cytowanego artykułu, bieg terminu przedawnienia przerywa się przez odroczenia terminu płatności, rozłożenie zaległości na raty oraz przez czynność egzekucyjną, o której zobowiązany został zawiadomiony. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. Jednakże w razie odroczenia terminu płatności podatku lub rozłożenia zaległości na raty przedawnienie biegnie na nowo od terminu, do którego odroczono płatność podatku, lub od terminu płatności ostatniej nie wpłaconej raty. Przedłużenie terminu przedawnienia nie może być większe niż 5 lat (art. 30 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych). W niniejszej sprawie za pierwszą czynność egzekucyjną, zastosowaną w niniejszej sprawie należy uznać spisanie w dniu [...] roku protokołu o stanie majątku zobowiązanego. W czasie spisania wskazanego protokołu nie obowiązywała już ustawa o zobowiązaniach podatkowych, która utraciła moc z dniem 1 stycznia 1998 roku, wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Stosownie zatem do wskazanego powyżej stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego do badania terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego należy stosować przepisy ustawy obowiązujące w dniu dokonania czynności egzekucyjnej, czyli przepisy Ordynacji podatkowej. Zgodnie natomiast z art. 70 § 3 przywołanej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002 r.) bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, o której podatnik został powiadomiony. Przy czym, stosownie do art. 70 § 4 przywołanej ustawy po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne, przy czym kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu terminu przedawnienia (art. 70 § 5 Ordynacji podatkowej). Spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego należy uznać za pierwszą czynność egzekucyjną podjętą w niniejszej sprawie. Nie sposób się bowiem zgodzić ze stanowiskiem strony skarżącej, zaprezentowanym w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] roku Naczelnik Urzędu Skarbowego błędnie powołał art. 1a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który wszedł w życie z dniem 30 listopada 2001 roku, to jest po dokonaniu czynności egzekucyjnej. Należy bowiem zauważyć, iż organ podatkowy I instancji przywołał zawartą w tym przepisie definicję czynności egzekucyjnej jedynie w celu wyjaśnienia stronie skarżącej pojęcia czynności egzekucyjnej. Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak we wcześniejszych przepisach legalnej definicji pojęcia czynności egzekucyjnej nie oznaczał, iż podejmowane przez organy egzekucyjne czynności zmierzające do wyegzekwowania zobowiązań podatkowych, w tym spisanie protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego, nie były czynnościami egzekucyjnymi. A zatem bezzasadnym jest twierdzenie skarżącego, iż brak w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 30 listopada 2001 roku definicji czynności egzekucyjnej, skutkuje brakiem podstaw do uznania za taką czynność spisania protokołu o stanie majątkowym. Protokół o stanie majątkowym zobowiązanego spisany w dniu [...] roku został podpisany przez skarżącego. A zatem była to pierwsza czynność egzekucyjna, o której podatnik został powiadomiony. Art. 70 Ordynacji podatkowej został zmieniony przez art. 1 pkt 58 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innym ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387), obowiązujący od dnia 1 stycznia 2003 r. Zgodnie ze wskazanym przepisem art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej otrzymał brzmienie: bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne. Zgodnie natomiast z art. 20 § 1 i § 2 ustawy zmieniającej do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej. Jednakże jeżeli przepisy dotychczasowe określają korzystniejsze dla podatnika, płatnika lub inkasenta zasady i terminy przedawnienia zobowiązań podatkowych, stosuje się przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Ustawą z dnia 30 czerwca 2005 roku o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 143, poz. 1199) ponownie znowelizowano regulacje dotyczące przerwania biegu terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 1 pkt 34 lit. b (obowiązującym od dnia 1 września 2005 r.) art. 70 § 4 otrzymał brzmienie: po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Skreślono jednocześnie art. 70 § 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu terminu przedawnienia. W art. 21 ustawy zmieniającej zawarto uregulowanie zgodnie, z którym do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej stosuje się art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Biorąc pod uwagę okoliczność, iż zgodnie z art. 27 ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 1 września 2005 roku oraz mając na uwadze treść art. 21 cytowanej ustawy należy ustać, że wskazany przepis przejściowy wprowadził z dniem 1 września 2005 roku nowe zasady obliczania terminu przedawnienia. Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, biorąc pod uwagę okoliczność, że postępowanie egzekucyjne nie zostało zakończone, iż, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, w rozpatrywanej sprawie należy stosować art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym w art. 1 ustawy zmieniającej obowiązującej od dnia 1 września 2005 roku. A zatem, w ocenie Sądu, przedmiotowe zobowiązanie nie przedawniło się, a bieg terminu przedawnienia biegnie na nowo od dnia 1 września 2005 roku. Odnośnie natomiast należności egzekwowanych na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] roku Nr [...], dotyczącego zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych opłacanym w formie karty podatkowej za marzec 1998 roku należy niewątpliwie stwierdzić, iż powstały one na gruncie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa. Dokonanie zatem czynności egzekucyjnej w postaci spisania w dniu [...] roku ze skarżącym protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego spowodowało przerwanie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym w dniu dokonania tej czynności. Przy czym w stosunku do wskazanego tytułu wykonawczego nie nastąpiło zakończenie postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej. Biorąc zatem pod uwagę art. 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. zobowiązanie to nie przedawniło się, a bieg terminu przedawnienia biegnie na nowo od dnia 1 września 2005 r. Odnośnie natomiast do zawartej w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wątpliwości w kwestii prowadzenia przez wiele lat postępowania egzekucyjnego, które pomimo braku efektów nie zostało zakończone, należy wskazać na znajdujące się w aktach sprawy relacje poborców podatkowych o niemożności dokonania czynności egzekucyjnej. Skarżący nie przebywał bowiem w miejscu zamieszkania, bądź poborca podatkowy nie został wpuszczony do mieszkania. Ponadto w trakcie postępowania egzekucyjnego spisano ze skarżącym w dniach [...] r. i [...] r. dwa protokoły odnoszące się do sytuacji majątkowej zobowiązanego. Z uwagi natomiast na powzięcie przez wierzyciela informacji o ujawnieniu źródła dochodów skarżącego w postaci renty organ egzekucyjny dokonał w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. zajęcia wypłacanego świadczenia. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. A.W.