I SA/Łd 739/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I ` w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA, B. Klimowicz (spr.), Sędziowie NSA, P. Chmielecki, P. Kiss, Protokolant K. Brykalska-Stępień, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2000 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 7.744,30 ( siedem tysięcy siedemset czterdzieści cztery 30/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego; 3) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku Decyzją z dnia [...] Urząd Skarbowy Ł.-W. określił "A." Spółce z o.o. w Ł. prawidłową wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2000 r. w kwocie 925.442 zł w tym kwota do zwrotu na rachunek bankowy 925.442 zł, prawidłowa wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc wrzesień 2000 r. w kwocie 49.192 zł (do zwrotu na rachunek bankowy) i ustalił dodatkowe zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie 27.049,20 zł. Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania spółki decyzją z dnia [...] utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że spółka posiadała 3 faktury dokumentujące zakup tej samej usługi. Jedna z tych faktur ([...]) została skorygowana fakturą korygującą z dnia [...] i wyeliminowana z obrotu. Strona posiadała również fakturę VAT z dnia [...] o numerze [...], która została przekreślona. Sporna faktura (przekreślona) została wprowadzona do obrotu prawnego, widnieją na niej podpisy nabywcy jak i sprzedawcy, co stanowi podstawowa przesłankę do uznania, iż dokument ten został wystawiony i jednocześnie wprowadzony do obrotu prawnego. Z literalnego brzmienia § 50 ust. 4 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U.Nr 109 poz.1245) wynika, iż w przypadku wystawienia więcej niż jednej faktury dokumentującej tę samą sprzedaż faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur. Nie ma więc znaczenia, że sporna faktura nie była ujęta w ewidencjach podatkowych. W skardze do sadu administracyjnego na powyższą decyzję "A." Spółka z o.o. w Ł. wniosła o jej uchylenie podnosząc zarzuty naruszenia art. 120-122, 187 i 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz art. 124 ustawy-Ordynacja podatkowa poprzez nieustosunkowanie się do całego zebranego materiału dowodowego i brak odniesienia się do zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego. Strona skarżąca podnosi też zarzut naruszenia art. 19 ust. 1 ustawy o VAT przez niezastosowanie go w okolicznościach sprawy oraz § 50 ust. 4 pkt. 4 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. przez zastosowanie go w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżącego, spora faktura (przekreślona) była jedną z kopii, której oryginał i pozostałe kopie zostały zniszczone przez wystawiającego. Jedna z kopii została omyłkowo wysłana razem z prawidłową fakturą do odbiorcy faktury i podpisana przez B. P. Odbiorca po stwierdzeniu pomyłki w celu wyeliminowania faktury z obrotu przekreślił dokument i polecił zniszczenie go, które jednak nie nastąpiło. Sporna faktura została jedynie sporządzona, a nie została wprowadzona do obrotu. Organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do wyjaśnień P. P. (który wystawił fakturę) i B. P., co narusza wskazane przepisy postępowania. Nie jest sporne, że strona wyłącznie jeden raz zrealizowała swoje prawo do odliczenia podatku naliczonego, natomiast przepis § 50 art. 4 pkt. 4 rozporządzenie o VAT będzie miał zastosowanie do faktur powielających fakturę dokumentującą rzeczywistą sprzedaż, które zostały wystawione w celu uzyskania nienależnego odliczenia podatku naliczonego. Spółka i tak miałaby prawo odliczenia podatku naliczonego na podstawie prawidłowo wystawionej faktury VAT. W odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do zagadnienia, czy zostały spełnione przesłanki określone w § 50 ust. 4 pkt. 4 rozporządzenia ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zgodnie z powołanym przepisem w przypadku, gdy wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż towarów i usług faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Organy podatkowe obu instancji przyjęty, że [...] wystawiła dla nabywcy "A." Spółka z o.o. w Ł. w dniu [...] dwie faktury dokumentujące zakup tych samych usług. Druga z tych faktur to faktura nr [...], która jest przekreślona a jej kserokopia znajduje się na k.5 akt administracyjnych. Tymczasem z przedstawionej Sądowi kserokopii faktury nie wynika, czy jest to oryginał czy też kopia faktury. W szczególności dokument ten nie zawiera skreślenia słowa "oryginał" bądź "kopia" (jak np. zaznaczono na fakturze nr [...] zawierającej te same dane). Brak wyjaśnienia tej okoliczności oznacza naruszenie zasad postępowania określonych w art. 122, 187 § 1 i 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U.Nr 137 poz. 926 ze zm.). Powyższa okoliczność ma też istotne znaczenie dla oceny zeznań świadków P. P. i B.P., z których zdaje się wynikać, że w posiadaniu spółki znalazła się jedynie jedna z kopii omyłkowo wystawionej faktury, której oryginał i pozostałe kopie zostały zniszczone. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynik, że wystawca nie posiada kopii spornej (przekreślonej) faktury. Nie jest też sporne, że przedmiotowa faktura (przekreślona) nie została zaewidencjonowana zarówno przez sprzedawcę jak i nabywcę jak i również nie stanowiła podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek z niej wynikający. W tej sytuacji przedwczesne jest stwierdzenie organów podatkowych, że wystawiono więcej niż jedna fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż usług oraz, że sporna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego. Z powyższych przyczyn, wobec naruszenia wskazanych przepisów postępowania i przepisu § 50 ust. 4 pkt. 4 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.