I SA/Łd 732/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej za rok 2010 postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 16 czerwca 2017 r. K. B., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek autor skargi wskazał, że kwota określonego w decyzji podatku wynosi 260.598 zł. Jej egzekucja może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody przedsiębiorstwu strony, co może przejawiać się w utracie płynności finansowej, a w konsekwencji doprowadzić do likwidacji przedsiębiorstwa, w którym zatrudnionych jest obecnie 15 osób. Szkoda może zostać zatem wyrządzona nie tylko skarżącemu, ale również wszystkim pracownikom i ich rodzinom. Pełnomocnik strony podniósł, że w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług za 2009 r. sąd wydał postanowienie uwzględniające wniosek podatnika o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku VAT za 2009 r. (sprawa o sygn. akt I SA/Łd 113/17). Jednak w jego ocenie okolicznością przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji jest przede wszystkim wszczęcie postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do zobowiązań określonych ww. decyzją (zawiadomienie o wszczęciu wierzytelności, s. 21 akt). Pełnomocnik dodał, że organ podatkowy prowadzi również egzekucję należności wynikających z decyzji dotyczących podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego za rok 2009. W dniu 8 grudnia 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł.-P. wystawił tytuł wykonawczy dotyczący podatku dochodowego za rok 2009 w wysokości 233.209 zł, natomiast w dniu 20 stycznia 2017 r. organ wystawił tytuł wykonawczy dotyczący podatku od towarów i usług na kwotę 260.146 zł. Pełnomocnik strony podkreślił, że podatnik aktualnie może prowadzić przedsiębiorstwo ponieważ egzekucja jest zawieszona. Anulowane zostało również zajęcie rachunków bankowych. Jednakże odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do sytuacji, że rachunki bankowe, jak również pozostałe wierzytelności przysługujące skarżącemu wobec kontrahentów zostaną znów zajęte. W następstwie postępowań egzekucyjnych banki wypowiedziały umowy kredytów obrotowych i aktualnie trwają rozmowy z bankami co do spłaty należności kredytowych. W tej sytuacji wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest zdaniem pełnomocnika konieczne, aby przedsiębiorstwo mogło nadal istnieć. Pełnomocnik strony wskazał, że przedsiębiorstwo skarżącego generuje znaczny obrót, lecz jego dochód jest na niskim poziomie - 250.000 zł rocznie. W tej sytuacji prowadzenie egzekucji z majątku skarżącego może doprowadzić do jego upadłości. Zajęcie rachunków bankowych i wypowiedzenie umów kredytowych oznacza, że skarżący nie może kupować materiałów potrzebnych do produkcji i płacić swoim pracownikom, a także uzyskiwać dochodu z prowadzonej działalności. Prowadzenie działalności przez skarżącego jest warunkiem spłaty jego zobowiązań podatkowych, a jej zaprzestanie i w efekcie likwidacja przedsiębiorstwa oznacza nie tylko utrudnienie w spłacie zobowiązań, lecz doprowadzi do zwolnienia pracowników. Wykonanie zaskarżonej decyzji może ponadto doprowadzić do zaprzestania regulowania przez skarżącego rachunków związanych z utrzymaniem siebie i rodziny, co w konsekwencji doprowadzić może do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. pozostawił wniosek do rozpoznania przez sąd, wskazując że wniosek stanowi element skargi (s. 61 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - powoływanej dalej w skrócie jako: P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd jednak może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Z przywołanego przepisu wynika, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest przedstawienie przez stronę skarżącą okoliczności wskazujących, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. We wniosku należy jednak wskazać konkretne fakty świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Po wnikliwej analizie przedstawionych przez skarżącego okoliczności i argumentów sąd doszedł do przekonania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W ocenie sądu należy się zgodzić ze stanowiskiem wnioskodawcy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować postawieniem przedsiębiorstwa w stan upadłości. Biorąc pod uwagę, że łączna kwota należności wynosi w rozpoznawanej sprawie 269.527 zł, a wobec skarżącego toczą się postępowania egzekucyjne dotyczące należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług za rok 2009, które wynoszą odpowiednio 233.209 zł i 260.146 zł, to zestawienie tych kwot z wysokością dochodu za rok 2016 – 245.589,85 zł (PIT-36L za 2016 r.) i rok 2015 – 168.666,10 zł (PIT-36L), pozwala stwierdzić, iż istnieje niebezpieczeństwo likwidacji (upadłości) przedsiębiorstwa skarżącego, a tym samym spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest tym bardziej uzasadnione, że skarżący w związku z wypowiedzeniem umów kredytowych, jest zobowiązany do spłaty zobowiązań kredytowych. Świadczy o tym wypowiedzenie umowy oraz wezwanie do zapłaty z 19 grudnia 2016 r. przez Raiffeisen Polbank (karta 52 akt), z którego wynika, że aktualne zadłużenie skarżącego wynosi 99.556,16 zł. Skarżący jest zatem obciążony obowiązkiem spłaty zobowiązań podatkowych i kredytowych. Jak zauważył pełnomocnik skarżącego postępowania egzekucyjne dotyczące podatku od towarów i usług i podatku dochodowego za rok 2009, zostały zawieszone do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie rozpoznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Postępowania te mogą zostać zatem w każdej chwili kontynuowane. Porównanie kwot wymagalnych zobowiązań podatkowych i kredytowych skarżącego z osiągniętymi przez niego dochodami w dwóch ostatnich latach wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji, doprowadzić może do unicestwienia prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, a tym samym spowodować nieodwracalne skutki. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. Ake.