I SA/Łd 738/08

Dnia 12 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Asesor WSA Joanna Grzegorczyk – Drozda (spr.) Protokolant asystent sędziego Piotr Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji określającej podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 roku oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] roku utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. [...] z dnia [...] roku odmawiającą uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] roku, utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B. nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2003 roku. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł. – B. w decyzji z dnia [...] roku odmówił R. G. prawa do odliczenia podatku naliczonego (łącznie w kwocie 742,54 zł) z tytułu zakupu we wskazanym okresie szafki na buty, zastawu kina domowego marki "Philips", telewizora marki "Philips" oraz pufy. Wydatki te nie zostały uznane przez organ za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Po rozpoznaniu sprawy przez organ II instancji, na skutek złożonego przez podatnika odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] roku utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. R. G. na powyższe rozstrzygnięcie nie złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wskazując, iż nie skorzysta z przysługującego mu prawa do zaskarżenia decyzji z dnia [...] roku. gdyż zaskarżył już do wskazanego Sądu niekorzystną dla niego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] roku dotyczącą podatku dochodowego za 2003 rok. W decyzji tej organy również zakwestionowały wydatki związane z zakupem wymienionych na wstępie sprzętów, wskazując iż nie stanowią one kosztów uzyskania przychodów. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2006 roku w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 1433/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w następstwie stwierdzonych uchybień proceduralnych, stwierdził nieważność decyzji zarówno organu I instancji jak i II instancji dotyczących podatku dochodowego za 2003 rok. W związku z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 14 grudnia 2006 roku, strona wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. o wznowienie postępowania w zakresie podatku od towarów i usług i uwzględnienie prawa do odliczenia podatku naliczonego mieszczącego się w cenie zakwestionowanych wydatków. W uzasadnieniu wskazała, iż z uwagi na treść wyroku z dnia 12 grudnia 2006 roku zaistniały okoliczności uzasadniające wznowienie wskazanego postępowania, zgodnie z treścią art. 240 § 1 pkt. 5 oraz art. 240 § 1 pkt. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej o.p.). Wobec braku formalnych przeszkód, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku wznowił postępowanie w sprawie zakończonej jego decyzją ostateczną z dnia [...] roku. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ decyzją z dnia 28 grudnia 2007 roku odmówił uchylenia opisanej powyżej decyzji. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, że postępowania w zakresie podatku dochodowego i podatku od towarów i usług są postępowaniami odrębnymi i niezależnymi od siebie, a nadto z uwagi na odmienny reżim prawny są autonomiczne. Podniósł również, że nie znalazł podstaw, wymienionych w art. 240 o.p., które uzasadniałyby stanowisko podatnika, co z kolei prowadziłoby do uchylenia opisanej decyzji ostatecznej. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie i uwzględnienie jej prawa do odliczenia podatku VAT w łącznej wysokości 742,54 zł od zakupionych w 2003 roku środków trwałych. W uzasadnieniu podatnik wskazał, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2006 roku, zapadły na gruncie podatku dochodowego, ma ścisły związek z rozliczeniami w podatku od towarów i usług. W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] roku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. R. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając zaskarżonej decyzji bezpodstawną odmowę uchylenia decyzji z dnia [...] roku. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia organom skarbowym. W uzasadnieniu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wskazując iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2006 roku jest nowym nieznanym dowodem w niniejszej sprawie, co w jego ocenie, stanowi podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W szczególności należy podnieść, iż organy podatkowe obu instancji nie dopuściły się naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. nr 8 poz. 60 ze zm.), wymienionych w skardze. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest bezsporny. Okolicznością sporną jest natomiast jego ocena prawna i możliwość prawnego zakwalifikowania zaistniałych zdarzeń do obowiązujących uregulowań prawnych. R. G. konsekwentnie bowiem, od chwili złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej podatku VAT za wskazane miesiące 2003 roku, stał na stanowisku, iż postępowania dotyczące podatku dochodowego i podatku VAT są ze sobą powiązane i wzajemnie na siebie wpływają. W jego ocenie zatem wszelkie decyzje podejmowane w sprawie dotyczącej podatku dochodowego za 2003 rok maja automatycznie wpływ na wynik postępowania dotyczącego podatku od towarów i usług obejmującego konkretne miesiące 2003 roku. Nadto w jego ocenie orzeczenie z dnia 12 grudnia 2006 roku wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 1433/06 jest faktycznie nowym nieznanym dowodem w sprawie dotyczącej podatku VAT zakończonej decyzją ostateczną, a w konsekwencji stanowi podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. Wznowienie postępowania podatkowego stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych i może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w przepisach prawa, które mają charakter szczególnej i zupełnej regulacji prawnej podlegającej ścisłej wykładni. W kwestii wznowienia postępowania należy zbadać czy doszło do zaistnienia sytuacji enumeratywnie wymienionych w art. 240 § 1 o.p. Omawiana instytucja nie może bowiem być wykorzystywana do pełnej merytorycznej kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Przedmiotem postępowania wznowieniowego nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, a jedynie zbadanie, w odrębnym postępowaniu nadzwyczajnym, czy zaszły te wyjątkowe okoliczności wskazane we wspomnianym przepisie (wyroki NSA z dnia 22.05.2003 r. w sprawie o sygn. akt III SA 2367/01 oraz z dnia 14.12.2005 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 47/05). W rozpatrywanym sporze R. G., jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 240 § 1 pkt. 5 i 7 o.p. Zgodnie ze wskazanymi przez skarżącego przepisami w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję lub też decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. W ocenie skarżącego opisane powyżej orzeczenia z dnia 12 grudnia 2006 roku spełnia właśnie przesłanki określone w cytowanym uregulowaniu prawnym. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2006 roku wydany w sprawie o sygnaturze akt I SA/Łd 1433/06 nie jest okolicznością, którą ustawodawca opisał w pkt. 5 cytowanego przepisu Ordynacji podatkowej. Nie jest on bowiem okolicznością czy też dowodem, który istniał w dniu wydania decyzji z dnia 16 października 2006 roku. W dniu wydania niniejszej decyzji wskazany wyrok jeszcze nie istniał, został bowiem wydany około 2 miesięcy później. Z uwagi na brak spełnienia tej przesłanki zbędnym, w ocenie Sądu, jest zastanawianie się czy opisany wyrok mógłby być nową okolicznością lub nowym dowodem w rozumieniu cytowanego przepisu. Natomiast co do drugiej ze wskazanych przesłanek, wymienionej w pkt. 7 omawianego przepisu, należy zwrócić uwagę na to, iż postępowanie w zakresie podatku dochodowego i postępowanie w zakresie podatku VAT są postępowaniami niezależnymi od siebie, odrębnymi, a co za tym idzie – rozstrzygnięcia podejmowane w toku jednego z nich nie mają mocy wiążącej w drugim. Decyzja wydana w postępowaniu dotyczącym podatku dochodowego nie stanowi podstawy do wydania decyzji w postępowaniu dotyczącym podatku VAT. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia rozpatrywanej skargi, oddalił ją zgodnie z treścią art. 151 p.p.s.a. t.n.