I SA/Łd 774/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A.Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w Ł. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi podatkowemu za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2005r. sygnatura akt I SA/Łd 126/04 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 13 lipca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Spółki z o.o. w likwidacji A, w której strona na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wnosi o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł., który pomimo wezwania nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2005 r. sygnatura akt I SA/Łd 126/05. Strona wskazała, iż w powołanym wyroku Sąd po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. po pierwsze uchylił zaskarżoną decyzję, po drugie zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 3 300,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek o nałożenie grzywny organowi strona podniosła, iż pomimo upływu już znacznego okresu od uprawomocnienia się wyroku organ administracji publicznej wprawdzie podjął postępowanie w sprawie, ale nadal nie wykonał wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wniosła nadto o potraktowanie pisma z dnia 4 kwietnia 2005 r. jako pisemnego wezwania właściwego organu do wykonania wyroku - zgodnie z treścią art. 154 § 1 w/w ustawy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł alternatywnie o odrzucenie lub oddalenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podniósł przede wszystkim, iż skarga jest niedopuszczalna ponieważ w zaistniałej sytuacji nie można mówić o niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Brak wypłaty zasądzonych kosztów postępowania może być dochodzony przez stronę w postępowaniu egzekucyjnym, zaś o bezczynności można mówić jedynie gdy organ zaniecha merytorycznego rozpoznania sprawy, do którego był zobowiązany na mocy wyroku. Dodatkowo podniósł, iż w dniu 25 maja 2005 r. na konto Spółki wpłynęła zasądzona kwota, zatem wyrok w tym zakresie został wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne obok uprawnień orzeczniczych posiadają również uprawnienia zmierzające do zdyscyplinowania organów administracji publicznej w sytuacjach gdy te nie wykonują lub niewłaściwie wykonują orzeczenia sądu oraz gdy ich działania zmierzające do wykonania orzeczenia charakteryzują się opieszałością. W tych wszystkich przypadkach sąd na wniosek może podjąć działania dyscyplinująco-represyjne, które mają skutkować wykonaniem orzeczenia sądu. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść bowiem skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wyrokiem zgodnie z art. 132 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sad rozstrzyga sprawę, czyli dokonuje kontroli legalności działalności administracji publicznej i podejmuje środki prawem przepisane (art. 3 §1 i §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z bezczynnością organu w rozumieniu powołanego przepisu mamy zatem do czynienia jedynie wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu lub czynności, nie wydał stosownego aktu lub ni dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu (administracyjnym, podatkowym) prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminach prawem przewidzianych. Zgodnie z art. 209 w/w ustawy Sąd w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powoływanej ustawy, rozstrzyga wniosek strony o zwrot kosztów postępowania. Okoliczność, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów stanowi jeden z produktów wyroku, nie przesądza jednakże o formie tego rozstrzygnięcia, którą zawsze jest postanowienie (art. 160 i art. 227 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i o zakresie rozstrzygnięcia (Sąd orzeka tylko w zakresie kosztów postępowania). Skargi, o której mowa w art.154 § 1 w/w ustawy nie można więc opierać na zarzucie bezczynności w zakresie niewykonania postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych. W razie braku dobrowolnego wykonania postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych. W razie braku dobrowolnego wykonania postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych strona skarżąca ma bowiem możliwość, w toku postępowania egzekucyjnego (art.777 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. Nr.43, poz. 296 ze zm.) uzyskania zaspokojenia swych roszczeń. Z treści badanej skargi wynika, że odnosi się ona wyłącznie do niewykonania postanowienia wyroku Sądu w zakresie zwrotu zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów. Skargę taką należy zatem uznać za niedopuszczalną. Ponadto w ocenie Sądu strona nie spełniła wymogów formalnych - nie wezwała organu do wykonania wyroku. Jej pismo z dnia 4 kwietnia 2005 r. nie zawiera bowiem wezwania do wykonania orzeczenia, nie wskazuje na naruszenie prawa w tym zakresie, ale tylko informuje o numerze rachunku, na który zasądzona kwota kosztów sądowych ma być przekazana. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.